ისევ შემიყვარე... თავი (12) ნაწილი (2)

ბოლოს ყველას გაგვეცინა,მივულოცეთ და ბედნიერება ვუსურვეთ მეგობარს.ქორწილი 1 კვირაში იყო,ახლა იმაზე უნდ ამეფიქრა რას ჩავიცვამდი,ჩემს მკერავთან წავედი, დამპირდა 1 კვირაში მოგისწრებ აუცილებლადო.სადა კაბა მინდოდა,ზოგადად არ მიყვარდა ზედმეტად გადაპრანჭული

მიყვარხარ,გახსოვდეს ამას ვერ წაგართმევენ (11)

დილა ხალისიანად, ბედნიერად გათენდა მე და ნუცამ საღამოსთვის მზადება დავიწყეთ,დაბადების დღეს დაჩი sector შიხდიდა, ყველაფერი მზად იყო 10 საათზე იქ მივიდოდით მანამდე მე და ნუცა სალონში ვიყავით ჩაწერილი, ვაჩეს ვთხოვეთ

სვანო სვანს უყვარხარ 2

გარეთ გამოვედი ვფიქრობდი თუ სად შეიძლებოდა ყოფილიყო და ბოლოს აზრად მომივიდა ის ადგილი მთაწმინდაზე სადაც ერთხელ წამიყვანა და მითხრა რომ იქ მიდიოდა როცა ცუდად იყო იქ ავედიდა მართლაც იქ იყო ზურგით იდგა და თბილისს

მედიცინა ეს ხომ ყველაფერიაა..(4)

როგორც იქნა შემამჩნია გვერდზე გავიხედე. რომ არ ენახა როგორ ვუყურებდი. იმანაც გაიახედა და ისევ ლაპარაკი განაგრძო.-თეკლე ხვალ რას იცმვევ? ერთი სული მაქვს როდის გათენდება ხვალინდელი დღე.. ხო მართლა ბექაც იქნება უნდა დამეპატიჟა

Stockholm syndrome #4

ჭერზე ობობის ქსელში გახვეული ნათურაც ეკიდა, მაგრამ ჩამქვრალი იყო. სინათლის სხივი მხოლოდ პატარა სარკმლიდან შემოდიოდა, ეს სარკმელი ერთადერთი იმედის წყაროსავით იყო მოპირდაპირე კედლის ჭერის შესართავიდან რომ იმზირებოდა.

არ შემიძლია,ვერ გელევი ( 10 )

აი მეორეჯერ ახსენებ მაგ სიტყვას და მორჩა ჩემი შვილი აღარ იქნები_ ბავშვივით დამტუქსა,მერე კი თემოს მიუბრუნდა_ ახლავე დავრეკავ ნოდარისთან და გავაფრთხილებ,თქვენ კი_ თვალი მოგვავლო_ შენ,თემო და საბა გაემზადეთ,ხვალვე გაემგზავრებით.

სიყვარული მარადიულია 11

დილით ადრე გამეღვიძა.საწოლზე დავჯექი და თავი ხელებში ჩავრგე.გონებაში ისევ დემეტრე ამომიტივტივდა.ცრემლებს არ მივეცი საშუალება გადმოსულიყვნენ შავი სივრციდან.ფიქრები გავიქარწ... .სწრაფად ავდექი და სააბაზანოში

"ოლივია"...ნაწილი მეოთხე

საწოლიდან გაკვირვებულმა წამოვვარდი,ძლივს დავწერე ტექსტი,მაგრამ აღარ უპასუხია,დარეკვა მინდოდა,მაგრამ ვერ გავრისკე.მობილური დავდე და ჩაფიქრებულმა საწოლზე გავიშხლართე,მაგრამ ვინ გაცადა უცებ კარზე ზარის ხმა გაისმა.

სექსუალური პროვინციელი მასწავლებელი (1 თავი)

-ელენე.. ელეე.. -სავარაუდოდ სამზარეულოდან გასძახა თინა ბებომ ერთადერთ შვილიშვილს და განაგრძო წვნიანის მომზადება. სანიკიძის ქალბატონსაც მოესმა თუარა საყვარელი ხმა, უმალ მიყვა და წამებში აღმოჩნდა სამზარეულოში, ბებოს ფუმფულა

ვამპირის ცრემლები

-არა!ეს ჩემი სულისგამოა არა?მართალია?-ხმაში ძველებურად ვედრება ისმოდა,-კარლაილმა ამიხსნა,და ჩემთვის სულერთია.დიახ წარმოიდგინე, სულერთია!ჩემი სული შენ გეკუთვნის ისევე როგორც-ჩემი გული და ცხოვრება!!! შევისუნთქე ცოტაოდენი ჰაერი,ედვარდი მთელი ეს დრო