მგონი ვიპოვე...

მე ჩაგიყვან გავაჯავრე და დავდექი დებილივიტ ვერაფერს ვხედავდი და სად წავიდოდი აბა უცებ წელზე რაღაც თოკები დამამაგრა და ვგრძნობდი,რომ 14 სართულიდან დაბლა ვეშვებოდით ეს სრული სიგიჟე იყო კიდევ კარგი სახვევი მეკეთა და ვერაფერს ვხედავდი, თორემ ალბათ გულიც

ხის სახლი, ტყის გულში...

ტყეში შემეძლება გულიდან ჯანღის მოხსნა. იქ შემიძლია ვიყო ისეთი, როგორიც ვიყავი სამი, ოთხი, ხუთი წლის წინათ. როცა ვერ ვგებულობდი სიმართლეს, როცა მსიამოვნებდა ჩემებური სიმართლით ცხოვრების გახალისება!

მენატრებოდი

მე ბარბარე ვარ ,22 წლის.ვცხოვრობ ქუთაისში .დიდი ოჯახი მაქვს.მამასთან და დედასთან ერთად ვცხოვრობ.მამას კახა ქვია და 25 წლისაა.ის ბიზნესმენია და საკუთარი ფერმა აქვს.დედა ულამაზესი მყავს ხათუნა 40 წლისაა.კიდევ 3 და მყავს,ჩემს შემდეგ ნიაა,მერე ნინო,და

მეცამეტე თვე (7)

აშკარელი როგორ ფორმაშიც დატოვა, ისეთ პოზაში იდგა, გეგონებოდათ ქანდაკებად იქცაო. გოგონას რომ შეხედა მის წინ უხერხულად აწურულს, მაშინ დარწმუნდა რომ მისი ცხოვრება არაფერი ყოფილა ანაბელამდე.

ვატო არაბული (8-9 თავი)

-საღამოს გადმოდით თქვენ მეგობრებთან ერთად უკეთ გავიცნობთ (ჩაიცინა მიშომ და გზა გაარძელა) -აუცილებლად ! (ჩაიცინა კესოს უბიძგა სახლში შესულიყო) -ვატო მე.. (ამოიფრუტუნა კესომ) -ხო შენ! გასაგებია გასერინება მოგინდა თან ისე რომ არავის არ უთხარი დაადე

პანდა(დასასრული)

ჭორაობაში ვიყავით გართულები და ბოლო ხმაზე ვკისკისებდით მარგიანი რომ შემოგვიერთდა ზედმეტად დასტოინი სახით. - ზდაროვა (ერთი საწყალი ზდაროვა ისე მოგვიგდო არც კი შემოუხედავს ჩვენთვის)- ვა ახლი ბიჭი?

მეტი ვიდრე სიყვარული 6

*მინდა გაიხსნა სანდრა*გავიხსნაა?!რას გულისხმობს?-პიჯაკს სულელო,რას გულისხმობს და უნდა რომ მასთან გაიხსნა და, გულახდილი იყო,როგორც ჩემთან გაქვს დიდი გული და ენა უნდა რომ მასთანაც ასე იყო.დამცინის ჩემი ქვეცნობიერი აშკარად დამცინის... -სანდრა უკვე

დედა ზღაპარი მომიყევი რა...

დედა ჩემი მეგობრები ნაღმებზე აფეთქდნენ,ვინც ჩამოვიდა ახლა პოლიტპატიმრები არიან.დედა გახსოვს ადრე მაღაზიები ცარიელი რო იყო?ახლა კი ყველაფერი იყიდება,სულ სულ ყველაფერი იყიდება დედა.დედა გახსოვს ადრე შავთეთრ ფილმებს რომ იღებდნენ და ყველაფერი ფერადი რო

იჩქარე!თორემ ბედნიერი დრო წამივით ჩაგიქროლებს...

გავუიმე და მანქანისკენ წავედი, მანქანაში ჩავჯექი და იქაურობას წამში მოვწყდი, მანქანის მართვა კარგად ვიცი და ძალიან მიყვარს. რამოდენიმე ხანში მანქანა გავაჩერე და ეხლა ფეხით გავუყევი ბათუმისი ქუჩებს, ბევრი ვისეირნე, და ეხლა ჩემს სამსახურს ჩავუარე

და მაინც...(7)დასასრული

ვგრძნობდი,რომ ნელ-ნელა ალექსის პატიებას შვეძლებდი.ძალიან მიხაროდა.აღარ მინდოდა ტკივილით ცხოვრება და არც ის მინდოდა ალექსი დამეტანჯა.ვხედავდი როგორ ნანობდა თავის საქციელს.თან ნიკუშაც მეცოდებოდა,ძალიან უყვარდა მამამისი.გუშინ კონსულტაციაზე