XVII (თავი N15)

როგორც იქნა მივედით სასტუმროსთან,ანდრიამ ჩემოდნები გადმოალაგა მანქანიდან,და სასტუმროში შევედით,2 ნომერი მოვითხოვეთ ოთახები 5 სართულზე იყო.. ლიფტთან მივედით,ველოდებოდით ოდესმე თუ მოაღწევდა ლიფტი ჩვენამდე,და აი როგორც იქნა ჩამოვიდა.. გაიღო და ჩემდა

აფერისტი მაჭანკალი –5–

''მოგვიანებით ვერკვევი იმ პრობლემაში, რომლის წინაშეც აღმოვჩნდი. ჩემს სიამაყეს, რომელსაც ღრმა ფესვები აქვს, ეუხერხულება საქმროსთვის ფოტოების გადაღება ფოტოგრაფის ამპლუაში, მით უმეტეს მაშინ, როცა არ ვიცი, რა სტატუსი აქვს და საერთოდ რატომ იღებენ მისგან

მარწყვი

ყველაზე მაგარი შეგრძნება იცით რომელია?_საკუთარ თავს, როცა ტკივილს აყენებ. ნელი სვლით კანში უძვრები, ხელებს უფათურებ. სისხლი და მლაშე გემო. საკუთარ სისხლიან ხელებს ენას უსმევ ,გემრიელია. შენი შეცდომების გემო აქვს, არც მეტი არც ნაკლები...

ღამეც მოგელანდები...

პანორამულ რიტმებში გახვეულა ოცნება, თრობაშემორეული ასე იღებს სიახლეს, დაკარგული გრძნობები გაბნეულან კოცნებად, მათ საძებრად წასულთა, ცა მეგზურად იახლეს.

ოვალური სიყვარული

არსებობს მეგობრული, დედა-შვილური, ნათესაური და რაღა თქმა უნდა სიყვარული საპირისპირო სქესის მიმართ, რომელიც ყველა ხელოვნის მუზა გამხდარა. მუდმივად მიმდინარეობს დავა: არსებობს თუ არა ნამდვილი სიყვარული? ამ კითხვაზე პასუხის გაცემას ცხოვრებას მივანდობ,

სუხარი (3 თავი)

დილით საშინელმა თავის ტკივილმა გამაღვიძა,ძლივს გავახილე თვალები და ირგვლივ,რომ მოვიხედე გარემო ვერ ვიცანი,უცხო ოთახში ვიყავი,თავიდან სასმელს დავაბრალე ყველაფერი,მაგრამ კარგათ რომ გამოვფხიზლდი და ხედი იგივე დარჩა,მერე ავფოქრიაქდი

ჩვეულებრივი გოგონა ჩვეულებრივი ცხოვრებით??(2)

ავტობუსში ვზივარ და ვფიქრობ იმაზე რაც წინ მომელის სამსახურში დავიგვიანე საცობის გამო ალბათ ამის გამო კარგად გამომლანძღავენ უფროსი ისეთი მკაცრია ამას ნამდვილად არ მაპატიებს.

შეხვედრა წარსულთან (გაგრძელება)

-კალქი ლა დედაა ალა წავიქცევი მე უკე დიდი ბიწი ვალ(დათო) თათამ თავი გააქნია და პარკში სკამზე ჩამოჯდა.. წარსული გაახსენდა დათა და ის რა ბედნიერები იყვნენ მაგრამ.. ამ ფიქრებში იყო როდესაც გვერძე ვიღაც ჩამოჯდა თვალები არც გაუხელია .. დაეფიცება იგრძნო

ХуЛиГаН'ка №3

მივვარდი და მკერდზე, მაისურში ვწვდი. გაბრაზებული ვუყურებდი! თვალებში ჩავხედე და დავინახე შიში, გულის ტკივილი... თვალზე ცრემლი მოადგა. ბოლოს ნელ-ნელა მომიახლოვდა, ტუჩებზე ყურება დამიწყო. ვაიმე! რაღაც უხერხულად ვიგრძენი თავი! ბოლოს ისე ახლოს იყო.

ზღაპარში მინდა ვცხოვრობდე, სადაც ...

ზღაპარში მინდა ვცხოვრობდე, სადაც წუთი უშენო სევდას გაფანტავს და სანიმუშო სურვილი კვლავაც დაუოკებელ ოცნებებს ფანტავს! არ დაივიწყო დღემდე რაც გიყვარს, რადგან გავიხდი უშენობის ჟამს და დღეს შენ გამო, სამყარო მიყვარს, ისევ შევხარი საოცნებო წამს!