ჩვენ ერთი ფიქრით

ვგრძნობ გულის ფეთქვას მუდამ წუთს და წამს ჩემიც მის ნებას ჰყვება უყვარს სწამს ჩვენ ერთი ფიქრით ყოველ წუთს და წამს

არეული გრძნობები 22 თავი

-უკვე ხომ აგიხსენი არა?-ბრაზნარევი ტონით უთხრა თათიამ ქმარს და უკმაყოფილო სახით მიაჩერდა სახეში თვალებჩაწითლებულ ბიჭს

შეხვედრა წარსულთან (დასასრული)

ეს ის პერიოდი როცა არა მარტო ჩემი არამედ მთელი მსოფლიოს ცხოვრება შეცვალა. ყველა ახალ წელთან შედარებით ყველზე იდეალურად დაიწყო ეს წელი ჩემთვის. მსოფლიოში ყველაზე ბედნიერი მამაკაცი ვიყავი. ახალ წელს ჩემს საყვარელ ქალბატონთან ერთად შევხვდი მილანში და

ფიქრებით დიალოგი თავი 21

- რა ჯანდაბაა! გზაშივე ვთქვი, - მეგონა გაითიშებოდი, ნერვიული სახით შემომხედა მეგიმ და სახე შემიმოწმა, - მეც მასე მეგონა, ამოვთქვი დაძაბულმა, - მისი გემოვნება ყოველთვის მომწონდა, ამოვთქვი ისევ და ტუჩები დამებრიცა ამიტომ თავი მეტად ჩავხარე, და

უსათაურო(ჯერ - ჯერობით)1 თავი

თვალები გავახილე, და ოთახში ჩამოკიდებულ საათს გავხედე, 6 საათი დაიწყო. ავდექი და ფეხშიშველა სამზარეულოში გავედი, ჩაიდანში წყალი ჩავასხი, და დაველოდე ადუღებას. ფანჯარასთან ვიჯექი და ვაბოლებდი ტელეფონმა რომ დარეკა, ქეთო იყო.

გაყიდული ღირსება (თავი 13)

ჩემი გულის ბაგაბუგს ისე ვგრძნობდი,მეგონა მისი გახშირებული ძგერის ხმა მთელ ქალაქს ესმოდა. ავნერვიულდი, ყველა სიკეთესთან ერთდ ზემდეტად ახლოს იყო ჩემთან

შენს გვერდით

შენ რომ ჩაიარე ვითარც შენელებული კადრი სუნთქვა შემეკრო კინაღამ ავყირავდი გამახსენდა პირველ ნაბიჯს როგორ ვდგამდი გავიფიქრე, “უჰ რა მაგრად დი”

ცასა და მიწას შორის ( 9 )

- მართლა გგონიათ რომ ჩემგან გაქცევას შეძლებთ, -არაბუნებრივად ცივი და უცნაურად სასიამოვნო ხმა ჰქონდა, რატომღაც გავიფიქრე რომ ასეთი სასიამოვნო ხმის პატრონს ჩვენთვის არაფრის დაშავება არ შეეძლო...

ტკივილი რომელიც გვასახიჩრებს.! (9-10-11თავი)

- არ გამოგდის ხო?- ჩვეული ირონიით დაბრუნებულია წერეთლის გონებაში.-რაც არ უნდა მოინდომო არ გამოდის.! ისევ გტკივა,გგონია რომ ტკივილი გააქრე , ფიქრობ რომ გადარჩი მაგრამ არც ტკივილი გამქრალა და არც შენ გადარჩენილხარ. -მასთანაც სიბრალულის ნოტებია

დუმილის საფარქვეშ

რა დუმილია ასეთი მჭექი, რომ ჩამოქცევას აპირებს ჭერი. სათქმელი ალბათ დაგროვდა ბევრი, ვიღაცაც დარდის გამხელას ელის...