ცასა და მიწას შორის ( 2 )

- თბილი ნიავი ქროდა, თმებს მიწეწავდა და ჩემამდე ყვავილების და ზღვის მარილიანი ტალღების ერთმანეთში შერწყმული სურნელი მოჰქონდა, ფრთხილად გადამაწვინა პლედზე, ერთხანს ანთებული თვალებით დამყურებდა...

მთვარე

მთვარის თამაში იმ ეული ლამპიონისა და პეპლების ტანგოს გავს ..თითქოს ორივე მზის გამოჩენისას შესწყვეტს არსებობას...კომეტაც ჩაივლის,ვარკვლავიც მოწყდება,პეპელაც მოკვდება

რელობამ სარკეში ჩაიხედა

გათენების მოლოდინში ისევ ისე მაღამდება ამ სამყაროს რომ ვუყურებ ყველაფერი მარაზმდება მარაზმია ყველაფერი რასაც ხალხი აკეთებს

,, მშობლიურო საქართველო''

მშობლიურო საქართველო, გტოვებ 20 აგვისტოდან, არ გეგონოს წერილს ვწერდე, გორიდან და თბილისიდან. ოცი წელი შემისრულდა, საქართველოს ყურზე ვჭამდი,

შეხება

მე დავინახე როგორ ეხებოდა უცხო კაცი მის სხეულს. ყვირილი უნდოდა, თითქოს ყვიროდა, თუმცა უხმოდ გულში, ასე იყო მანამ სანამ მან თავისი არ დააკმაყოფილა. ყველგან ადებდა თავის ბინძურ ხელებს, ცდილობდა მოეშორებინა, თუმცა ეს შეუძლებელი ჩანდა.

ხელი არ გამიშვა{6}

_კარგი , ჯანდაბას ... შენი სიმპათიურობის გამო გამონაკლისს დავუშვებ _დუდაზე სამუდამოდ უარი თქვი და ცხოვრებიდან წაშალე ? _ამ კითხვაზე უკვე გიპასუხე , როცა მოგიყევი ყველაფერი _ ამჯერად ნამდვილად აქცია ზურგი, კაბინეტი დატოვა და წავიდა.

არ გააღვიძო!

სახლი ცივი და ბნელია. ფანჯრის ჩამსხვრეული მინიდან სიცივე იპარება და დაუკითხავად დააბიჯებს მძიმე ნაბიჯებით. დედა მჭიდროდ მხვევს ჩემს დაცრეცილ ქურთუკს. მამამ მიყიდა შვიდის რომ ვიყავი. ახლა?

19:19(ნაწილი 7)

საათი 19:19-ს უჩვენებდა..თვალები დავხუჭე და სურვილი ჩავუთქვი..იქნებ ეს ჩემი ბოლო სურვილიც კი იყო..

ცასა და მიწას შორის ( 1 )

- შეჩერდა, შემომხედა, ხელები გაშალა და გაიღიმა თითქოს მიწვევდა და მეც როგორც არასდროს არაფერი მდომებია ისე მინდოდა მასთან სიახლოვე, მასში შერწყმა და ერთსხეულად ქცევა...

ხელი არ გამიშვა {5}

დიდხანს არ დასცალდა მშვიდი ძილი, ფხიზელმა გონებამ ბოლომდე გათიშვა ვერ შეძლო. სიზმარში მოვიდა წარსულის კოშმარული მოჩვენება. მარტო იყო , ისევ დაუცველი და უსუსური, კარის დაკეტვა დაავიწყდა მან კი შესვლა შეძლო. ახლოს გრძნობდა მის აუტანელ ხმაურიან სუნთქვას