სიყვარული რომელიც.. ბედნიერად ვერ სრულდება (ნაწილი 2 თავი 1)

- კარგიით ნახვამდის! -გავთიშე. თითქმის ყოველ მეორე დღეს ვრეკავდი და მაბავს ვეკითხებოდი თამილა დედიდას. ხან მეუბნებოდა კარგადააო ხან მდგომარეობა უარესდაო. ეგ ნორმალურიც იყო. რადგან ასე რადენიმე დღეში ვერ გამოკეთდებოდა. ერთ დღესაც დაურეკე მოვიკითხე

მაშინაც ასე წვიმდა

მაშინაც ასე წვიმდა,საშინლად წვიმდა,ქუჩაში მოვდიოდი სულ მთლად გაწუწული,მომღიმარი სახით,ნეტავ რა მიხაროდა?იქნებ წვიმა,იქნებ ჩემი სასაცილო გარეგნობა მგვრიდა სიცილს,როცა ჩემს თავს ვაკვირდებოდი.წინ არ ვიხედებოდი,თავაწეული ამაყად მივაბიჯებდი...მეც

ჩემი ცხოვრების ყოველ წამს გითმობ (8)

–ნუც ხო იცი როგორ მიყვარხარ? პროსტა სიმართლეს გეტყვი. ასეთი მნიშვნელოვანი თამაშის წინ მაგ თემის განხილვა არ იყო კარგი იდეა. თავისთვის ძალა უნდა დაგეტანეებინა და გვერდში დადგომოდი –აუუ რა იდიოტი ვაარ –ბალიშში ჩარგო თავი და სასაცილოდ ააფართხალა ფეხები

ქალი როგორც მშვენიერი არსება (8)

-მეზიზღები!-დავურრიალე და ხმამაღლა დავიწყე ტირილი ხელი დამავლო და საძინებელში შემათრია,კაბა შემომახია და საწოლზე დამაგდო,თვითონ ჩემს ზემოთ მოექცა და გამალებით მკოცნიდა,ვკიოდი,ვწიოდი ვურტყამდი,მაგრამ ორივე ხელი გამიკავავა,უკვე ძალა გამომეცალა და

ფარულავა 23

- მეზიზღება შენი ასეთი ტონი და სახე.. არანორმალური ხარ გესმის? ავადმყოფი სადისტიი.. - ერთი სიტყვაც და ჩემს თავზე პასუხს არ ვაგებ - ისეთი სახით თქვა დაჩიმ რომ სიტყვის თქმა კი არა მზერის გასწორება ვეღარ მოვახერხე სწრაფად გავწიე თავი და თვალიდან ცრემლი

ყველა ფერი {5}

სიხარულით წამოხტა ფეხზე დაშნიანი,დიდხანს არჩია რა უნდა ჩაეცვა,სახუმარო საქმე ხომ არაა ნახევარი დღის გატარება გიგასთან მარტოს მოუწევს,ცოტა ნერვიულობს კიდეც,არ უნდა ყველა ემოცია გამოეხატოს რასაც განიცდის მის მიმართ,მაგრამ რა ქნას მისთვის პირველია

შურისძიება-თავი მეორე

ცალი ხელით თმები კისრიდან გადამიწია და ჯერ მხოლოდ თითები ამისრიალა კანზე. ცივ კანს ესიამოვნა თბილი თითები, გამეღიმა. თავი გადავწიე და კისერი გავუთავისუფლე, მინდოდა უფრო კარგად შემხებოდა, უფრო თამამად. ვიგრძენი როგორ გაუხშირდა გულის ცემა, როგორ

აქ არ არსებობს შუალედი-ყველაფერი ან არაფერი{9}

უბედნიერესი ვიყავი. ეს ხომ ყველაზე ბედნიერი წელი იქნებოდა. ჩემს ცხოვრებაში მეთვრამეტე და ყველაზე ბედნიერი. ცაში დავფრინავდი. ეს ყვალაფერი სიზმარს გავდა.კარზე ზარი გაისმა. მხოლოდ მაშინ ავდექი. -მე ვარ(ნინი) კარი გავაღე, მაგრამ ხმა არ ამომიღია. -რა

Давай за жизнь (8) დასასრული

ანასტასია და გეგი,გეგი და ანასტასია...რა ლამზად ჯგერს ერთად არა,მაგრამ...მაგრამ...აი ულვე 6 თვეა ერთმანეთს აღარ ელპარაკებიან,აუდიტორიაში ისე იქცვეიან თითქოს არ იცნობენ ერთმნათს,ქუჩაშიც ეგრე არც უყუებენ ერთმანეთს,სემდეგ იქვე კუთხეში გადის თასო დაა

ძვირფასი განძი [2]

დილით ადრიანად ადგა, კოსტუმი აქვს დასამთავრებელი, სხვა შეკვეთებიც ბევრია. ფიქრები მაინც არ ასვენებს, რა იქნება ახლა? თომამ რომ მოინდოდმოს, სამართლებრივი გზით მართლა შეძლებს საბას წაყვანას, კანონი მის მხარესაა.