ვუყვარდი?არ ვუყვარდი? (ჩემი ცხოვრების ისტორია) თავი 7

....-ვთხოვდები,-მისი სახე ახლაც თვალ წინ მიდგას.არ ვიცი, ვერ გეტყვით ამას რა ერქვა,რა განიცადა და რა ეწერა სახეზე, -რა?...-ჩაწყვეტილი ხმით მითხრა. -ჰო ლაშა,ვთხოვდები.წინა კვირას მიშომ შემომთავაზა ცოლობა და მეც დავთანხმდი,-ნიშნის მოგებიით

ჩემი თუ არა აბა ვისი უნდა იყო?! (თავი 27)

პროლოგი:ცხოვრება სავსეა მოულოდნელობებით! და მაშინ როცა არაფერს არ მოელი, ხდება რაღაც რაც შენს ცხოვრებას რადიკალურად ცვლის...!თამუნას ნაამბობი:სუფრა გავშალე და ბიჭებს დავუძახე, მათაც არ დააგვიანეს და მიუჯდნენ მაგიდას.-ოქროს ხელები გაქ თამუ-შემაქო

მგონი ვიპოვე (3)

ყოველი მომდევნო დღე კატასტროფა იყო.ყველა და ყველაფერი მაღიზიანებდა,ყველას ვეჩხუბებოდი,თანაც უმიზეზოდ.სწავლასაც მოვუკელი(სამწუხაროდ),სახლშც დედაჩემი მეჩხუბებოდა "სულ შეიცვალე ამ ბოლო დროს და რაგჭირსო".ნელ-ნელა ყველაფერს შევეჩვიე: პირველ რიგში ლევანის

Bad Boys. (თავი 1)

ამ დროს მაწვება ვენებში სისხლი, ნერვული სისტემა პიკს აღწევს და საცაა აფეთქდება, ნერვებისგან დაბერილი ძარღვები ხელებზე მკვეთრად მეტყობა, ყელში არტერია მეჭიმება, ზიზღისგან ჩემი მზერა ჩვეულზე უფრო მკაცრი ხდება , სუნთქვა მიხშირდება, მუშტს ვკრავ და უკვე

ნატალი (10)

_თუ გიყვარს მაშინ არ დათმო, რადგან მე რომ ანა დავთმე ამით ბევრი დავკარგე!ისე მოიქეცი როგორც გული გიკარნახებს ,მაგრამ იცოდე რომ გულს ჭკუაც უნდა დაატანო!ყველავარიანტში მე შენს გვერდით ვარ ჩემო სულელო დაიკო!მთელი ძალით მომხვია ხელები და გულში ისე ძლიერ

ღარიბი გოგოს მდიდრული ისტორია (2)

დღევანდელი დღე თავიდან არ ამომდიოდა, დავწექი, თუმცა ფიქრები მაინც თავისას შვებოდა... არ მავიწყდებოდა მამაჩემის გაგიჟებული სახე, დედაჩემია აწითლებული ლოყები და ელენიკოს ჩაწითლებული თვალები... სამსახური... რა ჯანდაბა უნდა ვქნა? ვინ მიმიღებს მე

პატარა გოგო დიდ გზაზე (თავი პირველი)

ანა, ანა დამიცადე!-მომდევდა მთვრალი და გაბრაზბული მამა. -რა გინდა!-ვკითხე უმოციოდ, მისდამი უკვე ვერაფრს ვგრძნობდი. თუმცა როგორ არა, სიძულვილი! ამ გრძნობით იყო ჩემი სხეული გაჟღნთილი. -წესიერად მელაპარაკე!- მითხრა მბრძანებლული ტონით,-ფული იშოვე

მე,ანუ მოახლე [1,2,3]

–შენი კაბა? – ცრემლებს იწმენდდა ლიკა – ოჯახი არ შეარცხვინო, რა ... – კიდევ ერთხელ გადაიხარხარა და პირდაპირ კალთაში ჩაიხტა ალექსანდრეს. „ოჯახი არ შეარცხვინო“ – წამდაუწუმ იმეორებდა ჩემი გონება ამ ფრაზას და აი ... ვიგრძენი, რას ნიშნავს სხეულის

დაბრუნება(18)

-მალდობა,ეხლა ავარჩიოთ რა ჩავიცვა-დიდი რჩევის შემდეგ შავი ჩინსი და ყვითელი ზედა ჩავიცვი თმა გავიშალე პატარა ჩანტა ავიღე შიგნით ტელეფონი ფული და უფერული პომადა ჩავდე. -ლამაზად ხარ ლიზუ-გამიცინა ნუცამ. -მადლობაა წამო ჩავიდეთ

თავხედებო, მოგესაჯათ ერთად ყოფნა! 8

დრო გადიოდა. მე და მათე საბოლოოდ გავუცხოვდით. ახლა თითქოს ყველაფერს სხვაგვარად ვუყურებდი, ჩემს გარშემო არსებული გარემო უცნაურად შეიცვალა. მაგრამ ახსნა ვერ მომეძებნა. თვის ბოლოს ლაშას დაბადების დღე მოდიოდა, დაცვამ საჩუქარი გაუკეთა და იმ დღეს სასმელით