ჩემი ისტორია (2 თავი)

ყოველთვის მგონია ხოლმე რომ ბედისწერა რომ არა ჩვენ არ ვიქნებოდით არასდროს იფიქროთ რომ თქვენსგან არ გამოვა გამოვა თანაც იდეალურად

შეუძლებელია! (9)

ჩაქუჩი სად გაქვს? უფს, სასამართლოში არ ვყოფილვართ - მაჯაზე თითები შემოჰხვია, ხელისგულზე დახედა თითქოს რამეს ეძებდა . ქალის გრძნობებზე თამაში დაიწყო და არ დაუსრულებია თვითმფრინავის დაფრენამდე. მერე კი არ ვიცი, ვერაფერს გეტყვით ჩვენი მხედველობის

წვიმის ქალღმერთო

როცა წვიმს ასე მგონია, ეს შენი ცრემლები ეცემა მიწას და ყველაფერს სევდის ელფერს სძენს. არ ვიცი რატომ ტირი ასე ხშირად და ალბათ არც უნდა ვიცოდე. შენი თვალები კი როგორც ჩანს ცრემლებს მიეჩვივნენ.

ჩემი ისტორია

ზოგადად სიყვარულზე რას ვფიქრობ ხოლმე? მე პირადად სიყვარული ორი ადამიანის გრძნობა მეგონა, იქმადე სანამ მას არ გავიცნობდი . მაგრამ ეხლანდელი ჩემი გადმოსახედიდან ვფიქრობ რომ სიყვარული არის ორი ადამიანის ერთი მთლიანობა

ფარვანა ( 1 )

- იდექი კიდეზე გაშლილი თმით და ფარატინა საღამურებით, ოდნავ გეტყობოდა საყვარლად გამობზეკილი მუცელი და ზეციდან მიწაზე ადამიანთა სინდისის გამოსაცდელად ჩამოსულ ანგელოზს გავდი...

არეული გრძნობები 29 თავი

თათიამ არაფერი უპასუხა, მხოლოდ ერთი წამით შეხედა ქმარს ზიზღით სავსე მზერით და მაშინვე ზურგი აქცია მის მომღიმარ სახეს -საით?- ცინიკური ტონით ჰკითხა ლაშამ

შეუძლებელია!(8)

,რომელიც იქ და იმ დღეს არ დასრულდებოდა არც ერთ მხარესთან და არც მეორესთან. ყველა სიკეთესთან ერთად სესილიასთან კიდევ უფრო მეტად გაართულა ურთიერთობა , მორიგი ბნელი მხარე უჩვენა ,მაგრამ მის რეაქციას და პასუხებს ბოლომდე ვერ ხსნიდა. აირია...

ღიმილის მიღმა ( თავი მეორე)

- თორემ მაზიანს დავდებ შენნაირ კაცს , ეგეთ ბავშვზე თავის შეყვარება წამით არ გაუჭირდება. ძაან მაგარი გოგოა ორი აზრი არ არის მაგრამ , აი ეგეთ გოგოებს პლატონურად და მალე უყვარდებათ , ერთ კვირაში შეაყვარებ თავს რომ მოინდომო , უბრალოდ გინდა ? რომ

,,ცრემლის სახელით"

ბედისწერის მონებად გაყიდულები ვდგავართ... ღიმილიანი სახით ბედნიერები ვჩანვართ... ერთი შეხედვით არავის ვგავართ... ყველა ცხოვრებას ტყვეებად ვყავართ...

მე, მანიაკი და თვითმარქვია გამომძიებელი ( 7 )

- მეტის გაძლება აღარ შემეძლო, ეს ყველაფერი უკვე ჩემს შიგნით ვეღარ ეტეოდა, სახეზე ხელები ავიფარე და ცრემლებს უფლება მივეცი ჯებირები გადმოელახათ. - ღმერთო ჩემო, -ამოიხრიალა თიკუნამ, მუხლებზე დაეცა და მოთქმით ატირდა...