ფიქრები, ფიქრები, ფიქრები...

მე ის შემიყვარდა. ჰო, მართალი ხართ ცოტა არ იყოს მეც მეუცხოება ასეთი დასაწყისი, მაგრამ მართლა შემიყვარდა და უეცრად, სრულიად უჩვეულოდ. თქვენ რომ გაურკვევლობაში არ აღმოჩნდეთ ჯობია, რომ ყველაფერი თავიდან დავიწყო, როგორც ხდება ხოლმე. მე ვარ ელისაბედი 16

მე არც ზეცის და არც მიწის შვილი ვარ

მე არც მიწის და არც ზეცის შვილი ვარ მე უფრო სხვაფერი სამყაროს გმირი ვარ, გადარეული და მთლად ეული... ასევე სხვგვარი ფიქრებიც კი მიყვარს!

ბრის-მიაუ (5)

-კოცნა ყოველთვის ნიშნავს რაღაცას - სერიოზულად მითხრა ლევანმა და გადმომხედა - მაგრამ ამ შემთხვევაში იმდენად ბევრსაც არ ნიშნავს, რომ ჩემი და შენი მომავალი მეგობრობა გავწიროთ. მით უმეტეს, თუ ზაზას გუშინდელ საქციელსაც გავითვალისწინებთ. -რა საქციელს? -

თუნდაც შემთხვევით

ამბობენ სხვასთან ყოფნა იმ მიზნით რომ ყოფილი ტანჯვა დაივიწყო მხოლოდ სუსტების ხვედრიაო თუმცა მე ასე არ ვთვლი. სხვისი ჩახუტებით შეგეძლოს იმედგაცრუებასთან გამკლავება ამაზე დიდი სიძლიერე არ არსებობს. თვეები გადიოდა და მე მას აღარც ვიხსენებდი...დრო არ

არარეალური არსება

როგორი მამაკაცურია ,მიმზიდველი ნაკვთებით ,მმმმმ,მგონი გავგიჟდი ... .ასე არცერთი კაცი მომწონებია.მკაცრი ნაკვთები,ოდნავ კეხიანი ცხვირი აქვს,შავი მრისხანე თვალები,სახეზე ნაიარევი და ხელებზე ტატუები....შორიდან ვაკვირდებოდი მის სხეულს,ქცევებს,ის ვერც კი

ბოლო წერილი... (1 თავი)

როგორ ხარ? მომენატრე იცი უკვე მეოთხედ ვშლი ამ წერილს მაგრამ მაინც მოვიკრიბე გამბედაობა და აი გწერ ბოლო წერილში საშინლად გამოგლანძღე გახსოვს მაგრამ საიდან უნდა გახსოვდეს მე ხომ ის წერილიც წავშალე როგორც სხვები ან როგორც ამას წავშლი როცა ბოლომდე

ზღვის ცისფერ ლაჟვარდძე (8)

- გისმენ? (დილით ტკბილი ძილი ტომას მობილურის ზარმა დაუფრთხო, ნამძინარევი ბოხი ხმით აიღო მობილური და ორჯერ ჩაახველა ხმის ჩასაწმენდად) - ტომი ტომი როგორხარ? - კარგად ვარ ვინ ხარ? - ჯონი ვარ ასე მალე დამივიწყე? - აა ჯონი ჯონი (გამოაჯავრა საუბარში) -

sms 4 თავი

- სულების გჯერა გიორგი? - ჯიქურ ვუსვამ კითხვას და ტელეფონს ხელში ვიღებ. - არა, არ მჯერა. - მე კი მჯერა, და ველაპარაკები კიდეც. - ნიშნისმოგებით ვეუბნები და მესიჯს ვხსნი. - ხო, ჩამთვალე გიჟად. - მგონი, ბევრი საშინელებათა ფილმი ნახე. - ეშმაკურად იღიმის

ჩამქრალი მზე [სრულად]

– ბუბა, გაუარე ნინას რა. რაღაც საქმეზე ვარ გასასვლელი... სასწავლებელშია და ხო იცი, როგორც ეშინია წვიმის რა. – კაი ტო, რა პრობლემაა? – ჩასძახა ბუბამ და მანქანა დაქოქა. – უთხარი რომ მიყვარს, ბუბა... რაც არ უნდა მოხდეს, – ნერვიულად გაეცინა გელოვანს.

დავიგვიანეთ

უსუნთქველობა და უშენობა, ძნელია მაგრამ ვეჩვევი რა ვქნა?! ვერ გავძლებდი გეგონა ვიცი, მაგრამ გავძელი თვითონაც მიკვირს, არა ხარ ვიცი შენ იმის ღირსი , რომ ვიტირო და ამას მივხვდი, სულ ყურს ვუგდებიდით ჩვენ სხვების ტლიკინს, ახლა დავშორდით ალბათ არ გიკვირს.