''სიკვდილის წამები''

ეს ჩანახატი არის ჩუმი, მაგრამ ძალიან მძიმე გზავნილი მოზარდებისთვის და არა მხოლოდ მათთვის - იმ ადამიანებისთვის, ვისაც ერთხელ მაინც უგრძნია ბულინგის, მარტოობის ან საკუთარი თავის დაკარგვის შეგრძნება.ეს ჩანახატი უხილავი რეალობაა - ადამიანებზე, რომლებიც

"ცოცხლად მოსიარულე გვამი"

"ალბათ განკურნება დავიწყებაში კი არა, მიღებაშია. იმაში, რომ ერთ დღეს საკუთარ თავს შეხედო და აღიარო-დიახ, ესეც მე ვარ"-ეს არის გულწრფელი მონოლოგი იმედგაცრუებაზე, მარტოობაზე, შინაგან ბრძოლასა და იმ უხილავ ჭრილობებზე, რომლებსაც ადამიანები ხშირად

გადაკვეთის წერტილი (მეექვსე Თავი)

ორი რადიკალურად განსხვავებული სამყარო ერთმანეთს მოულოდნელად ეჯახება. წესრიგი და ქაოსი ერთ წერტილში იყრის თავს. ეს ისტორია გვიყვება იმ უხილავ ძალაზე, რომელიც სრულიად უცხო რეალობებს აერთიანებს და აიძულებს პერსონაჟებს, საკუთარი საზღვრები გადალახონ, რაც

ჭავჭავაძის ქალიშვილები

თავად ბაგრატ ჭავჭავაძეს 5 ქალიშვილი ჰყავს ,რომლებიც ისე განსხვავედებიან ერთმანეთისგან ,როგორც ცა და დედამიწა . მათ ცხოვრება მხიარული ,აუღელვებელი და იდეალურია ,მიღებებით და მეჯლისებით დატვირთულ სანამ ერთ-ერთი და შემთხვევითობის წყალობით არ

"კასიანა" (თავი IX)

— მადლობა, ვორკ, ​— არაფრის! მთავარია, კარგად იყო, — გაუღიმა ვორკმა და უკან დაიხია. — აზურს ნამდვილად სჭირდება ახალი, საინტერესო ადამიანები. გამოიძინე კარგად, ხვალ კი უკეთესად დაათვალიერებ ქალაქს! ​ვორკმა მხიარულად დაუქნია ხელი და ისე გაუყვა ნისლიან

სხვა ტალღა

სხვა ტალღა უბრალოდ განწირული ტალღაა და შავი ზღვა შენგან ცარიელია. Time cast a spell on you, but you won't forget me I know I could have loved you But you would not let me

ვიოლინოს გასაღები (სრულად)

საძულველ სელფის ვიღებ და ფეისბუქის შეტყობინებებში ვაგზავნი. მართალია, სურათზე მხოლოდ ჩემი თვალი და წარბს ქვემოთ ამოსვირინგებული ვიოლინოს გასაღები ჩანს, მაგრამ სელფი მაინც სელფია. რას აღარ გაგაკეთებინებს ხათრი ადამიანს. თან ისეთი ადამიანის ხათრი,

სადგურის მოედანი (სრულად)

ქუჩის კუთხეში იწვა, ქვეითთა გადასასვლელიდან ასე ათიოდე ნაბიჯში, იქ სადაც გარემოვაჭრეებს ტროტუართან ერთად სამანქანო გზის ნაწილიც გადაეკეტათ...

ფრაქტალები

ყველა წაწყევტი რაც ოდესმე დამიწერია ან წიგნის ან ჩემივე ფანტაზიის გავლენით არის შექმნილი. აქ ვდებ რადგან მინდა მოვისმინო სხვების აზრი რადგან ხშირ შემთხვევაში სიამრთლეს და სწორ შეფასებას სწორედ რომ უცნობისგან მიიღებ.

სასიამოვნო საფრთხე (სრულად)

კარგია ჩემები რომ წავიდნენ. ცოტა ხნით თბილისში ვიქნები მარტო, შემდეგ კი სოფელში წავალ რამდენიმე კვირით. მომენატრა იქაური გარემო, ძველი ავეჯი და მათი სურნელი, იქაური მეზობლები. რამდენი წელია არ მინახავს ისინი. ღმერთო, მთელი ერთი წელი თავისუფალი ვარ,