ოქსიმორონი [ სრულად ]

- მტკივა! - არარაობა ვარ! - ყველას ვუყვარვარ! - ამაზრზენი ადამიანი ვარ! - კეთილიც ვარ! - სიკვდილი მინდა! - თეთრი და ფუმფულა! - შავი და ეკლიანი! - სიცოცხლე მინდა! - ჯანდაბა, ჯანდაბა, ჯანდაბა!

ვარსკვლავებს შორის (თავი 1)

-არაერთხელ მიტივტივია ზღვის ზედაპირზე შუაღამისას და ვარსკვლავებით მოჭედილი ცისთვის მიყურებია, მაგრამ არცერთხელ არ მიგრძვნია, რომ სამყაროში საუკეთესო შეგრძნება იყო ის. როცა ვეწევი ყველა განცდა მიორმაგდება, ანდაც მიასმაგდება. ისეთი თავისუფალი ვარ,

თავნება ქალბატონი (თავი 5)

-ცოლს ვირთავ! -მშვიდად განუცხადა ნიკო და თემოს,რომლებიც ადგილზე გაშეშდნენ. -რა ჯანდაბას შვრები?-ინსტიქტურად იკითხა ნიკომ. -დავიჯერო პირველჯერზე ჭკუა ვერ ისწავლე და ახლა მეორეჯერ უშვებ იმავე შეცდომას?-თემო მაშინვე დამშვიდდა და თავისი ჩვეული ტონით

მარტივი ბედნიერება ( 15 ) დასასრული

- ნეტავ მართლა შეგეძლოს ამ სასწაულის დანახვა, -თითები ნაზად ჩამომისვა ლოყაზე და ნერწყვი ხმაურით გადაყლაპა, ისე მიყურებდა თითქოს ჩემს კანში შემოძრომა, ჩემი მთლიანად შესრუტვა და შთანთქმა უნდოდა...

მე შემიყვარდა შენი ღიმილი.....

მე შენში მომწონს ღიმილი მორცხვი, როცა ბაგეს ხსნი ლამაზად ჩუმად, და შენი სახე გაბრწყინებული, ყურში რომ გეტყვი, მე შენით ვსუნთქავ...

ფიქრებით დიალოგი თავი 4

- მეე?! ოჰ მე მაპატიე რა! სწერვულად ვთქვი - გპატიობ! თქვა ნიკაპის ქვეშ ნაზად მომკრა თითები და ჩამიარა კბილები ერთმანეთს მივაჭირე თან ძალით გავიღიმე მუშტი შევკარი

არასწორი გმირი [თავი მე-6]

ამბავი მოგვითხრობს ჯიბის ქურდ გოგონაზე,რომელიც შემთხვევით ძველ საუკუნეში,მეფეების მმართველობის პერიოდში აღმოჩნდება, რათა უბრალო ხალხი იხსნას ბოროტი მმართველებისგან.

გაყიდული ღირსება (თავი 5)

ტელეფონი საწოლზე დავდე. ცრემლები წამსკდა, დედამიწის ზურგზე არაფერი ღირებული არ მქონდა, ერთი სახლი გვაქვს ისიც მოცუცქნულია საქათმესავით, გავყიდო? ვის რად უნდა, ამას ვინ იყიდის, ან თუ იყიდიან ალბათ კაპიებში.

განხეთქილება

აღარ მინდა წარვიწყმიდო სული, დავემსგავსო უარყოფილს უკუნ, საკუთარ თავს დავუწესე ზღვარი, ცალი ფეხით გავცდენილვარ ნიშნულს...

შეხვედრა წარსულთან (თავი 8)

-რა შეყვარებული წყვილივით ჭუკჭუკებთ? - წარბ აწეული გვათვალიერებდა მეც და გვანცასაც. -რას ბოდავ? - გავბრაზდი და ფეხზე წამოვდექი - შენც შემოგთავაზეთ გამოსვლა, მაგრამ არ გვიკადრე. ეხლა რაღატო ბრაზობ?