არასდროს გეყვარები სიყვარულოო? (2)

საღამოს პირი იყო., შევედი ფაცებუუკში- და მივწერე: ეს დღეები ძალიან უხერხულად ვართ, ხვალინდელი დღიდან წარმოვიდგინოთ რომ მე არაფერი მითქვამს და გაგვიადვილდება ურთიერთობა... კარგი, მარა რაგაცის თქმა მინდა... რისი აბა გამოუშვი..

ექსპერიმენტი საკუთარ თავზე 15

-სად მირბიხარ გაქცეულო?სულ როგორ გარბიხარ?-თავი დამანებე,არ შემეხო-ვიძახდი და გამწარებული ვცდილობდი მომეშორებინა. -ჩუ,პატარავ ნუ გეშინია,მე არაფერს არ დაგიშავებ-ხელები მომხვია და ისე საყვრლად მელაპარაკებოდა

რა ავირჩიო სიკვდილი თუ სიცოცხლე?(თავი 11)

პალატაში ექიმი შემოვიდა. გამსინჯა. მელაპარაკებოდა, მაგრამ რომ მიხვდა მისი არც ერთი სიტყვა არ მესმოდა ნორმალურად, მერე რჩევა დარიგებები ეკას მისცა და წამლების რეცეპტიც მას გადასცა. უბრალოდ დაგვემშვიდობა და გავიდა. ეკა წამოდგომაში დამეხმარა.

ვნება აშლილნი ..8..

ბინაში შესულებს ბექას კართან ბარგი დახვდა, როგორც ჩანს ბატონი დადიანი მივლინებიდან დაბრუნებულა, მეგილოს შესანიშნავი ურთიერთობა ჰქონდა უფროს დადიანთან, ხშირად მიდიოდა ბექასთან და მაშინ გაიცნო, დროთა განმავლობაში კი მეგობრული

სიმდიდრე თუ ბედნიერება 14

ლადო ისევ იქ იყო და სკამზე ახლა ვიღაც გოგო დაესვათ, თვალაცრემული მიყურებდა თითქოს არ ეჯერა რო მე ვიყავი, მერე ადგა და მომეხვია, არ ვიცი მაგრამ მისმა ამ საქციელმა გული გამითბო, მარტო აღარ ვგრძნობდი თავს, მეც მინდოდა ხელების შემოხვევა მაგრამ ვერ

მთაწმინდური სიყვარული(სრულად)

პირველ რიგში გეტყვით იმას რომ დღეს 5ოქტომბერია:) ჩემი დაბადების დღე!. უუჰჰ როგორ მიხარია:მოკლედ ახლა გაგეცნობით როგორც ეს ჩვეულებრივად ხდება ხოლმე:) მე მარიამ კუჭავა ვარ,დღეს უკვე 19 წლის გავხდი.. სხვათაშორის არვარ ჩვეულებრივი 'გაჩითული'

წარმოსახვითი მეგობარი

"წარმოსახვითი მეგობარი" ანუ ლაპუტა მუნოდში."არშეხედო, თორე წაგიყვანს!"-არა,არაა.უცნაური რეგრძნება იყო, არც ვიცი სიტყვებით როგორ გადმოგცეთ... ალბათ თავიდან დავიბადე?კარგი.-მათთვის უცხოა სულიერი სიმშვიდე. ისინი გამუდმებით შიშსა

ისე უბრალოდ

როცა ვინმე ტკივილს გაყენებს ...გულს გტკენს და ამას განიცდი, უბრალოდ თვალები დახუჭე და გაიღიმე ... გაიღიმე,თუნდაც ეს თვალები ტანჯვით, ცრემლით გქონდეს სავსე ... მაშინ მოგეცემა ძალა შენს სულში, ტკივილი სიხარულად გადააქციო ... ადამიანი, მაშინ

ლევან ხაჩიშვილი (15)

-ლიზა სად ხარ?-თქვა სალომემ და თმაზე ხელი გადაისვა.-მამაჩემთან,რაარი?-თქვა ლიზამ და თან ხმაში სიცილი შეაპარა.-არაფერი.დაგავიწყდა დღეს რა ხდება?-კითხა ლიზას სალომემ.-ღადაობ?მაგას რა დამავიწყებს?-გაეცინა ლიზას.

რეალობაში დაკარგულები... (2)

რაოდენ უცნაურიც არ უნდა იყოს, ჩემი ფიქრები ხშირად დასტრიალებდა ჩემი ოჯახის ერთ, ძველ სტუმარს, რომელიც ისე მოულოდნელად შემოიჭრა ჩემს ცხოვრებაში და კვალი დატოვა, რომ გააზრებაც ვერ მოვასწარი. ხშირად ვფიქრობდი, ჩემთან სახლში მისი