მე და შენ

მე ქალაქში ტროტუარებს მივსდევ შენ სოფელში ბილიკებზე ხარობ. მე ჰაერი ჭუჭყიანი მჭირდეს შენ შემწვარი სიმინდების ტარო

სიყვარულს ვმონებ

კვარიათს მაგონებ, გონიოს შთაგონებ, კულულს ღვთაებრივს გულს შთამაკონებ.

ის, რაზეც არავინ საუბრობს თავი 8

-შევძლებ?-ჩემ თავთან უნდა გამერკვია. -რაც არ უნდა იყოს, მგონია რომ შეძლებ- გაკრეჭილი ირაკლი მედგა მაგიდის მეორე მხარეს ყავით ხელში.არც ვიცოდი ჩემს სახეზე რა იკითხებოდა დაბნეულობა, გაკვირვება თუ სიხარული.

სიყვარულს ვმონებ

კვარიათს მაგონებ, გონიოს შთაგონებ, მე შენზედ ვგონებ, სიყვარულს ვმონებ. კულულს ღვთაებრივს, თვალწარმტაც სახეს, გულს შთამაკონებ. პონტოს ქარიშხალს

სადღაც შორს(სრულად)

ყველაფერი,ყველაფერი ერთ დღეს დამემსხვრა,ოცნებები,ჩემი მიზნები და მთლიანად ჩემი ცხოვრება,როცა მამის სიკვდილის შემდეგ გავიგეთ,რომ ყველაფერი რაც გაგვაჩნდა ბანკში იყო ჩადებული.ისედაც სუსტი ჯანმრთელობა ჰქონდა დედას და ამ ამბავმა თავზარი დასცა,ლოგინიდან

გაყინული წუთი (თავი I)

ქმრის სურათი ჰქონდა ჩაბღაუჭებული და ოთახიდან ოთახში დადიოდა. ლევანი კი არსად ჩანდა .საძინებლის კართან გაჩერდა. "აქ მაინც დამხვდე რა იქნება " ამოიტირა და კარი შეაღო. გულით დაეჯახა რეალობას და კიდევ ერთხელ დაუმარხავად მოკვდა.ყველგან ლევანის სურნელი

მამუკა ბჟალავას ...

ზოგადად მეამიტი გოგო არ ვარ, ძალიან რთული ხასიათი მაქვს, არ მყვარს თავის ქება, მაგრამ საკმაოდ ლამაზი გოგო ვარ, ხშირად ვსაუბრობთ, ძალიან ხუმარაა სულ იცინის და სულ ხუმრობს. ყოველთვის ვიცინით როცა ვსაუბრობთ.

ანუკი. გაგრძელება (თავი მეთექვსმეტე)

-და ვაზაში უნდა ჩადო მერე? ჩემ სახლში ვიღაცა ბანალური ყ*ეს ნაჩუქარი ყვავილები? თან წყალში გაქ, არ დაგიჭკნეს ხო?!!გადააგდებ. -კაი რა გჭირს, ტიპს არც ვიცნობ. ლამაზი ყვავილებია. იღადავა, ვუთხარი ქმარი მყავს თქო.

კაენის მოდგმა (თავი მესამე)

თათია უხამსი სიტყვებით მომმართავდა, მე კი იმის ენერგიაც არ მქონდა რომ სიტყვა დამებრუნებინა... ისე შეიქმნა სიტვაცია რომ თითქოს მე ვიყავი მის წინაშე დამნაშავე, ოთახიდან სამზარეულოში შემოვარდა ჩემი მეუღლე, და ჩასისხლიანებული თვალებით მიყურებდა..

ყოველთვის ვერ გაექცევი გრძნობებს(თავი 10)

მთელი სხეულით შეიგრძნო, თუ როგორ დაეხორკლა კანი ევას. მიხვდა, რომ მისი თითოეული შეხება გოგოს აგიჟებდა და ამის გააზრება, სანდროს უფრო მეტად აგიჟებდა. გრძნობდა, თუ როგორ უცემდა ევას გული და სუნთქვაც როგორ უხშირდებოდა ხოლმე, უბრალოდ, მასთან სიახლოვის