მოუხერხებელი გამომძიებელი

ამასობაში ვიღაც მამაკაცი შემოდის და ჩვენს ყურადღებას მისი გარეგნობა წამში იქცევს. მხარბეჭიანი, მაღალი, შავი თმა, შავი თვალები. თითებს ვაკვირდები და შემდეგ ჩემსას. ოხ, როგორ გვანან მისი და ჩემი ლამაზი თითები ერთმანეთს. გონს კარების ხმა გვაფხიზლებს.

მერამდენედ მეჯახები? (2 თავი)

-დედა.. აი ტელეფონი.. ვიღაც იდიოტს შევეჯახე და დამაგდებინა.. - ამოვისლუკუნე და ტელეფონი ვანახე.. კუთხით დაცემული ოდნავ გაიბზარა.. ძალიან მიყვარდა ეს ტელეფონი.. ის, ხომ ალექსანდრემ მაჩუქა.. ჩემი ალექსანდრე.. ნინას ძმა, არ მიყვარს, არ ვუყურებ როგორც

აკრძალული უფრო გემრიელია 4

თამო მაგრად ჩაიკრა გულში ბევრიც აკოცა,შემდეგ ჩემსკენ მობრუნდა ნახვამდისო მითხრა და მომეხვია. გული გამიჩერდა ადგილზე მივიყინე, მერე ლოყაზე მაკოცა და წავიდა. ცოტაც და ღრიალს დავიწყებდი. მოვიმიზეზე ბარგი მაქ ჩასალაგებელითქო ბავშვებს დავემშვიდობე და

ვიდრე ყვავიან შროშანები [3]

_არ ფიქრობ რომ უფრო აქტიურად უნდა იცეკვო?_ვუჩურჩულე ყურში, და როგორც კი სანდროს მზერა ვიგრძენი, იქვე კბენაც დავუტოვე. სტვენა არ წყდებოდა, თუმცა თავადაც დაიწყეს ცეკვა. ალექსმა ხელები ისე შემომაწყო, რომ ჩემს უკანალს ოდნავ ეხებოდა და მეც გამეღიმა. აი,

ლექსი საყვარელ ქალს...

ტბა იყო ფართო, როცა შენს სახეზე ჭაობი ენთო, მზე იყო სახლში და გილაგებდა ეზოს. შენი სხეული, როგორც გაჭ....ტილი ვარდების ცრემლები, და შენი სუნი, როგორც მიწას ასდის მატარებლის რელსები.

მინდა მიყვარდეს თავი 34

გასვიანი ფრთხილად შევიდა ბექაურთან ოთახში და საწოლზე ჩამოჯდა.გოგონას არ ეძინა თვალები მაღლა ჰქონდა წერისკენ მიმართული და გაშტერებული უყურებდა ერთ წერტლს.მხოლოდ შეხებაზე მიხვდა რომ ვიღაც შემოვიდა,ნელა გადააბრუნა თავი გვერძე და ბექა რომ დაინახა ოდნავ

უბრალოდ მე თავი1

გამარჯობა მე ვარ ელიზაბედ ერისთავი 15წლის.დავიბადე თბილისში მაგრამ დედას პროფესიის გამო ხშირად მიწევდა სხვადასხვა ქვეყანაში ცხოვერა.დედა მოდელია დეა დადიანი.მამა ერეკლე ერისთავი ყოფილი ფეხბურთლი ამჟამად ბიზნესმენი.ჩემი მშობლები პატარები იყვნენ რომ

ქურდი იაგუნდისფერი თვალებით (8)

-არ მატკინო იცოდე,თორემ გაბრიელს, რომ ტაფა ურტყი,იმას გადაგალეწავ თავზე! იმის გახსენებაზე,რომ გულედანს პირველივე ნახვისას თავში ტაფა ჩავარტყი,სულ ავიჭერი. -ისე,ნინე,შვილები რომ გკითხავენ,დედიკო მამაჩვენი როგორ გაიცანიო,რას ეტყვი? _გადაიხარხარა

ჩემი ბედისწერა ხარ..(7 დასასრული)

ესეც დასადრულიიელენე - ნელ-ნელა რეალურ სამყაროს ვუბრუნდებოდი, რაღაც სავარძელზეზე ვეგდე და ხმებსაც ბუნდოვნად ვგებულობდი.. მალე ხმების გარჩევაც შევძელი.. თორნიკე და ვიღაც უნცნობები იყვნენ.. თვალებს არ ვახელდი.. არ მინდოდა სცოდნოდათ რომ გამოვფხიზლდი..

უბრალოდ სიყვარული (2)

ვისაც სიყვარული გამოუცდია ის მიხვდება თუ რამხელა ბედნიერებაა დილით მისი მესიჯი რომ გაღვიძებს და დღეც არაჩვეულებრივად იწყება...დილის 8საათზე შეტყობინებამ გამაღვიძა,ო ღმერთო როგორ ვერ ვიტან დილით ადრე ადგომას წამოვიზლანზე და ტელეფონს დავწვდი განწყობა