ჩემი დასტოინი ბიჭი (თავი 6)

დილით,როგორც კი ავდექი ჩემ დას დავურეკე: -ანუშკ,როგორ ხარ? -ოჰო ,თვით ლიზა ყიფიანს გავახსენდი,რაპატივია. -ხოდა დააფასე-ვუთხარი და გადავიკისკისე.

მამიკოს ფულებით განებივრებული გოგონა.. 6

-მივდივარ.. - მოესმა სანდროს ხმა.. -სად? - ტკივილი და სევდა იმჩნეოდა მის ხმაში.. -არ ვიცი.. იქ სადაც არავინ შემაწუხებს.. ან შეგვაწუხებს.. წამომყვები? - ხელი გაუწოდა.. -წამოგყვები! - ჩაილაპარაკა მტკიცედ და ხელი ჩაკიდა მის ხელს..

სასურველი ხიზანი (23-24)

საუბარი დასრულებული არ ჰქონდა, რომ თორნიკეს მდივანი შეცუნცულდა მასთან _​თამთა მართლა ირაკლიმ გამოგიგზავნა? _​მოაღწია ხმამ უკვე – გაეცინა თამთას _​ხმაამ? მთელი სამსახური ამაზე ლაპარაკობს!

ის... ნაწილი 3

არ მახსოვს როგორ შევედი საძინებელში, ყავის ჭიქა არ იდგა საწოლთან , გავიყინე ერთ ადგილას ისევ სამზარეულოში შევბრუნდი და რა ჯიუტად მიყურებდა ფინჯანი სამზარეულოდან

ფრეზია და კედარი (დასასრული)

2 თვით ადრე. თითქოს ყველაფერი ერთბაშად მოხდა... ლექციების შემდეგ სახლში მეუღლემ წამომიყვანა. თურმე შინ რა სიურპრიზი გველოდა! მისაღებში რომ შევედით მხიარულები, ჩახუტებულები, იქ ლალისთან მოსაუბრე ფერფლისფერთმიანი ქალი დაგვხვდა. –ნაძია? შტო ტი ზდეს

13 თვე (2)

-სად მიიპარები ლამაზო?- საზიზღარი ხმით უთხრა ბიჭმა. -თუ შეიძლება გამატარეთ,-ზრდილობიანად უთხრა სესილიამ და ახლა მარცხნივ გაიწია. ამ ბიჭმაც იგივე გააკეთა და ხელები გაშალა. -აბა, აბა! ეგეთები არ გვინდა. ცოტა დავილაპარაკოთ, გავიცნოთ ერთმანეთი. ჩვენ არ

დროა, დასრულდეს...

დროა, დასრულდეს ის რასაც თქვენთვის ჰქვია სიცოცხლე.. დროა, დაიწყოს უკვდავების ჩრდილთან თამაში, ბავშვობის შემდეგ მისი სული ვეღარ იცოცხლებს, ვინც გაზრდილია ოცნებების ფერთა გამაში. დრო გადიოდა... ვით მეწამული სისხლი ყანაში, ისე მოედო მინდვრად ჯეჯილს

ახდენილი ოცნებები(5)

თამინა ანაბელის მოსვლამდე სახლს ალაგებდა და გაახსენდა რომ ორ კვირასში მას დაბადების დღე აქვს.მან დაიწყო ფიქრი თუ რა ეჩუქებინა მისთვის,თან გაახსენდა რომ წინა წელს ანაბელის დაბადების დღე სახლში აღნიშნეს და გადაწყვიტა ამჯერად სადმე გასულიყვნენ თან მისი

***

თითქოს მახვილი ჩამარჭვეს გულში... გული გაიპო, სისხლი კი სცვივა, ვით შემოდგომას ხეებს ფოთლები, და ამ წამს ვფიქრობ ამქვეყანას რისთვის ვშორდები? არადა ერთი-ორი დღით ადრე, მე მძულდა მიწა, ცა, მზე და მთვარე, მარტოსულობით გატანჯული ველოდებოდი, სიკვდილის

ღალატი კვოტირებით 4

როდესაც დავიწყებულს, მის მუცელზე ხელი მომიხვდა, უცბათ გონება გამინათდა, მასზე თუარა მის ბავშვზე მაინც უნდა მეფიქრა, ფეხზე წამოვდექი, ხელში ავიყვანე. გასვლისას კლუბის დირექტორი შემომეფეთა. - სად მიგყავს?