ვამპირის გრძნობები "თავი1"

ასობით წელი გადიოდა და ის უცველი რჩებოდა. მას არ შეეძლო ამაზე ფიქრი,არ შეეძლო გაეგო თუ რატომ ხდებოდა ეს,მაგრამ ფაქტია რომ ეს ხდებოდა. 1786 წელი. მშვიდი სავსე მთვარიანი ღამე,რომელიც შიშის მომგვრელად იყო გახვეული იმ შავ და ბნელ ღრუბლებში

After the love has GONE (პროლოგი)

ჩვენ არ ვირჩევთ ჩვენს ცხოვრებას... მასაც არ აურჩევია ეს გზა. ცხოვრებამ აიძულა, გადარჩენისთვის იბრძოდა. ვიცი, ვიცი,რომ ტკივა, ვიცი რომ ერთხელაც მობეზრდება ყველაფერი და დანებდება, ამის კი ყველაზე ემტად მეშინია. ალბათ ამიტომაც არ ვტოვებ მარტოს...

შტეფან ცვაიგ უცნობი ქალის წერილი(ნაწილი 3)

ამ უკანასკნელ დღეს ნათლად ვიგრძენი,რომ შენგან შორს ცხოვრება არ შემეძლო.სად უნდა მეძებნა ხსნა,თუ არა შენთან?რა ხდებოდა მაშინ ჩემს გულში,შემეძლო თუ არა საერთოდ ნათლად მეაზროვნა სასოწარკვეთილების ამ წუთებში – ამას ალბათ ვერასოდეს ვერ გეტყვი,მაგრამ

24 თვე (მესამე თავი)

-მაგდებ? მეუბნება მოღუშული სახით. ისტერიულად მეცინება მე. -სულ ნუ გაგიჟდები ახლა! რა გაგდებ, უბრალოდ დაურეკე და უთხარი, რომ მოგენატრა და მალე მიხვალ, ეგაა და ეგ. ისე მოგიგვარე არაფერს არ გეტყვის ზედმეტს. -კარგი, მემორჩილება და მზისოს ურეკავს.

ანტისოციალური გიჟი

ჩვენ ვცხოვრობთ სამყაროში, სადაც არავის არავინ არ უყვარს, არავის არავინ არ ენატრება,სანყაროში სადაც ადამიანის სიტყვამ ფასი დაკარგა, სამყაროში სადაც არავინ არავის ენდობა...

მესაკუთრე ჩოფლიანი! [6]

–ნაკო?– უკნიდან ხმა მომესმა, რატომღაც არ მესმიამოვნა ამ იდილიის დარღვევა, გაბრაზებული ერთადგილას გავჩერდი და უკან მივიხედე, იაკობისთსი ხელი არ მომიშორებია, ისევ მასზე ვიყავი ჩაჭიდული.

შენი სიყვარულის ფობია მემართება (13)

რამდენიმე წუთში უკვე ალექსადნრესთან ვიყავით. - როგორციქნა გამოჩნდნენ. ( ალექსანდრე ) ლენა ალექსანდრეს ჩაეხუტა მეკი ჩვეული ღიმილით მივესალმე და ალექსანდრეს ოთახისკენ წავედი. - ყველაფერი კარგადა? ( ალექსადნრე )

თითები

ჩემში შენ უფრო მეტი ხარ ვიდრე თავად მე გახსოვს როგორ მოხვედი პირველად? ნელა მოდიოდი ჩემკენ, მთელი ცხოვრება მოდიოდი რომ მერე ჩენუ ცხოვრება შეგეცვალა მოხვედი შენი თბილი თითები ჩემს გაყინულ სხეულს შეახე და ჩემში შემოხვედი ახლაც იქ ხარ სულის იქით

ვერასდროს გაიგებ როგორ მიყვარხარ (ნ.ც.)

ვერასდროს გაიგებ როგორ მიყვარხარ! არასდროს გეტყვი რა მოხდა იმ დღეს! ახლა შენ ჩემსგან ძალიან შორს ხარ! მაგრამ მაინც ვგრძნობ შენს სუნთქვას თითებს... მახსოვს ის წამი ჩვენ ორნი ერთად! მარტის ცა ცრემლებს აფრქვევდა ლექსად, შენ შემომხედე და ელდა მეცა შენი

პლუვიოფილი (მეორე თავი)

-ბარო მათუშ... -ბარო მუცლის ტომარავ! ერთი ბუგერი მოვპარე და გემრიელად ჩავკბიჩე როგორც ჩანს სოფო დაბრუნებულა მის გარდ