ჩემი ლამბერსექსუალი [2]

მისაღებ ოთახში თითქმის სირბილით შევედი.მამაჩემის გაფითრებულმა სახემ სინამდვილეს მთელი ძალით შემანარცხა.ნელა მივუახლოვდი და ხელები შემოვხვიე.ტკვილისაგან ძალიან იტანჯებოდა,მაგრამ მაინც ახერხებდა ღიმილს.ასეთ მძიმე მომენტშიც კი არ უფიქრია თავისი

მან საკუთარ თავს გადააბიჯა... (ნაწილი X)

ამბრიჯმა მასწავლებლების შემოწმება დაიწყო. სემის კურსს პირველი შხამ-წამლები შეხვდა. ამბრიჯმა სნეიპი დაკითხვა, ის კი ცივად ჩაშტერებოდა ერთ წერტილს, და ზიზღით პასუხობდა კითხვებზე. მოსწავლეებს ამორტენტია უნდა მოეხარშათ. - პროფესორო, შეიძლება..? - ხელი

ელიტარული უბანი (3)

-კარგი გიქნია მაგრამ მასეთ რა ბრძანებებს გაძლევდნენ?-ლევანიკო -რას და წადი იმ მაღაზიიდან რაიმე მოიპარეო და მოგვიტანეო ანდა წადი იმას შეაგინეო და მერე მე ვეხვეოდი მაგათ გამო შარში-ნიკა -შენ დააცადე მაგათ. სხვებს თუ შარში ახვევენ მერე თითონ უარეს

"მარტოობის რითმია"

სიმარტოვის ათი წუთის განცდა,ვერ შევძელი მე ფიქრების დაცლა,სიმარტოვე უაზრობის ნაცვლად,იყო მუზა და რითმების დასტა.მე არ მინდა ვისაუბრო ბევრზე,რასაც წერენ ინტერნეტში სხვებზე,მე მინდა რომ ვუპასუხო თემას,რომელიც ზრდის და უსაზღვროდ ბერავს.ბერავს, სანამ

და მაინც.. ცხოვრება მშვენიერია!(2)

მივუყვებოდი ქუჩებს და ტკივილი მახრჩობდა. ერთ სიცოცხლედ მიღირდა ცრემლების შეკავება.. როგორ მინდოდა დედიკოს ჩახუტება და გამხნევება, მაგრამ მას ჩემი არ ესმოდა, მე კი საყვედურის უფლება არ მქონდა. ამ პერიოდმა უთქმელი სევდით განვლო, მას მერე კი მთელი 13

–ქურდი შეგიყვარდა? (ნაწ. IV)

სასიამოვნო აღნაგობის მამაკაცი შეხვდათ აეროპორტში. ისე გადაეხვია ლაშას, თითქოს საუკუნე არ ენახოსო, მაგრამ ვინ იცის?! –მასე უნდა დავიწყება, ? – გადაეხვია ძმაკაცს და ზურგზე ძლიერად დასცხო ხელი.–კაი, ნუ მცემე, – გაეცინა ლაშას, – ბილეთები უნდა გაგვიჩითო

შენ გაგაღმერთე

მე გაგაღმერთე ქვეყნად ცოდვილი. შენ ჩემი ღმერთი გერქვა... და რომ იცოდე, ეს დიდი ცოდვა, არ მომიტევა ღმერთმა. მერე შენც წადი ღმერთმაც დამტოვა უღმერთოდ დავრჩი ქვეყნად.

"შენთვის ვიბრძოლებ!არ მინდა სხვა!

იკა და ჩვენი სიამაყე დადააამმ გიგა გიგა ვაფშე ყველაზე ჯიგარია ნუ განსაკუთრებულად ერთი ჩვენგანისთვის განსაკითრებულად საყვარელია ნუ ამაზე მერე გეტყვით. ძაან შორს წავედი ვაგრძელებ ჩვეულებრივი ზაფხულის დღეა ჩვენს კაფეში ვიყავით უი არ მითქვია? ჩემ

როგორ მოვახერხოთ პატიება- თქვენ არ ისჯებით ბრაზის გამო, თქვენ ისჯებით

ჩვენ ადამიანები ვართ, დიდი ეგოთი და ბევრი ემოციით. ჩვენ ვბრაზობთ, გვწყინს და გვიჭირს პატიება, იმიტომ რომ გვტკივა. გარდა იმისა, რომ ამაზე უამრავ ენერგიას ვხარჯავთ, ვხარჯავთ ბედნიერების დროსაც და საკუთარ თავში თავს არაკომფორტულად ვგრძნობთ.

შემიყვარდი სულელო(ოცდამეცხრე თავი)

-ტასო კი არა თქვეუნამუსო ღორებო,თქვე იდიოტებო,კრეტინებო,თქვე საძაგელო წურბელებო,ასე უნდა არაა?!მე იქ ვნერვიულობდი რამე ხომ არ დაემართათქო და თქვენ აქ მშვენივრად ზიხართ ერთობით და ხარხარებთ,ყოჩაღ.თქვე უპატრონოებო ტელეფონზე მაინც გეპასუხათ აღარ