ალუბლის არომატი (ნაწილი 6)

ვიდექით მე და დანიელი, ხელი-ხელ ჩაკიდებული, ზღვის სანაპიროსთან მდებარე რესტორნის წინ, გაოგნებული თვალების ალყაში მოქცეულები. საემიგრაციოს თანამშრომლები, ერთმანეთს გადახედვებით ეკითხებოდნენ - ეს რა ხდება?

კვამლი ცეცხლამდე თავი 8

-მიდიხარ? -არა -არ წახვიდე -არ მივდივარ -მოგენატრე? -...... -მე მთელი არსებით მომენატრე

ალუბლის არომატი (ნაწილი 5)

- სერიოზული არაფერია, ფეხში ვარ უბრალოდ დაჭრილი - დანიელმა მშვიდად წარმოსთქვა სიტყვები, თითქოს უმნიშვნელო დეტალი ყოფილიყო. - მოდი დამეყრდენი - ლიფტისკენ წაიყვანეს, ჭრილობაზე ნაჭერს ადებდნენ რომ სისხლის ნაკადი შეეჩერებინათ, მანქანისკენ წაიყვანეს და

მოდული 7: ჩრდილოვანი სისტემა. (თავი 5-დევნა)

ტყვიის ხმამ პატარა ქვის სახლის კედლები შეარხია. მარიამს ჯერ ხმა არ გაუგონია - მხოლოდ დარტყმა იგრძნო ჰაერში. შემდეგ კი შუშის ნამსხვრევები წვიმასავით ჩამოცვივდა იატაკზე. დათამ მკლავით იატაკისკენ დაქაჩა. - დაიხარე, სწრაფად!

ბედის ირონია 7 თავი

-ის რომ სახლიდან წახვედი, იმას არ ნიშნავს რომ შენ და გეგას ერთმანეთის მიმართ ვალდებულებები აღარ გაგაჩნიათ! ჯერ კიდევ მისი ცოლი ხარ და მის სახლში ცხოვრობ ასე რომ! ... გინდა თუ არ გინდა მის სურვილებს უნდა დაემორჩილო! მითუმეტეს ახლა! როცა ციხეშია!

ალუბლის არომატი (ნაწილი 4)

რთული და დამღლელი კვირის შემდეგ როგორც იქნა შაბათი მოვიდა.. კვირაში ერთადერთი დღე როდესაც ყველაფერი ჩერდება.. სამსახურები, მაღაზიების უმეტესობა, ტრანსპორტი.. შაბათი არის დღე როდესაც დილა თენდება და საწოლში ძილს მშვიდად აგრძელებ, იცი რომ არსად არ

მოდული 7: ჩრდილოვანი სისტემა (1-4 თავი)

წვიმის წვეთები მარიამს სახეზე ეცემოდა. თითქოს ჰაერში სიხარულის ან სიბრაზის არავითარი საზომი არ არსებობდა. ქუჩის ბნელი შესახვევები, სადაც ხის და რკინის ღობის ჩრდილები ერთმანეთში ირეოდნენ, თითქოს პირისპირ იდგნენ მისი საშიშროების გრძნობასთან. მარიამის

ალუბლის არომატი (ნაწილი3)

მანქანა ასაფრენ ზოლთან იდგა, ჯორჯიან ეარვეისის თვითმფრინავი უკვე მზად იყო ჩასხდომისთვის.. ჩემი სუნთქვა დამძიმდა. - რაო ლიზა… ვერ გადაწყვიტე? აირჩიე ან ჩემთან ერთად წამოხვალ და ცეცხლოვან ღამეს გავატარებთ ერთად ან თვითმფრინავში ახვალ - ისე მეუბნებოდა

ჩვენი არჩევანი ( თავი 11) დასასრული

_ მე ვთქვი,არ ვარ ამ კავშირის მომხრე._ გიორგი წამით ჩერდება,დავითს უყურებს. _მივდივართ._ მეგისკენ ტრიალდება რომელსაც ფერი არ ადევს სახეზე,თომა ფეხზე დგება მამის სიტყვებზე.ანკას სახეზე რთულია რამე ამოიკითხო.

ალუბლის არომატი (ნაწილი 2)

- ურნა გახსენით! - თქვა დანიელმა მტკიცე, ცივი ტონით, ლითონის მძიმე საფარი ჭრიალით აიწია, მკვეთრი სინათლის სხივი პირდაპირ თვალებში მომხვდა, თვალები ინსტინქტურად დავხუჭე.. ნაგვის მძაფრი, დამხრჩვალი სუნი ყველგან გავრცელდა..ვიგრძენი, როგორ ჩამომაცალეს