პროფესია ალფონსი (დასასრული)

სანამ შენობაში შევიდოდი, დასამშვიდებლად სუნთქვითი ვარჯიშები გავაკეთე: ღრმად ჩავისუნთქე და ამოვისუნთქე, ჩავისუნთქე და ამოვისუნთქე და სულ ცოტათი მაინც დაწყნარებულ-დამშვიდებულმა შევდგი კიბის საფეხურზე ფეხი. ის იყო ზემოთ ასვლა დავაპირე, რომ მამაჩემის

ისევ შენ და ისევ მე, ჩვენი ოცნების ქარავანში... (თავი 5)

- მე პიცა მინდა, „მარგარიტა“. - აბა ისე, ქალი შენ არ გეკარება და პიცა მაინც ჭამე „მარგარიტა“. - ენა გადმოვუტიტე. - უფროსოო, - შევარდა მამაჩემთან, - მე ვერ ავიტან ასეთ დამცირებას, მორჩა, მე ვწერ განცხადებას და სამსახურიდან უნდა გაუშვათ, ნინე.

პირველი საჩუქარი (სრულად)

-მოიცადე! - გაღებულ კარს მალევე ხურავს და დაბნეულ ქალს წინ უდგება. მკერდზე ჩამოყრილ თმებს ზურგს უკან უწევს და გრძელ თითებს მის თეთრ კანზე დაატარებს. ნაზად უსვამს სახეზე ხელს თითქოს მის თითოეულ ნაკვთს იმახსოვრებსო ამოუცნობი მზერით აკვირდება. - ერთს

მიყ-ვარ-ხარ

...გეძღვნება შენ, ჩემს ადამიანს, რომელმაც მიმახვედრა რომ ერთ რამეში მუდამ დარწმუნებული ვიქნები - იყავი, ხარ და მუდამ იქნები. სიტყვა მიყვარხარ იყოფა მიყ-ვარ-ხარ-დ და არასოდეს - მიყვ-არ-ხარ-დ.

შავი ქორწინება (თავი 2)

იქვე სკამზე ჩამოვჯექი და ტირილი დავიწყე ასეთ მდგომარეობაში არასდროს ვყოფილვარ არჩევანს ვერ ვაკეთებდი. ტელეფონი ისევ აბზუილდა ამჯერად საბა იყო.

შემიყვარე... /7/

არანაირი ემოცია თორნიკეს თვალებში არ ამოიკითხებოდა, მძიე ჩანთებს ხელი დაავლო და ჩემს წინ წავიდა, მიდიოდა და ისე მიქონდა ჩემი ჩანთები თითქოს უახლოესი მეგობარი ყოფილიყო და ჩემი დახმარება უნდოდა. ერთ ლიფტში ვიყავით და ავტოსადგურზე ჩავდიოდით.

პროფესია ალფონსი (22)

ისეთი აღელვებული ვიჯექი მანქანაში, ნამდვილად არ ვგავდი ჩემს თავს. ნერვიულად ვიკვნეტდი ტუჩს, რომლის კუთხეც საგრძნობლად მიცახცახებდა. თვალებდაჭყეტილი დაძაბული ვიყურებოდი წინ მძღოლის სავარძელს ქურდულად ამოფარებული და ვცდილობდი, რომ მამაჩემის

ნაკრების გული (თავი 3)

- დინამო სხვა სამყაროა... ის ფერები, რომელიც იქაა, სხვაგან არსად არ არის. სხვანაირად ხედავ და მერე, სხვანაირად გრძნობ.

შავი ქორწინება (თავი 2)

საბას დავურეკე მინდოდა ამ სტრესულ გარემოს ცოტა გავცლოდი მალევე შევხვდით. - მუშაობა დავიწყე. მითხრა გახარებულმა.

შემიყვარე... /6/

მზის სხივებმა თვალი მომჭრა, პირველ რიგში ტელეფონზე საათი შევამოწმე, ჯერ ახალი გათენებული იყო.  გიორგის მკლავებიდან სხეული გავითავისუფლე და ფეხზე მშვიდად ავდექი. ხო გიორგის მკლავებიდან, დიახ გიორგი ის ბარმენია ასე ხშირად, რომ სძენდა ფერებს ჩემს