შესახლებული (სრულად)

ერთი დამთავრდეს ეს სწავლა მალე და მერე მე ვიცი.ჯერ მაისიც არ ჩამთავრებულა და უკვე გაუსაძლისია თბილისში გაჩერება.მე საცოდავს კი მომიწევს ივლისამდე აქ ყურყუტი.

#2 ავტობუსში

ავტობუსის გაჩერებაზე გოგონა იდგა. დიდხანს იდგა. ბოლოს, როგორც იქნა, ყვითელმა “მინი-ბუსმა” “ჩამოიქროლა”. “ჟანგიანი ჯართი” გაიფიქრა, ნელა ავიდა, ბილეთი აიღო და ფანჯარასთან დაჯდა.

დრო მხოლოდ სიყვარულს დაინდობს...(სრულად)

ყოფილხართ შემსწრე რეალური და წრფელი სიყავრულისა?!ალბათ,ბევრი თქვენგანი ფიქრობს რომ დღეს ადამინები,მხოლოდ ბღალავენ ამ დიად გრძნობას.მხოლოდ გასართობად,დროის დასახარჯად იყენებენ მას და დავიწყებული აქვთ მისი ჭეშმარიტი

მე, ლეო, სალომე და შენ (2)

ძველით ახალი წელი გამახსენდა, ახლაც მხოლოდ სვავდნენ და სვავდნენ,მაგრამ უფრო მეტნი ვიყავით,ზოგი ვერც ვიცანი,გელას ერთიბეწო სახლში ამდენი ხალხ როგორ დაეტია,ჯერაც ვერ ვხვდები,და ალბათ ვერც ვერასოდეს მივხვდები,მაგრამ ეს ნამდვლად არააა ახლა

უეცრად შეყვარება (სრულად)

მე ისევ დაგიბრუნდით... დიახ მე ჯეიმს მარტინი 18 წლის უბრალო ახალგაზრდა, ისევ დავბრუნდი, მაგრამ არა ისე როგორც წინათ, ეხლა .. ეხლა უფრო ბევრი ემოციითა და სიხარულით, თანაც დღეს ჩემი დაბადების დღეა .. დღეს 27 ივნისია, სწორედ ეს არის იმის მიზეზი რომ მე

მეხსიერების მუდმივობა [სრულად 3]

ბავშვებო, სიახლეების ატვირთვა შეწყვეტილი იყო საიტზე. და ამიტომ ვერ დავამატე ახალი თავი. ჩემით კი ვიმედოვნებ მალე დაგიბრუნდებით.-რო გაიზრდები დაიჭერ, სანდრომ ბავშვს აკოცა და ბარბარეს კარი გაუღო, მუდარა იდგა მის თვალებში,მთელი გზა ტიროდა, სანდროს

უცნობი (თავი 1)

მოკლედ ჩემო ძვირფასებო, ამ საიტზე ახალი ვარ და ჩემს პირველ ისტორიას ვდებ. იმედი მაქვს მოგეწონებათ. ველი თვენს შენიშვნებს და კომენტარებს.

რა დავაშავე...???

რა ვქნა,რა დამრჩენია.დროც კი ისე ნელა გადის,რომ წერის გარდა,რა ვქნა ვეღარ ვფიქრობ.დავიღალე.ყველაფრით დავიღალე.დამპალი ცხოვრება ვნახე,სასტიკი,გაუმართავი.დღე არ დამდგარა ჩემს ცხოვრებაში ისეთი,რომ მართლა

როცა მინორებით იწყებ სუნთქვას

ოცდაერთი დღის ჩანასახს გული უცემსო - გაიგო სადღაც და მეოცე დღეს, გულის ძგერის დაწყებამდე, გადაწყვიტა მისი მოშორება. სამშობიაროში აბორტის მსურველი ქალების რიგი იდგა. ხორხოცებდნენ, ჭორაობდნენ და დრო გაჰყავდათ, თითქოს, პურის რიგში მდგარიყვნენ.

აღიარე შენ ხომ გიჟდები ჩემზე (9)

დილის 6 საათზე წამოვფრინდი და ბავშვივით სახლში სირბილი დავიწყე -ლექსოოოოო ადექი ახალი წელიაააა -ნუკა საერთოდ თუ იცი რომელი საათია? -კარგი რა რადროს ძილია დღეს ხომ ახალი წელია -ნუკა დამაძინე -კიმაგრამ ადრე შენც ასე გიხაროდა -გავიზარდე ნუკა გავიზარდეე