ისევ ტვილდიანი... (3)

გიომ მხურვალედ აკოცა სოფოს და კიბეებისკენ უბიძგა -ბავშვებს დავემშვიდობები და 5 წუთში ქვემოთ ვარ, მანქანაში დამელოდე კარგი? -კარგი, კარგად ბავშვებო -კარგად სოფო გიო უკანშემობრუნდა -ხვალ რას ვშვრებით? -რავი ვიფიქრე ჩემთან ავსულიყავით და ნიკას

ბიჭი სახელად 66-33-XX (4)

კოლის საკმაოდ დიდი ყლუპი გადავუშვი პირში. ის იყო უნდა გადამეყლაპა, რომ უცნობს შევხედე და დარტყმული შემრჩა ხელთ. გაოცებისგან ჰაერი აღარ მეყო და ჩემი ძვირფასი კოკა-კოლა, კუჭში გადაშვების ნაცვლად, გარეთ გადმოვუშვი მთელი ენერგიით და დარტყმულს გადავასხი

შვილის მკვლელი ვარ (სრულად)

-მიყვარხარ...შენი სურნელი მომენატრა.-სამსახურიდან დაბრუნებულმა ტუჩები მომაწება და მეც ვიგრძენი მისი სურნელი,სურნელი,რომელიც მიყვარდა,მაგიჟებდა და ჩემში ყველაზე მძაფრ გრძნობებს იწვევდა..შემეხო ისე,როგორც არასდროს,ისევ ვიგრძენი მისი თბილი ხელები

სასურველი ხიზანი (17-18)

მართლა გინდა იმ ვიღაცის მკლავებში აღმოჩნდე? გინდა? – დაუყვირა თამთას, გოგონა გაჩუმდა.. — მითხარი და აგისრულებ ოცნებას! _​იქ თავს კარგად ვგრძნობდი, არავინ მაშინებდა და მემუქრებოდა _ ..და ამიტომ მზად იყავი პირველივე გალეშილ ღორთან დაწოლილიყავი? –

შემიყვარდი ქაჯანავ !! (3)

ტელეფონის დადებას ვაპირებდი, როცა სმს მომოვიდა.. -ქაჯანავ, მასეთი მოკლე კაბა აღარ დაგინახო ტანზე -ძალიან გრძელი ცხვირი ვის აქვსო ვისაოო??? -ნუმესწერვები და გაითვალისწინე რასაც გეუბნები -ოცნება უფასოა საყვარელო.კარგად -ნუ თამაშობ ჩემს ნერვებზე..

არასდროს უშენოდ! (4)

სანდროზე ფიქრები ამყვა. საიდან გამოჩნდა ეს ბიჭი ჩემ ცხოვრებში, ან რისთვის გამოჩნდა... საღმოს ბავშვებმა შეკრება გადაწყვიტეს. რათქმაუნდა მეც შემომთავაზეს, მაგრამ ვიუარე, ხასიათზე არ ვიყავი. სახლში დავრჩებითქო ვუთხარი სალოს სკოლის მერე, მე ნუ

ქალაქის ხმაურში ვეძებ შენს სიჩუმეს !

თითქოს შეერია გრძნობა არემარეს, როგორც წარმოსახვის უტყვი აგონია, ყურში უცნაური ექო ჩამჩურჩულებს იმას, რაც არ ვიცი და რაც არ მგონია! სიცივე ძვლებამდე უთუოდ მიაღწევს, ნამდვილად შემრცხვება იმის, რაც ვიკადრე! უბრალოდ მინდა, რომ ისეთად მიცნობდე,

ღალატი კვოტირებით 2

- გივი, ჩემი ხათრით არ წახვიდე. აღარ მომისმენია მისთვის, გასასვლელში დამიყვირა: - გივი შენს საქციელს დაუფიქრდი, ლანა ორსულადაა. მისმა ცრემლებმა პირველ სართულამდე მდია. ბოლო სიტყვების მოსმენას სჯობდა არაფერი გამეგო..

_ვერ გვიცანი გოგო? (1ნაწილი) (გამოიდარებს)

_აუ სასტავ უნდა წავიდე რა _განუცხადა დემეტრემ საგანგებოდ შეკრების სამეგობროს _სად ბიჭო?_ფეხზე წამოდგა იოანე _ავღანეთში რა.._თავი მოიქექა ნერიულად ბიჭმა _რატომ?_აზრიანად ახედა ნიკამ _გული უნდა გადავაყოლო_მძიმედ დაეშვა მდივანზე _კარგი რა ტო!_ხელი

მი სი მალატ (სვანურად) სრულად

დამღლელი ათ საათიანი მგზავრობის შემდეგ როგორც იქნა კვლავ შევძელი მიწაზე დადგომა, ღრმად ამოვისუნთქე, თითქოს თბილისიდან გამოყოლილი დაღლილობა ამ ერთ ამოსუნთქვაში ჩავატიე და ახლა უკვე ბედნიერმა მოვავლე თვალი გარემოს. ცამდე ასვეტილმა თოვლიანმა მთებმა