ბედისწერა - 1

ბედისწერის არასოდეს მჯეროდა.ყოველთვის ვთვლიდი რომ ჩვენი ცხოვრების გარკვეული ფაქტები უბრალოდ შემთხვევითობა იყო და ეს სადმე,ოდესღაც განსაზღვრული არ ყოფილა.ბედისწერაზე როცა ვფიქრობდი,თავს მარიონეტად ვთვლიდი,ე.ი ყველა ჩემი მოქმედება ოდესღაც

ლანგრით მორთმეული ( თავი 2)

სისხლის მოძრაობა თუ გიგრძვნიათ ძარღვებში? ან გულის ცემას დასახრჩობად ყელში წაუჭერია? ასეა... ყველაზე მთავარს - ფიქრებს და გრძნობებს, ჩვენ ვერ ვაკონტროლებთ.

ტყეში პატარა ქოხი (ნაწილი 5)

მაგრამ ბუდე,რომელიც მას ეკუთვნის ,ნივთები რომლებიც მას გახსენებს, ყოველ თავის მიტრიალებაზე, ზედმეტია ჩემთვის, მე არ მინდა ვებრძოლო, შენსა და ანას სიყვარულს, ვებრძოლო ქალს, რომელიც თან არსადარის და თან ყველაფერშია...

თუ აგვისტოს მოთოვს (თავი3)

მოვიკრიბე გამბედაობა და, დავუყვირე -გავიჭყლიტე ადექი, -თუ გინდა ვიყოთ ცოტახანი კიდევ, -ბიჭოო ბევრს ნუ ლაპარაკობ და ადექი.

შენ ცაში...

მოდი,ყველა ჩამოვაგდოთ ისარი... არ დავთვალოთ,ტკივლ ყოველ წამებად... ხედავ?ყველა ამ ისარის წიკ-წიკი, გადამეწცა უსასრულო წამებად!

ტყეში პატარა ქოხი (ნაწილი 4)

ხომ იცი, ჩემო ტკბილო ,ანთებულ კელაპტარს, თუ მეორეს მიუახლოვებ, მეორეც აენთება, მესამეც მეათეც ... -ხო, დღეს შენ 5 ადამიანს გადაეკიდე, კეთილ ცეცხლად და ოც ოჯახს, მიეცი იმედი და უფლება ბედნიერების...

ლანგრით მორთმეული ( თავი 1)

სამყარო, რომელშიც ვცხოვრობთ არარეალურია, მხოლოდ ისაა ნამდვილი. მაგრამ, თუ პირიქით, მის გარდა ყველაფერი რეალურია, სისულელე ყოფილა ეს ყველაფერი. რეალური, თუმცა სისულელე...

გოგონა ღამის წყვდიადში (7)

ელზას ცხოვრებაში ორი ბიჭი ერთდროულად აქტიურობდა.დიტო ნახვას თხოვდა მაგრამ თავს იკავებდა იმიტომ რომ ნიკათი იყო შეპყრობილი,არ უნდოდა ისე წასულიყო რომ მას არ შეხვედროდა რადგან გადაწყვეტილი ქონდა მისი გამხდარიყო,

ანომალია (თავი4 ნაწილი1)

დამეთანხმებით, რომ ადამიანები ძალიან ბევრ კატეგორიებად შეიძლება, რომ დავყოთ, მაგრამ ამ კონკრეტულ შემთხვევაში პათოლოგიური ქცევის მქონე ადამიანებს შევეხები მხოლოდ. ეს ადამიანები შეგვიძლია, რომ დავყოთ ორ კატეგორიად.

ისევ შენ?! (III)

-აუ ხო მეჩვრიტება?- იხტიბარს არ ვიტეხდი და გიორგის კითხვებით თავს ვაბეზრებდი. -ლოყები კი არა, ქონები გეჩვრიტება სახეზე.-ერთი დღის გაცნობილი მყავდა და იმდენჯერ ვცემე წარმოსახვაში, ვერ დავითვლი.