ოდესმე გიყვარდი? -ალბად კი! (თავი 1)

გამარჯობა ყველას! მე თიკო მარგველაშვილი ვარ 16 წლის, სიმაღლე-1,72.თმის ფერი-ქერა, თვალის ფერი-ცისფერი.. მყავდა უამრავი მეგობარი მაგრამ გამორჩეულად ანასტასია კანდელაკი მიყვარდა.. ჩემი მესაიდუმლე იყო.. დავდიოდი კომაროვის სკოლაში,ვიყავი წარჩინებული

ჩემი გულის ქურდი ხარ 14

-მხოლოდ შენ შეგიძლია კონტროლი დამაკარგვინო-დახშული ხმა სასიამოვნოდ ჩამესმა და ინსტინქტურად თავი ავწიე.პირდაპირ მის თვალებს შევხვდი და რეალობას იმწუთასვე გამოვეთიშე.დაჩიმ მისკენ მიმიზიდა და ჯერ ფრთხილად ქვედა ტუჩზე დამიტოვა კოცნა,შემდეგ კი ბაგეებზე

ლოლა(მეორე თავი)

დილით 12 საათზე ,,სამსახურში,, გასაუბრება მქონდა....შავი მუხლს ზემოთ კაბა ჩავიცვი და შესაფერისი მაღლები...არ ვარ ასეთ სტილს და მაღლებს მიჩვეული, მაგრამ ახალდაბადული კვიცივით არ დავდივარ.....მანქანაში ჩავჯექი და მთელი სისწრაფით მოვწყდი...სასურველ

ჩემი სამშობლო!

ეს არის ჩემი სამშობლო ლამაზი მთით და ბარით, ზღვებით და მდინარეებით, წალკოტებით და ბაღით.

ჯარისკაცის თვალები (დასასრული)

ერთი წელი იყო გასული იმ დღიდან რაც საავადმყოფოში მივედი. ერთი წელი ვიმკურნალე,მაგრამ მარტო მკურნალობით არაფერი მოხდებოდა,რომ არა ის ძალა და მადლი რასაც ღმერთი მაძლევდა და რასაც მამაჩემის ლოცვით ვიღებდი. ამ წლის განმავლობაში იმდენი სიწმინდე

როდესაც ძმაკაცის ძმა გიყვარდება (2)

ძლივს გავიდა ირუ დღე და სამშაბათი მოვიდა, იმ დღეს გიგი არიყო ის ხომ მხოლოდ შაბათობით დადის მაგრამ მაინც ვუყურებდი ლუკას, თუმცა იმ დღეს ზურა მოვიმიზეზე და ზურას ველაპარაკებოდი.. სულ ლუკას ვუყურებდი, მაგიჟებდა მისი ცეკვა, ისე ცეკვავდა რო თვალს ვერ

დევდარიანების გოგო

იმ ღამით ოთხი ბინა გაქურდეს. ყველაფერი გაიტანეს რისი გატანაც მოხერხდა დევდარიანების სახლიდან. წვეთებით ასულიერებდნენ დიასახლისს, რომელსაც შუბლზე მიბჯენილი მაკაროვის კვალი ჯერ კიდევ ეტყობოდა.-მაგას ვინ შეარჩენს თუ ძმა ხარ? -ერთმანეთში საუბრობდნენ

შენით ნარკომანი გავხდი 4

როცა გონს მოვიდა, დაბნეულობა დაეტყო, არ იცოდა რა ექნა... მეგობარმა შეატყობინა,რომ ნიკას მამა გარდაიცვალა (გაგახსდენებთ, რომ ბოლოს ნიკამ და მამამისმა იჩხუბეს...ის კაცი ლოთი იყო.... გუშინ კიდე ნასვამი ცუდად გამხდარა და გარდაცვლილა)...ნიკას ვერ

საცოლე ქირით.. (11)

-არაა არააა ეს ძაან კლასიკურიაა ჩაიდუდღუნა ნატამ და ანის მაიკა გამოგლიჯა -ოოო ააბა ვეღარ გავიგე ასე ჩავიცმევ სპორტული ხარ ასე გამომწვევი ასე კლასიკური წავალ დედაჩემს ექნება შემონახული ბებიაჩემის რაიმე კაბა კოჩებამდე და წავალ მასე-კაი ნუ კლავ იუმორს

თვრამეტი წელი

ისევ ის დღეა უწინ რომ იყო,ისევ გავიდა ეს ერთი წელი,ისევ ხომ შვიდი აპრილის დღეა და ისევ მტკივა მე ცხელი გული. თვრამეტი წელი გავიდა უკვე.უკვე აღარ ვარ,რაც ვიყავ გუშინ.ისევ ისე ჩქებს კვლავ გული,იცი?მაგრამ აღარ ვარ ის მარიამი. ოხ,ეს ბავშვობა გავიდა