სასჯელი. (სრულად)

ულამაზესი წლები გაიარეს ერთად, მაგრამ ახლა ნაგვად ქცეული სამყარო ქვა და ლოდად დააწვა ფაქიზ გულ მკერდზე. შეეცადა, შეეცადა ყველაფერი დაევიწყებინა და დიდი იყო სურვილი სიკვდილის სპეტაკ ბილიკს ვახოსთან ერთად გაჰყოლოდა აქაც ხელი-ხელ ჩაკიდებული, მაგრამ ეს

უჩემობა

როგორ დაგივიწყო, როგორ არ მახსოვდე, როგორ ამოგშალო ახლა გონებიდან.

იძულებითი ქორწინება (ნაწილი 2) თავი 19

ვაჩე მომღიმარი სახით მიაჩერდა გოგონას, რომელმაც იგრძნო მისი დაჟინებული მზერა და უარესად დაიძაბა, უხერხული სიჩუმე ჩამოწვა, რაც კიდევ უფრო

..♡..

ვხედავ ქალს, რომელსაც "ჰეინეკენის" ბოთლი უჭირავს, ეწევა და რაღაცაზე გაცხარებით მსჯელობს. მინდა მივუახლოვდე, მაგრამ მეშინია. იქნებ მანიაკია? არა, სისულელეა.

მე - შენ

გელოდებოდი... ისე გიცდიდი, როგორც დედა ომში წასულ შვილს. მენატრებოდი... ისე გნატრობდი, თითქოს სუნთქვისათვის ჰაერი მაკლდა.

ჩემი სახლი (სრულად)

იდგა სახლის დანგრეულ კედლებთან და სული ნაწილებად ეშლებოდა. მწვანე თვალებში კაპილარები უწითლდებოდა,დაჭმულ ტუჩებს სუსხიანი ქარი საწამლავად ედებოდა და მთელ ორგანიზმს რეალობის აღქმას აკარგვინებდა. „დედა დამიჭირე,აქ ვარ!“ჩაესმოდა ბავშვის ხმა,რომელსაც

განშორება და შეყრა 1

ადამიანს, ვისაც ღალატის გემო გაუგია, რომელიც ობიან საჭმელს მაგონებს (გარდა ყველისა), მიხვდება ჩემი სიტყვების არსს, რადგან ყველა, უკლებლივ ყველა ერთი წამით მაინც ივლებს გულში : იქნებ მე არ ვიყავი საკმარისად კარგი? იქნებ მე შემეშალა? იქნებ მე ...

ჩამომყვები ჯოჯოხეთში(4)

ამრიგად კი როგორც მივხვდი ,მე ვარ მისი წინაპარი და მისი სულის რაღაც ნაწილი ჩემშია! აი ამიტომ უნდოდა ჯეფრის მამას ჩემი მსხვერპლშეწირვა და ამით იმ წყევლის დასრულება და იმ პრინცესას განადგურება,რომელიც ყოველ საუკუნეში ერთხელ ბოლოს უღებს მათ მოდგმას!

იძულებითი ქორწინება (ნაწილი 2) თავი 18

იმის მიუხედავად რომ ამ მომენტისთვის სანდრო ძალიან მშვიდი და ადეკვატური იყო, მისი ყოველი სიტყვა და ქმედება კი მოზომილი ნათია მაინც დაძაბული იყო

სწორი არჩევანი (5-თავი)

სახლში განადგურებული შევდივარ და მაშინვე დედაჩემი მეფეთება წაშლილი სახით - ნუთ... ნუთ კარგად ხარ საყვარელო? - ხელებს მხვევს და მიხუტებს, ამდენი ხნის შემდეგ პირველად ვიგრძენი თავი უსაფრთხოდ, მაგრამ ეს შეგრძნება მაშინვე გაქრა როგორც კი გამახსენდა, რომ