უშენოდ ჰაერიც მეზედმეტება (დასასრული)

-ანუკა უბრალოდ ვერ შევძლებდი შენ ამხელა ტკივილისთვის გამეწირე..შენზე ჭკუას ვკარგავ ჩემო სიყვარულო.. -არ წახვიდე რა.. -მე შენს გამო დავბრუნდი და ახლა ყველაფერი შენს ხელშია თუ მეტყვი რომ დავრჩე დავრჩები მაგრამ თუ მეტყვი,რომ წავიდე ერთი წუთით აღარ

ფულზე გაცვლილი ბედნიერება (17)

ფეხაკრებით გავედი მისაღებში და ერთმანეთზე მიყუდებუო ბავშვებს გადავხედე და სიცილიც ძლივს შევიკავე... ეთო და გიო პატარა სავარძელში იყვნენ ჩაკუჭულები და მშვიდად ფშვინავდნენ.... მიშო და ლიზა იატაკზე იწვნენ და ისე ქონდათ ერთმანეთზე მოხვეული ხელები რო

თითქოს მასკარადზე

თითქოს მასკარადზე, სახე დამალული, ყველას გავუღიმებ, ტკივილ დაფარული, შენც დაგეხმარები, ჩემგან დაკარგული, მაინც ანგელოზი, თვალებ დანამული. აღარ მედარდება აქ რამ მიგვიყვანა, აღარც ის მაფიქრებს რას იტყვის ქვეყანა, ოღონდაც იცოცხლე ჩემო ფარვანავ, მზეს

ერთად ყველაფერს შევძლებთ! (5)

_დაწყნარდი ტასო გთხოვ წავიდეთ ლუკამ ტასოს ხელი მოხვია და მანქანისკენ წაიყვანა ჩასვა და თვითონ მძღოლის ადგილი დაიკავა ადგილს წამებში მოწყდა ცოტახანში ულამაზეს ადგილზე იყვენე —ტასო გადმოდი და დაწყნარდი

მინდა მიყვარდეს თავი 42

მირანდა შესვენებაზე გადიოდა როდესაც საათს დახედა,ისრები 2:30 წუთს უჩვენებდნენ.უცებ გაახსენდა რომ 2 საათზე გოგიტას სასამართლო იყო.მაგრამ ეს მისმა მეგობრებმა არ იცოდნენ ალბათ ანუკის უწყება მიუვიდოდა მაგრამ ადვოკატისთვის მიცემული ჩვენება საკმარისი

მოდი გავგიჟდეთ ეს თუ სიყვარულის გამო იქნება (1თავი)

არვიცი როგორი იქნება არ მომიფიქრებია თანდათან დავიწყებ წერას შემიფასეთ როგორი იქნება მოკლეთ მევარ კატო დვალი 17 წლის 6 თვეში 18 ვხდები და არმჯერა რო სულ რაღაც 6 თვეში სრულწლოვანი ვხდები ჰაჰაჰა პრინციპში როგორ უნდა დავიჯერო როგორც ჩემი დედიკუნა

ისევ შემიყვარე... თავი (30) ნაწილი (2)

გასახდელში შევედი და გამოვიცვალე,უკანა კარებიდან გავიპარებითქო თუმცა წინა კარებთან იდგა დანელია და მაინც დამინახავდა დებილი ბაჩო. ფეხაკრეფით მივეპარე უკნიდან დანელიას და ხელი დავავლე -მოიცა გოგო სად მიმათრევ?-გაეცინა და მომეხვია მაგრად,როგორც იცოდა

ეშმაკი და ანგელოზი ოცდამეორე თავი

რა საშინელი შეგრძნებაა როდესაც არ იცი როგორ მოიქცე.ამდენი ხნის განმავლობაში მაინც ვერ გავიზარდე და მიჭირს რეალობის აღქმა.დროდადრო ჩემს საქციელში ეჭვი მეპარება თუმცა გონება მაშინვე საპირისპიროს მიმტკიცებს ჩემთავ ვეჩხუბები და ბოლოს ეს ყველაფერი

შემომეკოცნინები!

_აი მესმის რომანტიკა!უცბად მოწვდა მის ყურს ბოხი ბარიტონი,სწაფად მიუტრიალდა უცნობს და თავისი მწვანე თვალებით დაფეთებული მიაშტერდა_მწვანე თვალები გქონია,ეს უკვე დიდი პლიუსია!_აი მესმის რომანტიკა!უცბად მოწვდა მის ყურს ბოხი ბარიტონი,სწაფად მიუტრიალდა

შენი სუნთქვა ახლაც მესმის

10 წელი ვსწავლობდი ერთ სკოლაში და დედამ მაინცდამაინც წელს მოინდომა ჩემი საჯარო სკოლაში გადაყვანა. დედა და მამა საზღვარ გარეთ იყვნენ ჩემს ძმასთან ერთად, მე მათთან ერთად წასვლა არ მოვინდომე, ალბათ იმიტომ რომ ჩემი სახლი ყველაფერს მირჩევნია, რათქმა უნდა