მჯერა, ერთად გაფრენასაც შევძლებთ (თავი 2)

კატომ კარი მოუთმენლად გააღო და ჩვენს წინ 4ძალიან მიმზიდველი მამაკაცი აღმოჩნდა. ნეტავ რომელია ანდრია? გავიფიქრე გულში, თუმცა ნამდვილად ვერ ვიცანი ამათგან რომელი იყო ანდრია.-ეკატერინეე! გაისმა მათგან ერთ-ერთის ხმა, ეკატერინე

ჩვეულებრივი დღე, არაჩვეულებრივი დასასრულით

...ვერ ვიტან ჩვეულებრივ დღეებს, არ მინდა დღემ უღიმღამოდ, არაფრის მომცემ და უაზროდ ჩაიაროს, არადა დილიდანვე ვფიქრობდი რომ დღე ასე ჩაივლიდა. ვფიქრობ, ყოველი დღე უნდა შევავსო ბევრი პოზიტიური და დასამახსოვრებელი წუთებით, არ ვიცი

სიყვარულს შენი სუნი აქვს ! (1)

-უარგისო ადექი დამომეხმარე ეს შენი ჩანთა მაინც აიღე რამსიმძიმეა რაუბედურებაა.. რაცგქონდა ყველაფერი წამოიღე?-კი უპასუხა მშვიდად მარიამმა და ისევ ოთახის თვალიერება განაგრძო-რაგჭრს ? უთხრა მეკომ ჩემოდნები დაყარა და მარიამთან მივიდა მარიამმა

სიცოცხლის ცხოვრებით დამსკდარი უდაბნო

ცხოვრება არ მსურდა და მაინც აღსრულდა,მოვედი, ძვირფასო, ქვეყნიდან შორეულ,ჩვენი რომანი რომ მუქ დრამად დასრულდა,ეს ხომ შენც გაცნობეს, სულო, ცრემლმორეულს,მინდა რომ იცოდე, მე უნდა წავიდე,სად წავალ გადაწყვეტს ამასაც საღამო,

One and Only (4)

მოტოციკლი 9სართულიანი კორპუსის წინ გააჩერა და გადმოსვლაში დამეხმარა.კედლები უფერული იყო,ეტყობოდა სადღა შორს რომელიღაც უბანში ვიყავით,ხელი მომკიდა და ლიფტში შევედით.მალე მყუდრო ბინაში ამოვყავით თავი.მიყურებდა და თან ეღიმებოდა,სახეზე მეფერებოდა შემდეგ

ანა 3 თავი

შესანიშნავ ხასიათზე ვბრუნდებოდი შინ. გზად გვანცას გამოვუარე ბაღში. სანამ სახლამდე მივაღწევდით, ენა არ გაუჩერებია, რაღაცებს მეტიტინებოდა. შუქი მოსული დაგვხვდა. ამ ბოლო ხანებში საგრძნობლად გამოსწორდა გრაფიკი. თუმცა რა, უკვე

ანხაიუ

უმზეო, ნაცრისფერი ცა უნიათო ღრუბლებით გადმოჰყურებს ლურჯი თითქოს და გაბრაზებული ტალღების ჩხუბს. ნაპირზე კი ნაცრად ქცეული ქვიშა. დიდი ქვები, მათ უკან კი ქალაქი რომელიც ასე ძალიან მძულს, ხმაურიანი მაგრამ მაინც ჩუმი, რადგან ერთმანეთს

ანგელოზი

_ მაპატიე _ ეუბნება ბიჭი, ორივე ხელს მაგრად ხვევს და ტუჩებში კოცნის. გოგონა გრძნობს მას. ვერ ტირის. არ შეუძლია. _ არ წახვიდე _ ბოლოჯერ ეუბნება. ისე, თითქოს შეეძლოს რამის შეცვლა. _ თვალები დახუჭე. ასე უფრო ბევრის დანახვა შეგიძლია _ ამბობს ბიჭი.

ისევ წამოდგება ჩემი საქართველო

ისევ გაბრწყინდება ჩემი საქართველო, ისევ ფრთებს შეისხავს, ისევ გაფრინდება. ის ხომ ქვეყანაა მუდამ სასახელო, ის კვლავ წამოდგება, ის არ დაკნინდება. იგი წილხვედრია ღვთისა დედისა და მას იცავენ ქვეყნის შვილები, იგი დაცულია მაღალ ღმერთისგან და ვერ

ატკიებული თავი (4 თავი )

არ გამოგადგება - ამბობს ის და კარადის კარებს აღებს. ერთ ერთ მაისურს იღებს. მე კი ამ დროს ოთახს ვათვალიერებ. მშვენიერია. ოთახი ღია ლურჯ ფერში არის შეღებილი. კარადა საწოლი ასევე ცენტრი ნოუთბუქი წიგნებისთვის თარო. ხო უყვარს კითხვა. მისი საყვარელი