დაუმორჩილებელი მეძავი (5 თავი)

-ნინა!! ღრამდ ჩაძინებულს უცებ ასეთმა ხმამ,რომ გამაღვიძა თავი ვერ შევიკავე და საწოლიდან გადმოვვარდი,გვედრდები მეტკინა -ვაიმე ნინა კარგათ ხარ?-სალომე მომვარდა,რომელსაც ხელში ტელეფონი ეჭირა,უცებ სად მიაგდო თავადაც ვერ გააცნობიერა და ჩემს წამოსაყენებლად

ალქაჯი ანგელოზების სამყაროში –8– (დასასრული)

''ალბათ სხვა ვითარება რომ ყოფილიყო, ამ ყოველივეს ისევ ჩემს ფანტაზიის უნარს დავაბრალებდი და თავს დავიტანჯავდი, მაგრამ ახლა ისე მინდება მისი სიყვარულის დაჯერება, იმაზეც კი თანახმა ვარ, რომ ყველაფრის დამთავრების შემდეგ იმედი ჩაკვდეს და დაიფერფლოს...''

გადაგიყვარე სხვა შევიყვრე (21-22)

იჯდა ლუკა საყვარელი ქალის სასთუმალთან და ფიქრობდა თუ რა უნდა გაეკეთებინა მისთვის როგორ უნდა გადაერჩინა საყვარელი ადამინი სიკვდილისაგან როგორ უნდა მოეგო ბრძოლა სადაც ის და მარიამი მარტო იყვნენ.შეუძლებელი შესაძლებლად უნდა გაეხადა და უნდა გადაერჩინა

საზამთროს მურაბა (სრულად)

აღარაფერი მიმიწერია, მაგრამ რამდენიმე წუთი გაღიმებული მივშტერებოდი ტელეფონს. მერეც, არავინ იცის, რამდენჯერ გადავიკითხე ეს დიალოგი. „გათენებამდე“ მიტრიალებდა თავში. ვერაფრით ვიჯერებდი, რომ შეეძლო, სადმე გათენებამდე დამლოდებოდა. ალბათ, მოიტყუა.

როცა ის გამოჩნდა .. (4)

როცა ის გამოჩნდა , გაგრძელეება ! მოკლედ მივყვებით მოვლენების განვითარებებს ! აეროპორტის კარები გაიხსნა და გარეთ იმდენი ხალხი მიდი მოდიოდა ამდენი ქართლველი , ქართული გარემო , ქართული სული და ხმა , მიყვარს მე ჩემი ლამაზი ქვეყანა მისი ნაკლოვანებებით

წარმოუდგენელია, მაგრამ მიყვარხარ (12)

მარიამმა მშვიდად აიღო ხელჩანთა, მოთავსდდა მანქანაში და ელენეს სასახლისაკე გაემართა. დაცვამ მაშინვე შეუშვა. სახლთან მოსამსახურე დახვდა, როგორ ღლიდა ეს ყველაფერი. ქალმა მისაღებში შეიპატიჟა იქ არავინ იყო, სიცარიელე და მოწყენილობა სუფევდა ირგვლივ,

ისევ შემიყვარე 4 ნაწილი (3)

თბილი დილა იყო,რატომღაც არაჩვეულებრივ ხასიათზე გავიღვიძე,ღიმილიანმა წამოვყავი თავი საწოლიდან და სარკეში საკუთარ თავს გავუღიმე,საკუთარი თავი დაკვირვებით შევათვალიერე,როგორ გამზრდია თმა, ფორმაც კი შეიცვალა გაზრდის შემდეგ,თმებს დავხედე და თავი

როცა დარდი მომაწვება სულში

როცა დარდი მომაწვება სულში,როცა რაღაცას განვიცდი და ვნერვიულობ ვიკარგები სხვა სამყაროში სადაც კითხვები თავს იყრის და პასუხის გაცემას ითხოვს მე კი ამაზე პასუხი არ მაქვს და აი სწორედ ამ დროს იწყება თავის ტკივილი და ნერვიულობა ვარდები დეპრესიაში

ჰეი ქაჯო ჩემი ხარ!!! (2)

სრული შოკი მივიღე როცა ის დარტყმული ჩემს სამზარეულოში დავინახე– შეეეენ? –ჰოო და შეენ?(მკითხა გაკვირვებულმა)–მე კი არა შენ ვაფშე აქ რასაკეთებ– ჩემ ძმაკაცთანვარ და შენ რაღა გინდა აქ?– აუუუ არარსებობს ნიკას ძმაკაცი შენხარ?–და შენ უეჭველი ნიკას

ნეტავ, ჩემი ჩრდილი მიმიყვანს გზის ბოლომდე?!

მისი შემხედვარე კიდევ ერთხელ ვრწმუნდები, რომ ადამიანები ქმნიან ისტორიას და არა ისტორია ადამიანებს. ძნელია იცეკვო ისე სრულყოფილად, რომ ჩრდილების ცეკვას აჯობო, მაგრამ მთავარია იპოვო სიმსუბუქე და შენი სულის ჩრდილი თვითონ მიგიყვანს გზის