დაე დაღამდეს...

ფიქრებჩაშლილი, ხვეულ აზრებად, ტორტმან-ტორტმანით შფოთავს ტალღები, თოვლიან ქარში ვარდი დაზრება, და სინანულით დავიტალღები... აღარ კიაფობს ზღვაში სანთელი, ბნელში დოლაბი ზღვაში ჩამექცა, სულს აღარსაით შერჩა ნათელი, და ანგელოზიც გაქრა, გამექცა...

რეალური ცხოვრება (2)

"ღმერთო მიშველე ". მაინც ჩამაგდეს, ხელების და ფეხების უაზროდ ქნევა დავიწყე ვგრძნობ როგორ ჩავდივარ დაბლა ვეღარ ვსუნთქავ თვალებიც დამეხუჭა გონებას ვკარგავ ყველაფერი სიბნელემ მოიცვა.-თენგოოოო? შენ ხარ?-კი მოდი ჩემთან.-რატომ?

მძიმე წასაკითხი

სხვების ცხოვრებას მივხედე ნათლად, ჩემს სიყვარულს ვერ ვუპოვე კარი, გრძნობით აღვსილმა, დავიწყე ათვლა მაგრამ ჩამკივის ყურშიაც ზარი.

after the love has gone (თავი II)

ლილე აღელვებული წავიდა ლუკას პალატისკენ,ლელა, ლუკას დედა, იქვე საწოლთან იდგა და გაფითრებულ ბიჭს შუბლზე ეფერებოდა -გამარჯობა-უხერხულად შეიშმუშნა ლილე და კართან აიტუზა -გაგიმარჯოს შვილო-იპასუხა ლელამ, ლუკამ კი უბრალოდ გადახედა

თუ მექალთანეს შეუყვარდი, ესე იგი დაგერხა. (20)

გადასახტომად გავემზადე, მაგრამ უცებ გავჩერდი და დავფიქრდი.   რას ვაკეთებ? რის გამო? გოგომ ამ დონემდე შემშალა? სრული სისულელეა. ძლიერი ადამიანები თავს ასე მარტივად არ წირავენ.   ახლა ის მომენტი მაქვს, ყველაფერს სხვანაირად, უფრო რეალურად ვუყურებ და

მიყვარხარ სერიოზულო ქალბატონო(3)

არ არსებობს. ის....ის...ხომ მოკვდა ეს შეუძლებელია ის სანდრო არ არის არა აქ რაღაც შეცდომაა. ეს როგორ უნდა მომხდარიყო? როგორ გადარჩა? ამას აუცილებლად გავარკვევ! მანქანაში ჩავჯექი და გეზი სახლისაკენ ავიღე. თუ გადარჩა მაშინ რატომ ვერ იპოვა დათომ ის? ეს

მე....როგორც კარგი მენელი3

-მიწამ წაიღოა მათი სილამაზე -იმდენათ მთვრალი იყო ენა ებმებოდა.- რომ შემოგიჩნდება და გჭამს, გღრნის. იმან დამამხო.იმან დამაქცია . ფუ მაგის...... არაფა ბიჭო იცი რა ქალი იყოო , შენ თუ გუავს ცოლი?- უცებ შემომხედა და თვალებით ცივი მზერა მრტყორცნა

თოვლიანი ტიტები(ნაწილი ll)

გმადლობთ ვინც კითხულობთ.ეს ჩემი პირველი ისტორიაა და მეპატიება არ სიზუსტეები.. მსიამოვნებს და ვწერ ,მინდა ჩემთან ერთად მკითხველმაც ისიამოვნოს.ყურსასმენები მოვირგე და passenger-,,letter her go'' ჩავრთე. ამ სიმღერის მოსმენისას

ხუთი საათი (2)

ყვავილები გამოვართვი და დამპლურად სახლში ასვლა დავაპირე. ხელები დამიჭირა,მისკენ მიმწია…მგონი მთელი ხუთი საათი ვიდექით ასე...ჩახუტებულები…მერე სიჩუმე დავარღვიე:-რა ხდება?-არ ვიცი...მაგრამ კარგია,რაც ხდება,როგორც ხდება.

სულით ავადმყოფები

ო, ღმერთო ჩემო, როგორ მიყვარხართ, თქვენ, სულით ავადმყოფებო და ჩემსავით დაცემულნო სადღაც ქვესკნელში, როგორც ყოველი რელიგიის ბოროტი ანგელოზი. მე გხედავთ თქვენ სადაც არ უნდა იყოთ – მეტროებში, მიწისქვეშა გადასასვლელებში, ვიწრო ქუჩებზე, სიმყრალეში,