პიანომენი

დავიწყე გამზადება,სადა თეთრი კაბა,წინ დეკოლტით,მოვირგე. მსუბუქი მაკიაჟი გავიკეთე,პატარა ჩანთა მოვიძიე სადაც გასაღები,ტუჩსაცხი და ტელეფონი ჩავდე.შუქი ჩავაქრე და სახლი დავტოვე,სადარბაზოსთან თათა და გუკა მელოდებოდნენ.

სულით-ხორცამდის

ისტორია მათზე, ვინც განიცდის, გრძნობს, იწვის, ყოველ დღე, მათზე, ვისაც უყვარს, ენატრება, ტკივა, სულით-ხორცამდის, მათზე, ვინც ამხნევებს, ათბობს, აცოცხლებს, სამარადჟამოდ.

ტკივილი რომელიც გვასახიჩრებს.! (დასასრული)

თაბაგარის მონატრებამ სული აუწვა, ისეთი შეგრძნება დაეუფლა თითქოს სხეულში შეუძვრნენ და უხეშად უფათურებენ ხელებს. მოეწონა! მოეწონდა და მაზოხისტურად მეტი მოითხოვა! სჭირდება, სიამოვნებს, იზიდავს, იმდენად მისია დემნა თაბაგარი, სასრუველია...

ჩვენ ერთი ფიქრით

ვგრძნობ გულის ფეთქვას მუდამ წუთს და წამს ჩემიც მის ნებას ჰყვება უყვარს სწამს ჩვენ ერთი ფიქრით ყოველ წუთს და წამს

არეული გრძნობები 22 თავი

-უკვე ხომ აგიხსენი არა?-ბრაზნარევი ტონით უთხრა თათიამ ქმარს და უკმაყოფილო სახით მიაჩერდა სახეში თვალებჩაწითლებულ ბიჭს

შეხვედრა წარსულთან (დასასრული)

ეს ის პერიოდი როცა არა მარტო ჩემი არამედ მთელი მსოფლიოს ცხოვრება შეცვალა. ყველა ახალ წელთან შედარებით ყველზე იდეალურად დაიწყო ეს წელი ჩემთვის. მსოფლიოში ყველაზე ბედნიერი მამაკაცი ვიყავი. ახალ წელს ჩემს საყვარელ ქალბატონთან ერთად შევხვდი მილანში და

ფიქრებით დიალოგი თავი 21

- რა ჯანდაბაა! გზაშივე ვთქვი, - მეგონა გაითიშებოდი, ნერვიული სახით შემომხედა მეგიმ და სახე შემიმოწმა, - მეც მასე მეგონა, ამოვთქვი დაძაბულმა, - მისი გემოვნება ყოველთვის მომწონდა, ამოვთქვი ისევ და ტუჩები დამებრიცა ამიტომ თავი მეტად ჩავხარე, და

უსათაურო(ჯერ - ჯერობით)1 თავი

თვალები გავახილე, და ოთახში ჩამოკიდებულ საათს გავხედე, 6 საათი დაიწყო. ავდექი და ფეხშიშველა სამზარეულოში გავედი, ჩაიდანში წყალი ჩავასხი, და დაველოდე ადუღებას. ფანჯარასთან ვიჯექი და ვაბოლებდი ტელეფონმა რომ დარეკა, ქეთო იყო.

გაყიდული ღირსება (თავი 13)

ჩემი გულის ბაგაბუგს ისე ვგრძნობდი,მეგონა მისი გახშირებული ძგერის ხმა მთელ ქალაქს ესმოდა. ავნერვიულდი, ყველა სიკეთესთან ერთდ ზემდეტად ახლოს იყო ჩემთან

შენს გვერდით

შენ რომ ჩაიარე ვითარც შენელებული კადრი სუნთქვა შემეკრო კინაღამ ავყირავდი გამახსენდა პირველ ნაბიჯს როგორ ვდგამდი გავიფიქრე, “უჰ რა მაგრად დი”