მერი ...

მესმოდა შენი უგონო ფიცი მერი, ძვირფასო! დღესაც არ მჯერა... ვიცი წამება, მაგრამ არ ვიცი, ეს გლოვა იყო თუ ჯვარისწერა? ლოდებთან ვიღაც მწარედ გოდებდა და ბეჭდების თვლებს ქარში კარგავდა... იყო ობლობა და შეცოდება, დღესასწაულს კი ის დღე არ ჰგავდა.

ჰერა –1

"ეს ! " კისერზე ცივი ლულის შეხება ვიგრძენი,არ გავნძრეულვარ, უბრალოდ კანკალი შევწყვიტე, რათქმაუნდა ტყვედ ჩავარდნა კარგს არაფერს მიქადდა, მაგრამ არ მინდოდა ასეთი არაკაცის ხელიდან მოვმკვდარიყავი. "სად არის ღმერთი?! " გავიფიქრე გულმოსულმა და

რამდენჯერ

რამდენჯერ შევნიშნე შენს თვალზე ცრემლები, როცა მე მტკიოდა გატეხილი გული და ისევ ძლიერად ჩამკიდე ხელები, რომ გადაგერჩინა მომაკვდავი სული! რამდენჯერ უთქმელად გამქრალი სიტყვები, რამდენი შესაძლო ლამაზი წამი და ახლა საოცარი გრძნობებით გიყვები: შენს გარდა,

გ ა ქ ც ე ვ ა…..2

ქვევით ჩასულს სულ სხვა სურათი დამხვდა,დავინახე ლელა როგორ ეხუტებოდა ჯარისკაცის ფორმაში გამოწობილ მამაკაცს,გამახსენდა რომმითხრა ჩემს ძმას ველოდებიო...გულზე მომეშვა, მხოლოდ ეხლა ვიგძენი მთელი სხეული დაჭიმული მქონდა და ძალა გამოცლილი იქვე კიბეებზე

გაჭედილები (სრულად)

ისტორიის დაწყება ყოველთვის ჭირს,გაგრძელებაა მხოლოდ ადვილი.პირველი ასოები ფურცელზე,ეს იმედის მომცემია.შემდგომში შენი მოთხრობის გაკრიტიკება კი კიდევ ერთი ნაბიჯი წარმატებისკენ. ამ ისტორიას უბრალო და ჩვეულებრივი დასაწყისი აქვს,რაღაც ბანალური

თუ გაზაფხული დაიგვიანებს {3}

იმის შემდეგ რაც ბოლოს ვნახე ტასო, აღარ მსმენი მასზე ამბავი, დღემდე ვერ მივხვდი მისი ბოლო სიტყვების ჭეშმარიტ მნიშვნელობას, თუმცა მე მივხვდი, რომ ჩვენ ისე დავშორდით ერთმანეთს, როგორც იატაკზე გაწყვეტილი მძივის ბურთები.

გზა სადღაც გაქრა! (1,2,3,4,5,6)

-“თუკი ადამიანს არ სწამს სიყვარულის,არ სწამს საკუთარი არსებობის“,-ხმამაღლა ამოიკითხა წიგნიდან მონაკვეთი-რას ნიშნავს ? -მე მეკითხები? -დიახ! -მე მწამდა სიყვარული,შესაბამისად მწამდა საკუთარი არსებობაც,მაგრამ ახლა უკვე აღარაფრის მწამს

თანამედროვე ურჩხულის ოდნავ შერეკილი პრინცესა(4)

.... სესილი დაემშვიდობა ლაზარეს და ანას, მანქანაში ჩაჯდა და მშვიდად დაიძრა.. ნახევარი საათი არ იყო გასული, როდესაც მის მანქანას უკნიდან მსუბუქად შეეჯახნენ.. სესილიმ დაამუხრუჭა, რათა წინა მანქანას არ შეჯახებოდა და ამ დროს სალეჭ თავი ჩამოარტყა

არ შეგიყვარდეს. წესი 16.

იოანე წავიდა. შემდეგ დღეს ჩვენც წამოვედით თბილისში. ძალიან ვნერვიულობდი მის მდგომარეობაზე. სოც.ქსელში ყოველ ღამე ვლაპარაკობთ. რამდენჯერ უთქვამს რომ ახლა ჩემი ჩახუტება გაახარებდა ყველაზე მეტად.

N:9 - (თეთრი ანგელოზი) ნაწილი 2 - თავი 7

... - ახლა რა იქნება ? - იკითხა ჩურჩულით მის ყურთან. - ბედნიერი მომავალი ფისუნია ! - მანაც ჩურცულით უპასუხა და ხმაში ღიმილი გაეპარა. - აუ იცი , რომ ვერ ვიტან და მაგიტომ მეძახი არა ? - დაიწყო ჯუჯღუნი.