თათია მუსაშვილს

წვიმს და ნიადაგს გასჩენია ცრემლები უხვი უშენობით რომ ატარებენ მძიმე ნიაღვრებს

თვალები გეტყვის (სრულად)

-მესმის მე შენი ნანი..-სული გავუთბე.. გამიგო და გამიღიმა მისებურად.. კანი მეწვოდა უწონო სურვილით, იმ ტუჩებსაც დავპატრონებოდი,რკალად რომ დააწყობდა ხოლმე ღიმილისას, მაგრამ.. ამწამს და ასე მეგონა, მთელი ცხოვრება, მხოლოდ თვალები მეყოფოდა მისი რომ

მარტო' სული 24 თავი

-ნიცა-მისი შეჩერება სცადა ირაკლიმ მაგრამ ვერ შეძლო, რის გამოც საშინლად გაბრაზდა თორნიკე და მბრძანებლური ტონით გასძახა -გაყევი! -კარგი მაგრამ... -გვერდიდან არ მოშორდე! რომ დამშვიდდება სახლში წაიყვანე -შენ აქ დარჩენას აპირებ?! -ბიჭებს არ უთხრა რომ აქ

ნიღაბი(8)

აჩის და ევას დღის ემოციური დასასრული მეგობრებთან დიალოგით გრძელდება. აჩი ევასთან გატარებულ დროს და მის მიმართ გრძნობებს მეგობრებისგან მალავს, თუმცა მათი კითხვები და ირონია აჩენს ეჭვებს.

შეპყრობილი (თავი მესამე)

ვემშვიდობები მაგდას და ბავშვებს საშინლად არ მსურს ახლა აქედან წასვლა, მაგრამ სხვა გზა როდი მაქვს?..... რამოდენიმე საათიანი მგზავრობის შემდეგ როგორც იქნა ჩამოვედი ქალაქში, შინ წყლის გადავლება ვერ მოვასწარი პირდაპირ მამუკასთან გავემართე.

ნიღაბი(7)

ევა მეგობრებთან ერთად ანანოს წვეულებაზე მიდის, სადაც ემოციებითა და დაძაბულობით სავსე საღამო ელის. აჩისთან ურთიერთობა იძაბება ძველი წყენა და გაუგებრობა მათ შორის გაღრმავდება.

შეპყრობილი

გაკვეთილების შემდგომ შინ ვბრუნდებით მე და გიგი, რა დროსაც უეცრად ნინის და მის დაქალს შევეჩეხეთ, გზას ისე განვაგრძობ თითქოს არაფერი მომხდარა მაგრამ მოულოდნელად ნინის ხმამ შემაჩერა, ეს ისეთი მოულოდნელია რომ გული საგრძნობლად მიცემს.

ნიღაბი (6)

და საიდუმლო, რომელიც დიდხანს ვერ იმალება, მისი გაგების შემდეგ ყველაფერი ერთიანად ნადგურდება. ასე მოხდა ევასთან და აჩისთანაც.

რაღაც ნაცნობი

.....ეს შეხება არ იყო ვნებითი. არც სულ ახლოს და არც შორს — არამედ ისე, თითქოს სადღაც იმ შუაში, სადაც სიჩუმეს ადამიანი ენდობა.....

"გრძნობა"

გრძნობების ფეირვერკი ხარ შემწყნარებელი, მფარველი ლამაზიცა ხარ, ფეთხუმიც მშვენიერი და უშნო ხარ.