კვამლი ცეცხლამდე თავი 3

-ახლა სულ შენი სუნი ამდის ნახე-ინსტიქტურად, ამ ხუმრობა ხუმრობაში ყელი გავუშვირე. ვიგრძენი, რომ ისიც ინსტიქტს აყვა და ცხვირი ყელში ჩამიყო, თითქოს არაფერიო თუმცა იმ მომენტში ის ადგილი მიხურდა, მეწვოდა, ცეცხლი ასდიოდა. რაც გინდათ ის დაარქვით, არადა

სიძულვილიდან სიყვარულამდე (თავი 1)

კარებთაან ჩავიკეცე არაფრის თავი არ მქონდა მე ყოველთვის მეგონა რო მშობლების საყვარელი შვილი ვიყავი და დღეს ბიზნესის ვალში მცვლიან და მათხოვებენ გავტყდი როცა მითხრეს იმაას მივყვებოდი ცოლად ვისაც არც ვიცნობდი უბრალოდ ამ მომენტში გაჩუმება ვამჯობინე

ელეონორა (თავი l)

გალერეაში შამპანურის ჭიქების წკრიალი და ხელოვნებაზე ამაყად მოსაუბრე ადამიანების ხმაური იდგა. კედლებზე ნიკოს ტილოები ეკიდა — მძიმე, მუქი ფერებით შესრულებული ნამუშევრები, რომლებიც მის ხასიათს ზუსტად ირეკლავდა. თავად 39 წლის, ოდნავ ჭაღარაშერეული თმითა

ჩვენი არჩევანი (თავი 1)

აბურდული გრძელი თმით საწოლზე ბუდას პოზიციაში ზის გოგო,ცალ ხელში ყავით სავსე ფინჯანი უკავია,კალთაში ლეპტოპი უდევს,მის ლამაზ სახეს ეკრანიდან წამოსული მკრთალი სინათლე ანათებს. ლეპტოპი ჩართული იყო აპლიკაციაში „Two Voices“. Incoming Call – Unknown.

ბედის ირონია 6 თავი

-დედა! -არ ვიცი როცა მოვა, თვითონ მას ჰკითხე! -სიმართლე მითხარი, მოსვლა არ უნდა თუ შენ არ მიეცი უფლება რომ მოსულიყო?! - ... -დედა! - ... -კარგი. მნიშვნელობა არ აქვს. შენ ის მითხარი ვაჩე როგორაა? ხომ კარგადაა? -კარგადაა! -მარიამი? -აქ მარიამზე

უიმედონი (IV თავი)

-საყვარელი სანახავი ხარ, როცა გობლინივით მირბიხარ სიჩქარეში. თვალები ლამის დამეხუჭა როცა თმაზე სულ ოდნავ ჩამომისვა ხელი და ჩემზე მაღალმა ნიკაპზე ცერი ამომდო მისთვის რომ ამეხედა. მოჩვენებითი ბრაზით შევჭმუხნე წარბები.

ნაცრისფერი ქალაქის სითბო(Vll თავი, დასასრული)

დამიანე და კირა – პროფესიული ტანდემი მიუხედავად იმისა, რომ მათ შორის გრძნობები უკვე ღრმა და მყარი იყო, ობიექტზე ისინი ისევ ის „დაუნდობელი“ პროფესიონალები იყვნენ. თუმცა, რაღაც მაინც შეიცვალა: დამიანე აღარ დაობდა კირასთან ისე ხისტად, როგორც ადრე.

ნაცრისფერი ქალაქის სითბო (Vl თავი)

პაბიდან გამოსულებს ედინბურგის დეკემბრის სუსხი შემოეგებათ. ქალაქი უცნაურად დაყუჩებულიყო, თითქოს რაღაც ჯადოსნობის მოლოდინში სუნთქვას იკავებდა. დამიანემ მანქანის გასაღები ამოიღო, მაგრამ კირამ შეაჩერა. — „არ გინდა... მოდი, ფეხით წავიდეთ,“ — თქვა მან და

ნაცრისფერი ქალაქის სითბო ( V თავი)

ოქტომბრის დასაწყისი ედინბურგში ის პერიოდია, როცა ქალაქი ნელ-ნელა ოქროსფერი ხდება, ჰაერი კი ისე მძიმდება, რომ ყოველი ამოსუნთქვა იგრძნობა. მშენებლობაზე პირველი სართულის გადახურვა დაასრულეს. ბეტონი უკვე გამაგრდა და შენობამ პირველი რეალური მასშტაბი

ნადირობა (თავი მეოთხე)

გუბაზმა ხელები დაიბანა და სარკეში საკუთარ გამოსახულებას კუშტი მზერა ესროლა. ანარეკლი დაქანცული ჩანდა, მისი ხშირი წვერ-ულვაშით დაფარული სახე ჟამთა სვლას ოდნავ მოეტეხა, ღრმად ჩამჯდარი, ონიქსის ქვებივით მობრიალე თვალები უძილო ღამისგან გათანგულიყო.