საბას+ნათია=მეგობრებს 9

ნათია ციხეში გადაიყვანეს გოგა კი ლიზასთან დარჩა სანამ ძიძა მოვიდოდა,შემდეგ ისიც წავიდა ნათიასთან.ნათია დაკითხვაზე შეიყვანეს. -პროკურორი ლევან რუხაძე.გაეცნო მას. -დაიწყეთ მოყოლა.რა როგორ სად? თუ… ააა მივხვდი.ადვოკატი ხარ და ეგ როგორ

ჩემს ვენებში [2]

შეშინებული უსვამდა თმებზე ბიჭს ნაზ და გრძელ თითებს. მისი თავი მუხლებზე დაიდო და გაუაზრებლად ჩამოუგორდა რამდენიმე ცრემლი თვალებიდან. რთულია, მართლა ძალიან რთულია, როცა შენ თვალწინ ადამიანის სიცოცხლეს საფრთხე ექმნება, ამავდროულად კი, არანაირად არ

მინდა მიყვარდე 15 თავი

-შენ აქ რას აკეთებ?გააჩერე ეხლავე მანქანა -დაწყნარდი ნაინა -გააჩერე მეთქი შენ არსად არ გამოგყვები -მოისვენე მეთქი ბევრი გვაქ სალაპარაკო.ტონს აუწია დადამ -ცდები ჩვენ არ გვაქ სალაპარაკო.რა იყი შელახულმა თავმოყვარეობამ აიწია დადა? -ნუ მახსენებ მაგ

დაბრუნება

მაინცდამაინც დღეს ჩამოიღვენთა ზეცა. მომაბეზრებლად ცრიდა დილიდან. არც მთლად წვიმას იტყოდი და არც გადაღებას აპირებდა, სწორედ ისე, კბილის ტკივილი რომ შემოგიჩნდება. ასატანი, მაგრამ გაბმული ტკივილი ტვინს გიღრღნის მაინც. ყველაზე უარესი ის იყო, რომ

ის ჩემშია! 4

- ახლა, სახლში უნდა შევიდე. ხვალ აუცილებლად მოგიყვები. - ანუ კიდევ შევხვდებით? გაეღიმა ხელი გამომიწოდა და წამოდგომაში დამეხმარა. არცერთს არ ამოგვიღია ხმა. სანამ სახლში შევიდოდით მივუახლოვდი და თითქმის ჩურჩულით ვუთხარი - შევხვდებით-ძალიან ბევრი ხალხი

წერილები (თავი 1)

ადამიანებს არ უყვართ წერილები, არა შეყობინებებზე არ გელაპარაკებით, ნამდვილ წერილებზე , მელნით დაწერილებზე, ფოსტალიონის ხელით მოტანილზე, ისეთზე რომ გახსნი და ნაცნობი სურნელი რომ იგრძნობა. რა კარგია რომ ასეთი მე ორი მაქვს, ორი წერილი რომელიც მუდამ

შენს გვერდით სხვა ბიჭი არ დამანახო! (12)

-გაუმარჯოს ტვინის ჭიას! - ღიმილიანმა ალექსანდრემ გოგონას გახედა და ისე მიესალმა, რომ მარცხენა ხელი ჩემი წელიდან არ მოუშორებია... ყველას მაინცდამაინც ჩემზე მიხუტებულს უნდა მისალმებოდა?! ცოტა არ იყოს ასეთი მომენტები უხერხულია... -მეც მაგარი ვარ შენი

ცისფერი ფერია (სრულად)

გოგონა 14 წლის გახდა. სურვილი გაუჩნდა ქრისტიანად მონათლულიყო, მაგრამ მამა ისლამის მიმდევარი იყო და სურდა, შვილების მის რჯულს გაჰყოლოდნენ. ამიტომაც გოგონა ჩუმად დადიოდა ეკლესიაში. ერთხელაც მამამ უთხრა, თქვენი მოვლა მარტოს მიჭირს და ცოლი უნდა

იდუმალი სევდა...

არავინ გინდა, რომ რამით შეგიცოდოს.. თუმცა სულ ნაღველით ფიქრობ.. მაშ თქვი, რამ წაგართვა სიცოცხლის ხალისი.. შენს თვალებს რად ფარავს მუქი ჩრდილები?.. გთხოვ, შეებრძოლო ცხოვრებას, ძვირფასო!.. თორემ ხომ ხედავ, ცოცხლად ილევი..

გრძნობა შემოცლილი ზეცაც აგვიტირდა ...

გრძობა მიგდებული სევდა დააბიჯებს, ვნებაშემოძარცვულ ქუჩებში. იქნებ სიყვარული აქ მაინც დასჭირდეთ, იქნებ სევდამ იგრძნოს ნუგეში. გრძნობა შემოცლილი ზეცაც აგვიტირდა, რადგან უსახურ ხალხს რა დალევს. ღმერთო გევედრები ამ ხალხს შეუნდე და ზეცას ეს ცრემლები