მოგონებების ზღვაში "3 თავი"

გაახსენდა დემეს ზრუნვა და კვლავ აივსო თაფლისფერები ცრემლებით. ახლა, როდესაც ცუდად იქნება ან უბრალოდ მას და მის პატარას რაიმე მოუნდებათ ვინ მოუვლით... თაია და სოფო დეიდა ევროპაში არიან და ჯერ ვერ ჩამოვლენ, დედამ, ადამიანმა, რომელიც სამაგალითოდა და

ცხოვრებისეული მათემატიკა (2)

ეკა წამში მიხვდა მის მზერას და გაეცინა. -დაიმახსოვრე,ორი მთავარი წესი მაქვს კაცებთან ურთიერთობისას-ჩემს უფროსებთან და ჩემზე უმცროსებთან არ ვწვები,გასაგებია? შენ კი აშკარად ორივეს არღვევ,ასე რომ არც კი იფიქრო ამაზე. ღიმილით დაასრულა ქალმა და

ერთი ნახვით შეყვარება 4 თავი

ერთი ნახვით შეყვარება სანდრექსა- აი უკვე დაგერხა ქეთი თუ დაგიჭირე -აუ არა რა გთხოვ არ მინდოდა მართლა -გეტყობა რო არ გინდოდა კი დამტოვე უშვილო -მართლა არ მინდოდა გეხვეწები არ ჩამაგდო წყალში რა ცივია გავცივდები

ჩაგეხუტები

ჩაგეხუტები..ხელს შემოგხვევ მთელს შენს სხეულზე, ჩაგეხუტები..და ფიქრებს ვწყვეტ წარსულ წყეულზე, ჩაგეხუტები..აღარ ვდარდობ აღარც ცხოვრებას, ჩაგეხუტები...…ვუერთდები ამაოებას.

ჩემი ოცნების გოგო ხარ!!! (თავი 3)

ესეც ასე ეს საქმე მოვაგვარე ამ ბავშვს ჭკუაზე მოვიყვან თავხედი ესა. ისევ იმმწვანეთვალებაზე ამეკვიატა ფიქრი. რამოდენიმე დღეში ჩემი დაბ დღეა რაგაც საქმეები მოვაგვარე.თან დღეს მარიამი სოფელში უნდა წავიყვანო ერთი დღე მეც აქ დავრჩები მომენატრა იქავრობა.

ქალიშვილი პროვინციიდან 9 (დასასრული)

მიუხედავად იმისა რომ გაგას თბილი ხელები ჰქონდა შემამცივნა. რატომღაც მეგონა რომ ალექსანდრეს ვღალატობდი, მგონი მის მიმართ პატივისცემის გარდა სხვა გრძნობაც გამაჩნდა... რაღაც გაურკვეველი გრძნობა... -თავი გამანებე და შენს ფულიან საცოლეს მიხედე...-

დაუპატიჟებელი სტუმარი (13)

- გეხუტები და არ მინდა საყვედურები ვისმინო შენგან. ცუდს არაფერს ვაკეთებ. -თავი მის მკერდზე კომფორტულად მოათავსა და თვალები დახუჭა. - ღმერთო, შენ მიშველე! -ამოიოხრა ხმამაღლა ბერდიამ და მანაც განათავსა მის წელზე ხელები

წაგებული ბრძოლა...

ვიცი, ბევრჯერ გიტირია ჩემთვის, გიტირია, თანაც ხშირად მწარედ, ისიც ვიცი, დაგიშავე ბევრი, განსაცდელი მოგივლინე მწარე... მჯერა, გულით რომ გიყვარვარ დღემდე, თუმც გონება ძლიერია ვიცი, სიტყვებს აზრი დაუკარგე, გახსოვს ხატების წინ დადებული ფიცი?!

მილანიდან ისევ თბილისში [2]

ვავილების თაიგული გახსნა და წყალში ჩააწყო. სანთელიც დაანთო და ცრემლები მოიწმინდა, რომელთა დამალვას სათვალით ცდილობდა. ვერ იტანს ტირილს, მითუმეტეს სახალხოდ. მამის პანაშვიდები საერთოდ არ ახსოვს იმდენად გაბრუებული იყო, არც ხალხი ახსოვს, რომელიც მამის

ვისკი და თანამედროვე კონკია.(თავი II)

აშკარად დაბნეული ჩანდა დაახლოებით მისივე ასაკის გოგონა და ცოტა გაკვირვებულიც,საკუთარ თავზე დაიხედა და მიხვდა გაკვირვება რამაც გამოწივია,კითხვისნიშნიანი თვალები მიანათა,ახლა უნდოდა სწრაფად გაცლოდა აქაურობას,ოღონდ ერეკლეს არ გადაყროდა სადმე.