შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

დღის სიახლე

Bipolar Disorder (სრულად)
ისტორია
დღეს, 01:37 2 223 2

Bipolar Disorder (სრულად)

კარგი - ცუდი! კეთილი - ბოროტი! არასოდეს, გესმის ? არასოდეს წამოეგო ადამიანურ სტანდარტებს. ისინი შენს პიროვნებას დაღრღნიან და ძვლებსაც კი აღარ დატოვებენ მისგან ! მე ეს ღმერთმა მასწავლა ! მაგრამ

კვირის სიახლე

ნუცუბიძის ქუჩა (თავი 3)
ისტორია
17-11-2019, 04:00 9 078 1

ნუცუბიძის ქუჩა (თავი 3)

არასოდეს მოწონდა ტიტეს მსგავსი ტიპები. და რატომ? რამე აკლდა? გარეგნობა? ჭკუა? განათლება? მაგრამ ერთი იყო! საშინლად ცანცარასთან ერთად ისეთი ფიცხი გახლდათ, როდის აფეთქდებოდა და ყველაფერს ცეცხლს

PDF წიგნები

ქეთი გაბინაშვილი - ჩემი ომი
ელექტრონული წიგნები
22-08-2019, 22:47 3 881 6

ქეთი გაბინაშვილი - ჩემი ომი

ანასტასია ჩარჩოებში ცხოვრობს, ეტლსაა მიჯაჭული. არსებობა გასაძლებია, რადგან მისი ოცნებები და ფანტაზია უსაზღვროა, მაგრამ როდესაც ომი იწყება და სახლში სრულიად მარტო რჩება, გამოუვალ მდგომარეობაში ვარდება.
გილოცავთ ახალ წელს!
სხვა..

გილოცავთ ახალ წელს!

1-01-2015, 19:41
ავტორი
1 649
0
+
პირველრიგში მინდა ახალი 2015 წელი მოგილოცოთ! ყველაფერი ცუდი 2014 წელში დავტოვოთ და ახალი ემოციებით ახალი შემართებით დავიწყოთ ცხოვრება! გირჩევთ ყველაფერი რაც კი ცუდთან ასოცირდება დაივიწყოთ! მოაგვაროთ "არეული" ურითიერთობა: მეგობრებთან, შეყვარებულთან,
ჩემი ფიფქები
ისტორია

ჩემი ფიფქები

1-01-2015, 19:23
ავტორი
1 289
0
+
-კარგად, ნათ იკა და ნიკოლოზი საავადმყოფოში არიან არ ინერვიულო კარგად არიან უბრალოდ ავარიაში მოყვნენ(უნამუსოდ ვიცრუე და ცრემლებს ძლივს ვიკავებდი ) -მატყუებ რაგაცას. მართლა კარგად არიან? -მართლა კარგად არიან, დამიჯერე ხომ არ მოგატყუებ. კარგი წავედი
ჭირვეულის მორჯულება (თავი 3)
ისტორია

ჭირვეულის მორჯულება (თავი 3)

1-01-2015, 18:58
ავტორი
2 763
4
+
რამოდენიმე დღის შემდეგ თბილისში ვბრუნდებოდით ჩემზე ბედნიერი არავინ არ იყო მართალია არ მინდოდა დუბაის დატოვება მაგრამ მაინც...ისევ დემეს თვითფრინავში ჩავჯექით. დემემ ლაპარაკი დამიწყო -სამსახურში მხოლოდ 2 თვე ივლი ამის შემდეგ სახლში იქნები (მეც
სულ სხვა
ჩანახატი

სულ სხვა

1-01-2015, 18:02
ავტორი
1 138
0
+
მე ჩემი მტანჯველი შემიყვარდა. იცით როგორ მინდა მძულდეთ!!ვინ ვარ მე? მე არავინ ვარ და ამას ვაღიარებ მაგრამ თქვენ? თქვენ ვინ ხართ? რატომ ისულელებთ თავს? თქვენ ის ხართ ვინც მე მანადგურებს. ყოველ წუთს ყოველ წამს მოდიხართ და დანას მირტყავთ ჭრილობაში.
მიყვარხარ უსასრულოდ
სტატუსები

