ალბათობის თეორია (9)

როცა ეგონა ყველა შიში ჩააცხრო მასში, კვლავ გამოიჩინა თავი ამ უსაქმურმა და ააცახცახა ქალის ყველა კუნჭული. დაბნეული ბეა სიტყვებს თავს ვერ უყრიდა. ან კი რა უნდა ეპასუხა, როცა თავადაც არ იცოდა რა ჯანდაბა ემართებოდა?! ასე, უბრალოდ გიჟდებოდა და იქვე

გამომყვები ცოლად! (თავი 3)

ეს ბიჭი იმ დონეზე თამაშობს მის ნერვებზე, რომ ხტუნაობენ უკვე ნერვები, მაგრამ მისი აღზრდა და ტრადიციები აიძულებემ, რომ წყნარად იყოს და არ შეეპასუხოს მამაკაცს... ხვდება, რომ იმ უბედური შემთხვევის გამო მოხდა ყველაფერი და ეს "ქვის კაციც" მაგიტომ

არის კი სიყვარული?

- როგორ ხარ?... უცნობი პიროვნებისგან იყო, სანამ მივწერდი ჯერ მის გვერდზე შევედი და ფოტოები დავათვალიერე. ნამდვილად არ ვიცბდი და დიდად არც მომეწონა. შემდეგ სტატუსებიც წავიკითხე, ზედმეტად სევდიანი სტატუსები ქონდა.. ზრდილობის გამო მეც მოვიკითხე.. -

სიყვარული მეტასტაზებით (ნაწილი 1)

ისევ ის შეგრძნება,ძლიერი ეიფორია. ამფეტამინის მოქმედების მსგავსი..გახშირებული გულისცემა,კუნთების კანკალი და გრძნობა,გრძნობა სხვა სამყაროში გადასვლის. ვგრძნობდი მის მზერას ჩემს ზურგზე,რომელიც მთლიანად მბოჭავდა. ვგრძნობდი როგორ მოდიოდა,თუმცა ამაზე

დამოკიდებული

გამარჯობა - თქვა ანდრიამ და იქ მსხდომებს გაუღიმა - მე ანდრია ჯაჭვლიანი ვარ , 23 წლის , ერთ დროს მეც იგივე პრობლემა მქონდა რაც თქვენ ეხლა გაქვთ , ერთ დროს მეც ვიყავი დამოკიდებული... ეს ჩემმში დიდმა სტერსმა გამოიწვია , ყველას არ გეცოდინებათ რაც

ისე მჭირდები, როგორც ჩაის ერთი ჭიქა წყალი 10

-დედაჩემივით იქცევი -თავი უკმაყოფილოდ გავაქნიე -მოდი დამეხმარე.-მანიშნა დანაზე და კარტოფილის გათლას შეუდგა. მეც ავიღე დანა და ყველაზე დიდი კარტოფილი ამოვარვიე. გათლა დავიწყე და ბოლოს როცა მოვრვი კმაყოფილმა შევხედე ჩემს ნამოქმედარს. -ვსო.

მეცამეტე თვე (მეორე ნაწილი, დასასრული)

_ბელ, ბელ, -გოგონა ხელში აიტაცა მატათამ და იმდენი ხანი ატრიალა სანამ თვითონაც არ დაეხვა თავბრუ. _დამსვი, სულელო! -კისკისს ვერ წყვეტდა ანაბელი. _ჩემი ორსული ცოლი! ეს სულელები ახლაღა მიხვდნენ ანაბელის კაპრიზების მიზეზს და მეც გულზე მომეშვა!

წყვილები ერთნაირი ნიშნით [1]

-ნენე მომენატრები - ვუთხარი მეგობარს და გულში მაგრად ჩავიკარი -მეც ჩემო გოგო იცოდე არ დამივიწყო - მითხრა თვალები მოჭუტა და ცერა თითი ყელთან მიიტანა იმის მისანიშნებლად რომ თუ დავივიწყებდი მომკლავდა -კარგი რა ნენე - გავუღიმე და როგორც კი ხმა გავიგე

ლიზა ვიბლიანი. ადამიანთა სევდა (2)

-1000 წელიშენს ბრძანებებს არ დავემორჩილები! ყველანი მეჯავრებით... ვერ გიტანთ ვერავის...! დაიყვირა და სახლის კიბეები ჩამოირბინა...სანდრომ მიიხედა... გაბრაზებული რომ დაინახა მისკენ წავიდა...-როგორ ხარ ლიზა? ვინ გაგაბრაზე?ასე რომ ყვირი... -შემეშვი რა

ნოემბრის წვიმა. "1"

"როგორ არ მიყვარს ცვლილებები.. მაგრამ ალბათ ასე უკეთესია" - ფიქრებიდან მისი ახალი სახლის წინ გაჩერებულმა ტაქსიმ გამოიყვანა. -მოვედით. -გადმოხედა მძღოლმა და მანქანიდან გადმოვიდა ბარგის გადმოსატანად, ოთხი დიდი ჩემოდანი გადმოიღო საბარგულიდან და