ლიზა ჯაფარიძე (ნაწილი 12)

-რატი გთხოვ ხელები გამიშვი.... და ხელები მის ხელებს შეახო.. ისე ახლოს იყო მასთან.. უფრო მეტიც რომ არ შეიძლებოდა... თბილი ჰაერის სიახლოვე იგრძნო.. მაგრამ ეს გრძნობაც წამიერი იყო... მალევე გაქრა და ცივმა ნიავმა დაუბერა.. რატიმ ხელები გაუშვა... -რატი

მაღლა მთაში, ანგელოზი დავინახე!(12)

მაშინვე მოათავსა ულამაზესი თაიგული განკუთვნილ ადგილას,თვითონ კი ისევ თავის ფუმფულა საწოლზე მოკალათდა და ძილი განაგრძო.ნუ ეს რა ძილი იყო, ერთ საათში ისევ უნივერსიტეტში მიდიოდა,მაგრამ ეს ერთი საათიც მნიშვნელოვანი იყო ახლა მისთვის.თვალები დახუჭა და

"გპირდები" - (6)

მაკდონალდსში საშინელი ხალხმრავლობა იყო. სანდრომ გადმომხედა და მკითხა: - აქ დავჯდეთ თუ სადმე მშვიდ ადგილას წავიდეთ? - რავი როგორც შენ გინდა. - კარგი მაშინ მე წასვლას ვამჯობინებ სადმე ჩუმ ადგილას დავჯდეთ - ხო მეც ეგრე მირჩევნია.

სიყვარული სიცოცხლის ფასად 9

ვეღარ გადავწყვიტე რა გამეკეთებინა..ცოტახანს კიდევ მოვიცადე და როცა მესამედ დაიზუზუნა კარის ზარმა, ფეხზე დამფრთხალი წამოვდექი და ნელი ნაბიჯებით გავედი მისაღებში, ნათურა ავანთე, კარებს მივუახლოვდი და ნელი მოძრაობით გამოვაღე. სადარბაზოში განათება

ქორწინება ანდერძით 10 (დასასრული)

დათამ ლექსოსთან დარჩენა აღარ მოინდომა, მე ყველაფერი მოკლედ ავუხსენი ნანის და წამოვედით. დათა საჭეს ნერვიულად ატარებდა და თან მალიმალ გადმომხედავდა ხოლმე ღიმილით.-დათა ასე სწრაფად რატომ გამომაქციე?-ჩუ, სურპრიზია-გამიღიმა მან და როცა კი ლაპარაკს

ცხოვრება ცეცხლის ალში (2 ნაწილი)

ეს არის ისტორია გოგონაზე რომელიც ცუდი სწავლისთვის დასაჯეს,მას მოუწევს არდადეგების გატარება მამიდასთან.ყველაფერი შეიცვლება როდესაც ის გაიცნობს მამიდაშვილის მეგობრებს.მეორე დღეს საშინლად ცუდ ხასიათზე ვიყავი,თან გარეთ ზაფხულის წვიმას დაეპყრო ყველაფერი

და მე მიყვარხარ (II) (თამარას)

რამდენიმე წამი შუბლშეკრული უცქერდა მოხარხარეს,შემდეგ ღრმად ჩაისუნთქა და მათი მაგიდისკენ მტკიცე,მაგრამ მაინც განრისხებული წავიდა,მზად იყო დადიანისთვის სამაგიერო გადაეხადა (მულტფილმი რომ იყოს,თავზე ეშმაკის რქები დაეხატებოდა) -გამარჯობაა-მოკრძალებულად

ატეხილი გრძნობები 10

უყურებდა, როგორ აუღელვებლად გადაადგილდებოდა ოთახში მამაკაცი, როგორ მშვიდად, აუჩქარებლად მოიხსნა საათი, გაიხადა პიჯაკი. მოშორებით, კარადასთან მდგომი, როგორ შემობრუნდა აუტანლად მომთხოვნი მზერით და მიაშტერდა.

ჩემი ხარ პატარა ჩემი (ნაწილი 1)

მშვენიერი,მზიანი დილა გათენდა.წესით ეს დღე სხვა დღეების მსგავსად უნდა დაწყებულიყო,მშვიდად და უდარდელად,მაგრამ როგორ?!დღეს ხომ ჩემი ბანკეტია.სკოლას ვამთავრებ და ბავშვობის ოცნება,რომ ვყოფილიყავი "დიდი" დღეს მიხდებოდა. -ღმერთო ჩემო!ეკა დეიდა არ

სიყვარული ყველაზე ამაყსაც მოადრეკინებს ქედს!(მეხუთე თავი)

დილით შედარებით კარგად ვიყავი,გონებაც დამილაგდა.ახლა სახლში დაბრუნების გარდა არაფერი არ მინდოდა.გოგონებიც არ მშორდებოდნენ,მამიდა კი მე გავუშვი ჩემს გამო არ მინდოდა სამსახურში პრობლემები შექმნოდა.აკო სულ ჩემთან იყო და მხნევებდა.ისე რომ დავფიქრდე