დასაწყისიდან დასასრულამდე...

პირველმა სამუშაო დღეებმა თაკოსთვის მშვიდად ჩაიარა. ძალიან ნერვიულობდა. მაგრამ ბავშვებმა ადვილად მიიღეს და მოეწონათ ახალი მასწავლებელი. განსაკუთრებით ერთი ბავშვი მიეჩვია.პირველივე დღიდან უკან აედევდა და სულ თაკო დეიდას ძახილით დასდევდა უკან. სადაც არ

არ შემიყვარდები!*6*

სანდრო დაკავებული იყო,მარიტაზეც ფიქრობდა მაგრამ აუცილებელი საქმეები ჰქონდა,გაკოტრდებოდა რომ არ მიეხედა ამიტომ ბევრი იწვალა ყველაფწრი რომ მოეგვარებინა,ხან სად დადიოდა ხან სად უმეტესად საზღვარგარეთ იყო,მარიტასთან ყოველი შეხვედრა მისთვის ბედნიერება

თვალებმა გაგყიდეს მარიამ (14)

გზა ბათუმამდე გრძელი და დამქანცველი აღმოჩნდა,ისეთი დაღლილი ვიყავი სანაპიროზე გასვლის თავიც კი არ მქონდა.მანქანები სასტუმროს წინ გააჩეერეს,მარიამი ძირს დავსვი და ხელი მოვკიდე,ისეთი გადაქანცული ვიყავი ერთ სული მქონდა საწოლამდე მიმეღწია და

წყვდიადის შეთქმულება -3-

''არასოდეს მომსვლია აზრად, რომ სანამ ჩემი ცოლი ადგებოდა, მანამდე გამღვიძებოდა და მისთვის სურპრიზი მომეწყო თუნდაც დამწვარი ომლეტის სახით. ყოველთვის, როცა ვიღვიძებდი და ხელს გვერდით საწოლზე ვაცურებდი, მას ვერ ვპოულობდი იმიტომ, რომ უკვე სამზარეულოში

სიზმრის ქურდი (თავი VII)

-დილამშვიდობისა-ხალისიანად მივესალმე. -გენაცვალე ბებია,შენ რომ მღერი გული მინათდება, ბებო... ჩემი პატარა ბულბული ხარ-შემაქო ბებიამ და თავზე მომეფერა. -კარგი რა ბებო... ეგეთი ნოზის ხმაც არ მაქვს-ვუთხარი და გავიცინე.

მეგობრის შეყვარებული (თავი 4)

სპორტში ყოველთვის ჩათვლა მყავდა რადგან არ მეხერხებოდა არც ფეხბურთის თამაში არც დანაჩენი რამ,ამიტომ ყოველთვის სკამზე ვიჯექი და მათ ვუყურებდი ვინც თამაშობდა.დღესაც იგივე ხდებოდა სკოლის სტადიონზე ვიჯექი როცა ჩემი კლასელი თაკო მოვიდა. -რას შვრები?

14 თებერვალი ( თავი 3)

მიყვარს!ვუყურებ ნუკის გაოცებულ სახეს. მისი გაოცებაც გასაგებია ჩემთვის. ნამდვილად, შეუძლებელია არ აღნიშნო რომ უდაოდ სიმპათიურია. მაღალი, შავგრემანი, მისი თვალ-წარბი, ტუჩი,

M.I (თავი მეცამეტე)

ოთახში დაჩი შემოვიდა, მარის და ირაკლის ერთად დანახვაზე სახე სულ შეეცვალა.იმედი გაუცრუვდა, მარიმ მოატყუა.-დაჩი...მე... -ავად ხარ ხომ? -სიცხე მაქვს -გეტყობა, რო მორჩებით შემოვალ-დაჩის მუშტები ჰქონდა შეკრული, თავს იკავებდა რომ არ დაერტყა ირაკლისთვის ან

ქალბატონი ქალდანი (8)

დაითვალე შენი ასაკი მეგობრებით და არა წლებით, დაითვალე შენი ასაკი ღიმილით და არა ცრემლით..რას მიშვება ეს გოგო,მაგიჟებს. იმ ტიპთან რომ ვხედავ მისი მოკვლის სურვილი მიჩნდება და ძლიავს ვიკავებ თავს. ვხვდები რომ ჩემთვის ძალიან უცნაური გრძნობა

თვალებმა გაგყიდეს მარიამ (13)

ძიძა სახლში გაუშვა,გვიანი იყო უკვე,მარიამის ძილის დროც,თუმცა ეტყობოდა,რომ სულაც არ ეძინებოდა.ისეთი თბილი და ტკბილი იყო მომინდა მისთვის დედობა გამეწია,იმდენად მსიამოვნებდა მისი სუნი,რომ ბაჩოს აღარ ვაძლევდი ბავშვს.