ჩემი ხარ (9)

დილამშვიდობისა ლამაზო გაიღვიძე -დილამშვიდობისაა. დილით ადრე დამადგა ნიკა -ამ დილაუთენია რამ გაგაღვიხა.....საათს რომ დავხედე ცრა იყო -წამო გავისეირნოთ რა კაი ამინდია ნახე -აუ მეძინება ისედაც ამ დილით დავწექით -გთხოვ რა -კარგი ხო დამელოდე

ქორწინება ანდერძით 2

ეს ისტორია იქნება ხიფათებით და უცნაურობებით აღსავსე. უამრავი დამთხვევა და ჩახლართული ამბები... წაიკითხეთ და ისიამოვნეთ...გავიდა კიდევ 1... 2... 3 თვე. ჩემთვის დროს ნამდვილად არ უმკურნალია. რუსო გვერდიდან არ მშორდებოდა, ეშინოდა საკუთარი თავისთვის

დაუპატიჟებელი სტუმარი (1)

მკაცრად შეხედა გოგონას და ნელი რხევით შეაშვებინა ხელები,თან ჩვეული მკაცრი მზერა სტყორცნა. -რა გინდა? -ცივი ხმით ჰკითხა შეცბუნებულს. ნაინა ნამდვილად არ ელოდა ამდენად დიდ ბრაზსა და სიცივეს ერთად, ამიტომ ერთ ადგილს მიეყინა და გულში გაიფიქრა : „ვაი,

ჩემი აკო (4)

აი მეოთხე თავიც იმედია მოგეწონებათ, დაგვიანებისთვის ბოდიშით, აზრები არ მქონდა რა დამეწერა, შეფასებას ველი. იმ დღის მერე დიდი ხანი გავიდა, აკო ჩემს წინ გამოემშვიდობა სამუდამოდ თიკას,რამაც ძალიან გამახარა, მე და აკოც ძალიან დავახლოვდით, რატომღაც

ჩემი ახალი კლასელი (7)

მისი სიტყვები იმდენად მომხვდა გულზე თავზე კონტროლი სულ დავკარგე, საკუთარი თავი მეზიზღებოდა გიორგი სანიკიძე მეზიზღებოდა და ჩემი არეეული , გაუკუღმართებული ცხოვრება მეზიზღებოდა ყველაზე მეტად , რომელშიც ვცხოვრობდი... დავკარგე მამა რომელიც ძალიან

ატეხილი გრძნობები 6

საძინებლიდან უკან გამოვარდნილი, იმავე წამს აბაზანიდან გამოსულ ფეფოს კინაღამ შეასკდა. მკერდამდე გადაღეღილი, დაუდევრად შეკრული ხალათი. ცხელი წყლით შევარდისფერებული კანი, მასზე მოსრიალე ბრჭყვიალა წვეთები. სველი და კიდევ უფრო დაგრძელებული თმა. გაღუებული

იდეალური აზროვნება 11

მხოლოდ ახლა ხვდებოდა რომ დემეტრემ დიდი სამსახური გაუწია ნათიასთან და მარიამთან მარტო რომ არ დატოვა. ყველაფერს ეკითხებოდნენ... ნინამ აღარ იცოდა რომლისთვის ეპასუხა პირველი, ხშირ შემთხვევაში პასუხებს დემეტრე სცემდა და ნინა თვითონაც აკეთებდა აღმოჩენებს,

ღამე რომელმაც ჩემი ცხოვრება შეცვალა (თავი 1)

ადრე სანამ ჩემი მშობლები გარდაიცვლებოდნენ ქუთაისში ვცხოვრობდი უზრუნველად არაფერი არ მაკლდა დედა დიასახლისი იყო მამას კი თავისი ბიზნესი ქონდა ერთი სიტყვით უზრუნველი ცხოვრება მქონდა 1 წლის წინ ბაკურიანიდან როდესაც ვბრუნდებოდით მანქანა მოსრიალდა

Remember Me ....1

ისინი ქვეყანაში დაეხეტებოდნენ და თავის იდეებს ღაღადებდნენ. მათ ხომ გზას არავინ უღობავდა ისინი რეგულარულად ზრდიდნენ გრძნობების დოზას ზრდიდნენ და ზრდიდნენ კიდევ და კიდევ . ისევ და ისეევ ისეევ და ისეევ ისევ და ისეეეეეევვვ ......

გამოიდარა გამომაისდა

ცხოვრებაში ერთადერთი ბედნიერებაა - გიყვარდეს და უყვარდე. . დამტოვე შენთან არ მჭირდება დიდი ადგილი, გავუძლებ ყინვას, თავაწყვეტილ ქარების ღრიალს, ოღონდ ამიხდეს ხანდაზმული გულის წადილი, როცა გარშემო თავმომწვარი სანთლები ყრია... მოვიმიზეზებ დაღამებას და