გზა, სიცოცხლისა ... (თავი 9)

- დემნიკოო, სად ხარ? - მისაღებში შეიჭყიტა და დივანზე წამოწოლილ ბიძაშვილს თავზე დაადგა. - რა გენაღვლება, ოთომ იმუშაოს, ირბინოს და შენ აქ იკოტრიალე. - თუ საწუწუნოდ მოდი, შეგიძლია აივანზე გახვიდე და იქ იწუწუნო. - იქ ვის ვეწუწუნო? - შენს თავს.

ფსიქოზი (თავი III)

ყველაფერი მარიამობა დღეს დაიწყო. დიდად რელიგიური არასდროს ვყოფილვარ, მაგრამ მაინც რაღაცნაირად სამწუხარო ფაქტია, რომ მაინცდამაინც ამ დღეს დაიწყო ყველაფერი ის, რამაც მომიყვანა აქამდე. მათ ჩემი არ სჯეროდათ, ალბათ არც ახალ სჯერათ, სულ იმას მიმეორებდნენ,

მენჯის ხალი (თავი I)

-ვერ ხვდები ასე რატო ვიქცევი? -ვერა მაგას ვერასდროს ვხვდებოდი -ჯანდაბა შენ ხომ ასეთი იდეალური ხარ, ყველანაირად იდეალური, ახერხებდი და თანდათან თავს მაწონებდი მე კი არ მინდოდა გესმის? არ მინდოდა შენნაირი იდეალური გოგო მომწონებოდა რადგან, ეშმაკმაც

კომუნისტი (1 თავი)

ალბათ, წარმოგიდგენიათ რედაქციაში ჟურნალისტად მუშაობა რამხელა ძალისხმევას მოითხოვდა, განსაკუთრებით თუ იტალიელი იყავი, გიყვარდა შენი ქვეყანა და 70-იანი წლების პოლიტიკური მოვლენები ვითარდებოდა. თავს არ შეგაწყენთ ისტორიაზე საუბრით, მითუმეტეს არც

მომეცი შანსი (თავი16)

- შენ!შენ …. ვინ ხარ?- თვალები დაჭყიტა თაიამ. - შენი სუპერ გმირი- გაეკრიჭა აჩი- ეს ჩემი ნომერია, შეგიძლია მიაწერო გმირი გამოძახებით

ვნებიანი გარიგება

ცხოვრება არც ისეთი მშვენიერია როგორც ამბობენ. მშვენიერია მხოლოდ მათთვის ვისაც ბევრი ფული აქვს და მე ნამდვილად არასდროს მქონია ამის ფუფუნება. ეგკიარა არც სახლი მაქვს, არც კარი, არც ოჯახის წევრები და აბა ბედნიერი და მშვენიერი ცხოვრება როგორღა მექნება.

გზა, სიცოცხლისა ... (თავი 8)

- ნერვები მეშლება, სად მქონდა ჭკუა და გონება? მეგობრებსაც კი რომლებმაც იცოდნენ თუ როგორი იყო, ხელიც არ შემიშალეს მასთან ურთიერთობაში. თითქოს ყველას ჩემი ძირს დანარცხება და გათელვა სურდათ! თუმცა შეცდნენ, მე კატასავით ცხრა სიცოცხლე მაქვს და როცა

მწვანეთვალება იდიოტი ( თავი 9 )

21 საუკუნეში იოლია გაარკვიო ადამიანი სად არის და რას საქმიანობს , მაგრამ არც სოციალურ ქსელებს ვიყენებდი. მოკლედ რომ ვთქვათ ვეცადე ჩემი ცხოვრებიდან სამუდამოდ ამომეშალა. გონება ამაში იოლად დავიმორჩილე, ხოლო გული დავადუმე , ჩავახშე და ისაც დაემორჩილა

ერთი ნახვით სიყვარული?! I-დან XI-ჩათ. თავი

-საყვარელო სად გამექეცი,რა გეწყინა ვერ გავიგე.-ამ სიტყვების გაგონებაზე გაოცებულმა ავიხედე და ალექსანდრე,რომ დავინახე მაშინვე გავოცდი,მანაც გამომხედა და თვალი ჩამიკრა.ცოტა ხნის შემდეგ უკან გავიხედე,რომ არავინ არ იყო ამოვისუნთქე. -ძალიან დიდი მადლობა

ტიტე(1თავი)

ისევ მოგონებები მიტრიალებს თავში და დღესაც კი, ამდენი ხნის შემდეგ, ვერ ვიჯერებ რომ ეს ყველაფერი მე გადამხდა და ალბათ უკვე მეასეჯერ ვიწყებ ყველაფრის თავიდან გახსენებას. მაინც საიდან დაიწყო ეს ყველაფერი? იქნებ იმ დღეს სრულიად ქარბორბალასავით რომ