დაუჯერებელიც კი არაა დაუჯერებელი (თავი 5)

უცბად კარზე ზარის ხმა გაისმა და ვერც კი წარმოიდგენთ ვი იყო, მამაჩემის მძღოლი რომელმაც დაჟინებით მომთხოვა მასთან ერთად წასვლა, სხვა გზა არ მქონდა ჩავიცვი და გავყევი, ზარმაზარ სახლში მივედიტ რომელიც როგორც აღმოჩნდა

ჰ'არი /სრულად/

"- გავფრინდეთ, რა! - სად? - ძალიან, ძალიან შორს, ჰარი! ამ დაწყევლილი სამყაროსგან რაც შეიძლება შორს!"

იძულებითი ქორწინება (ნაწილი 2) თავი 10

ნათია წინააღმდეგობის გაწევის გარეშე გაჰყვა სანდროს საავადმყოფოს ეზოს გარეთ და როგორც კი თვალს მოეფარნენ მკლავი გაითავისუფლა

არხოტის გული (სრულად)

-მთებისკენ აღარასდროს მოახედო,სესილი,გევედრები!-მთელი გმირობა ჩადო ერთ ტკივილიან წინადადებაში თამთინმა.. გზაზე დამდგარმა,ნახევარი სიცოცხლე იქ,მის გვერდით,მდელოზე მუხლებზე დაცემულმა დავტოვე..

სასჯელი. თავი 8.

-შენს ლამაზ და ლურჯ თვალებში ვხედავ გრძნობა ისევ ისეთი თბილია და სიყვარულით სავსე ისე როგორც პირველი ნახვის დროს იყო, მაგრამ ნუთუ ჩვენ ორმა დროს ვერ გაუძელით თუ მე არ ვივარგე შენს გვერდით ამ დიადი გრძნობისთვის.

ალუბლის ქურდები

-ნინია... -აქ რა გინდა?-ცრემლები მოიწმინდა. -მინდა... -რა გინდა? -მინდა...დაგიბრუნო. ტანში ისეთმა საოცარმა ტალღამ დაუარა, ლამის იქვე განუტევა სული.

რაე (თავი 8)

"მიხვდა, რომ დიდი საიდუმლოს კარიბჭეს მიაგნო, რომლის იქით ღმერთმა იცის, თუ რა ელოდა?! კითხებისგან ლაბირინთში გაეჭედა და გასასვლელს ვერ პოულობდა. გაქცევა სურდა მარიამს. ლაბირინთიდან გაღწევა სურდა სადმე, თუნდაც არმყოფობაში"

დისთვის და მეგობრისთვის (სრულად)

_ტასო, კაი რა! გამოგვივა, მე საჭესთან დავჯდები. შენ და ლანა გადახვალთ და ააფარებთ ამას ცხვირ-პირზე, მერე შემოათრევთ იმას მანქანაში, მშვიდობიანად გავგაზავთ ჭალაში. ლანას პაპა, სიძეს რომ ნახავს, გაუხარდება და დაათრობს, ამასობაში ამოვიტყუებთ ელენეს,

სწორი არჩევანი (1-თავი)

როცა დრო დგება რომ ცხოვრებაში სწორი არჩევანი გავაკეთოთ, როგორ უნდა მივხვდეთ სწორი რომელი არჩევანი იქნება? მაშინ, როდესაც ცხოვრება ყველაზე მტკივნეული არჩევნის გაკეთებას გაიძულებს, როდესაც ნებისმიერი არჩევანი საყვარელ ადამიანს გაკარგვინებს, როგორ უნდა

მე გავთხოვდი 4

- თუ ახლა მაპატიებ, გეფიცები, არასოდეს გაწყენინებ. - ამოვთქვი როგორღაც. ჩემს მოუშორებლად შემობრუნდა. წელზე ხელი მომხვია, თავი ამაწევინა და თვალებში შემომხედა. სახეზე მეწერა ყველაფერი. არ მინდოდა ატირება.