შემიყვარდი სულელო(მეთექვსმეტე თავი)

-ნუ ბრაზდები(ვაკო) -გამატარე.არც ვბრაზდები ჯერესერთი .(მე)კარგად(მე) -კაი ნუ მებუტები სულელო.დაიხარა და შუბლზემაკოცა -კარგად.ძლივს ამოვილუღლუღე -კარგად პატარავ(ვაკო) სახლში შევვარდი და დივანზე გაშოტილ თათიას მივუჯექი.შეამჩნია აფორიაქებული რომ

წარსულის სიყვარული (ნაწილი 6)

ხალგაღვიძებული ვერ ვიაზრებდი რა ხდებოდა ჩემს თავს,,შეშინებული ერთიანად ვკანკალებდი,,გონზე მხოლოდ მაშინ მოვედი ბენდელიანის ტუჩები რომ ვიგრძენი ყელზე,,ვიგრძენი როგორ დამაყარა ტანზე,,ერთიანად იხეთქა ჩემში ვნებამ თმებში ჩავაფრინდი,,მთელი ძალით მოვქაჩე

საცოლე ქირით.. (20)

ყველა აქეთ იქით დარბოდა ყველა მობილურზე ლაპრაკობდა აქ ნატა ტიროდა არვიქნები ლამაზიო იქ ლუკა იმალებოდა და იმ ქალბატოსელაპრაკებოდა ნატას ბინა ვისგანაც უნდა ეყიდა აქ ქეთი და ზაზა ჩხუბობდნენ ფოტოგადამღებზე აქ კი აქ ანი იდგა და თვალებ დაჭყეტილი

ჩემს მინდას მიგაჩვევ! (6 თავი)

მთელი კვირის განმავლობაში თავს არიდებდნენ ერთმანეთს. სირცხვილისგან, კაკაბაძე თვალებშიც კი ვერ უყურებდა ბიჭს. ისიც შეძლებისდაგვარაფ ცდილობდა, თავი აერიდებინა მისთვის. ჯიქურისთვის ნათელი იყო, რომ თუ თამუნას დაუმალავდა დირექტორის მოქრთამვის ამბავს,

მე-10 კლასელი (6)

მხარეზ ხელი დავადე და ჩემკენ შემოვაბრუნე გამიღიმა და ჩამეხუტა არ მოველოდი ამას, და ქვასავით გაუნძრევლად ვიდექი: -გილოცავ, ძალიან ვღელავდი! -აა, მადლობა იმედია წესები არ გვავიწყდება ეს ჩემი მერხია!--გოგო...დაიწყო ნინიმ მოყევი აბა რაღაცეები ვაკომ რაო?

მიშველეთ მუშაობით მკლავენ! 7

სამი დღეა საწოლში ვწევარ, გაბრიელი რომ იყო ჩემთან იმ დღის მერე არავინ მინახია. იოანესაც აღარ ვახსენდები. რა თქმა უნდა, ის რაც ჩვენს შორის იყო მხოლოდ ვნების ნაყოფია... მაგრამ იცით რთულია... მთელი შიგნეულობა მეწვის, არ ვიცი რატომ, ალბათ უმიზეზოდ...

არ გაგიშვებ! (3)

ნელ-ნელა მოდიოდა ჩემსკენ. ღმერთს ვთხოვდი ეს ყველაფერი კარგად დასრულებულიყო. არ ვიცოდი რა გამეკეთებინა. ვთხოვდი რომ შეჩერებულიყო მაგრამ უშედეგოდ.ტუმბოზე მდგარი ლარნაკი ავიღე და თავში ჩავარტყი.ეგრევე მასთან მივვარდი და პულსი გავუსინჯე.ცოცხალია!ღრმად

ტყვია ჩემი ვალენტინისთვის

ოლალა ... და აი გათენდა დღე რომელზეც ასე ვნატრობდი .. როგორც იქნა მივიღე დაფინანსება.სკოლის მასშტაბით მხოლოდ ერთი ბავშვი წავიდოდა ლონდონში და ამჯერად მე გამიმართლა და ჩემი ოცნება ამიხდა! ლოონდოონში მიივდივააარრრ!! ბარგი წინა დღით ჩავალაგე,ამიტომ

მიყვარხარ სულელო

და როდესაც იხსენებ როდის დაიწყო ეს ყველაფერი, აცნობიერებ რომ ეს იმაზე ადრე დაიწყო ვიდრე გეგონა, ბევრად უფრო ადრე და ამ მომენტში ხვდები, რომ ზოგიერთი რამ ცხოვრებაში ერთხელ ხდება... არ აქვს მნიშვნელობა რამდენად ეცდები ამ გრძნობის დაბრუნებას, შენ მაინც

რაღაცა - გიორგი ბაზოიანი

სიკვდილის დროც მალე მოვა დავტოვებ სამყაროს ნეტავი ვინ მოვა მოთოვა არე მარე „გრძნობებად“ გათლილ გადმოვლილი, „ცხოვრება მოვლილი“