მიყვარხარ უსასრულოდ

1-01-2015, 17:14
ავტორი
4 367
0
+
1)როგორ სიცივეს ვგრძნობთ ერთმანეთისგან და მაინც არ ვტოვებთ ერთმანეთს. 2)ძალიან ძნელია დაშორდე იმას...ვინც მთელი გულით,არსებით გიყვარს.. როცა ცრემლები წააგავს წვიმას.. ტირი და ამბობ , მე მაინც მიყვარს! 3)თუ ვთქვით, რომ გვეყვარება ერთმანეთი...
მოგონებები წარსულიდან(ნაწილი 4)
ისტორია

მოგონებები წარსულიდან(ნაწილი 4)

1-01-2015, 16:55
ავტორი
1 370
0
+
მანქანაში ჩემი ძმის გვერდით ვჯდები რადგან ბებო წინ იკავებს ადგილს.მამა ჩემოდნებს საბარგულში დებს და საჭესთან ჯდება.მანქანის დაძვრისას მობილურს ვიღებ რომ დედას დავურეკო მაგრამ არ მპასუხობს.ალბათ გარეთაა გასული.მამას მანქანის სწრაფი მართვა არ
სიყვარული დიდ ქალაქში [13]
ისტორია

სიყვარული დიდ ქალაქში [13]

1-01-2015, 16:13
ავტორი
2 280
4
+
ალექსი მძულდა, მთელი არსებით. საკუთარი თავიც მძულდა, რომ ამიყოლია და მეც უნებურად დავთანხმდი ამ თამაშს, რომელიც მანადგურებდა. ის დაწყევლილი საბუთები რომ არა, ვიცხოვრებდი ჩვეულებრივზე ცოტა განსხვავებულად.
ნუ უსმენ ხალხს (4)
ისტორია

ნუ უსმენ ხალხს (4)

1-01-2015, 14:17
ავტორი
1 524
7
+
ისტორია ასახავს 21საუკუნის თაობას. ურთიერთობებს, მეგობრობას, სიყვარულს. ვეცდები დაგანახოთ რამხელა ძალა აქვს ორივეს ერთად. სულ რაღაც 3თვის დაბრუნებული იყო ჩემი და თბილისში, ვთხოვდებიო, რომ გამოგვიცხადა. დაჩიმ მიკრო ინფაქტი მიიღო, მე აზრზე ვერ მოვედი.
ჯიუტი თხა (13)
ისტორია

ჯიუტი თხა (13)

1-01-2015, 00:07
ავტორი
4 031
17
+
უნივერსიტეტში შევედი და ისევ იმ სკამზე დავჯექი სადაც ვიჯექი, მაგრამ მიშო ჩემს გვერდით აღარ იჯდა. უკან თამოსთან ერთად იჯდა და რაღაცაზე იმხელა ხმაზე ეკამათებოდა. თამოც თავის პოზიციებს არ თმობდა და ლამისაა ერთმანეთი დაგლიჯონ. მიშომ ვერ დამინახა, ამიტომ
ამ  გულს  არ  ყოფნი  [17 თავი]
ისტორია

ამ გულს არ ყოფნი [17 თავი]

31-12-2014, 23:43
ავტორი
3 837
2
+
„ხშირად გვტკენია, განგვიცდია, გვიტირია, მივსულვართ მათ ნაწვალებ ხელებს და გულს ჩავხუტებივართ და დავმშვიდებულვართ.. და გვიფიქრია რა იქნებოდა ეს სიმშვიდის გრძნობა ყოველთვის გაგვყოლოდა თან.. მაშინ როდესაც დედასთან არ