ნაცრისფერი ქალაქის სითბო (lV თავი)

ედინბურგის დილა ისეთივე ნაცრისფერი და გამჭვირვალე იყო, როგორც გაუფერულებული აკვარელი. კირა თავის ოფისში ფანჯარასთან იდგა და უყურებდა, როგორ ირეოდა ნისლი შორს, პრინცეს-სტრიტის თავზე. გულში უცნაური სიმშვიდე ჰქონდა, თუმცა ამ სიმშვიდის მიღმა ის დიდი

დაუღწეველი [ 1 ]

მარიტას მამა სასტიკად მოკლეს. სამყარო მოულოდნელად უფრო ცივი, მარტოსული და საშიში გახდა. მის ცხოვრებაში არსაიდან ჩნდება იდუმალი კაცი,სახელად - დავითი, რომელიც ამტკიცებს, რომ მამამისმა სწორედ მას ჩააბარა გოგონას სიცოცხლე,რადგან იცოდა მოახლოებული

დამალული სიმართლე (თავი 11) +18 დასასრული

_ არც კი ვიცი რატომ მოვედი… _ თავი დახრილი აქვს.გულში საშინელ ტკივილს ვგრძნობ.თვალები ცრემლებით მევსება,თავს ვიკავებ რომ არ ვიტირო,თუმცა გული გაგლეჯვას მაქვს.რანაირად ვახშობ ამხელა ემოციას არ ვიცი. _მაპატიე,არ უნდა მოვსულიყავი._ დგება სწრაფად და

ნაცრისფერი ქალაქის სითბო( lll თავი)

კირა ოფისამდე ფეხით მივიდა. ედინბურგის ქუჩებში მიაბიჯებდა და გონებაში დამიანეს მზერასა და იმ ნახაზებს ატრიალებდა, რომლებიც ახლახან მის მაგიდაზე ეწყო. ის, რომ დამიანემ პირადად მისი კანდიდატურა წამოსწია, ერთდროულად აკვირვებდა და აფხიზლებდა. ეს აღარ

უიმედონი (III თავი)

-არც მთლად ეგრეა საქმე, სხვა დროს მოგიყვები, როცა უკვე საკამრისად ახლოს იქნები რომ მსგავს მანძილზე მოგიშვა. -დაველოდები. მითხარი რომ შენც დღეებს ითვლი პარასკევამდე. მის ხმაში ბოხი ტემბრი გაერია და თვალები დავხუჭე. ცალი ხელი ზევით ავწიე თითქოს თუ

დამალული სიმართლე ( თავი 10)

ახლა ვხვდები,იქნებ მაშინაც რამე დალია,ან რაიმეს ზემოქმედების ქვეშ იყო…მახსენდება მისი უცნაურად მოელვარე თვალები…დილით შემოსული რომ ნანობდა…კი,ნამდვილად ნარკოტიკული თრობის ზემოქმედების ქვეში იყო,სხვა შემთხვევაში არ გამიმეტებდა.არასდროს ზედმეტად არ

კვამლი ცეცხლამდე თავი 1

-ლუკა მიშველე-უცებ შევუვარდი ბიჭს ბიჭების ტუალეტში, მარტო იყო ვიღაც გოგოსთან ერთად -აქ რა გინდა გოგო-აშკარად შოკში იყო და გაბრაზებაც ერთვოდა თან, გოგო ოთახიდან გაუშვა და უცებ გადაკეტა საპირფარეშოს კარი და ისევ მომიბრუნდა -ოჰჰ, ბოდიში ხელი

ნაცრისფერი ქალაქის სითბო (თავი || )

​კირამ ნაჩქარევად დაიწყო ნივთების ჩალაგება. ის აშკარად აღელვებული იყო. როცა ადგა და გასასვლელისკენ გაემართა, დამიანეს გვერდით ჩაუარა. ზუსტად ამ მომენტში კირას ჩანთიდან პატარა, წითელი ფანქარი გადმოვარდა და პირდაპირ დამიანეს ფეხებთან დავარდა.

დამალული სიმართლე (თავი 9)

ბედნიერად?! აი მესმის სარკაზმი.ამაზე მეტი რა გინდა?! ვის საყვედურობ ანა?! შენი ბრალია,მხოლოდ შენი!ირაკლისკენ ვაპარებ მზერას.ჩუმად გაქვავებული მართავდა საჭეს.დავეჭვდი კიდეც იქნებ არ გაუგია.სუნთქვა მიჭირს,ხმაურიანად

ნაცრისფერი ქალაქის სითბო

დამიანეს წასვლის შემდეგ, კაფის კარზე ჩამოკიდებული ზარი კიდევ დიდხანს ქანაობდა. ალექსმა თვალი გააყოლა მიმავალ არქიტექტორს, მერე კი ისევ ნახაზს დახედა, სადაც უცხო მამაკაცის მიერ ნაჩვენები გამოსავალი მართლაც გენიალურად მარტივი ჩანდა.