☆☆☆

მე ვირჩევ მირაჟს და გირჩევ შენ ახალი დღე ისევ ანათებს ბნელს. დავტოვებ სამყაროს, გიპოვი შენ.. ჩაგკიდებ ხელს და აღარ გაგიშვებ მეტს.

სპორტის მასწავლებლები (თავი 6)

- ნუ იცინით! თავხედები ესენი. რაღადროს თქვენი შატალოა შვილო მეთორმეტე კლასში ხართ, რით ვერ გაიზარდეთ გამაგებინეთ!

პრობლემა იწყება შენით.(ნაწილი-9)

-მე რომ არ მომეგო და სხვასსს??? რას აპირებდი?!! რისთვის ხარ აქ საერთოდ იცი? ამაზე მე თვალებზე მივაჩერდი უკვე გაბრაზებულ იანს . -ვიცოდი რომ შენ გაიმარჯვებდი...რა იყო სხვას ელოდი? სხვა გოგოს ხო?

ძვირფასო ღმერთო!

ცხოვრებაში სირთულეები ცდილობენ მთლიანად ჩაგვითრიონ წყვდიადში,ამ ყველაფერში კი 50%-ით მას ვადანაშაულებ, "უფალს"

არარაობა

ერთად გატარებულ ყოველ წამს ვხვდები ვინა ვარ. არადა ყველა ამბობს,რომ ვარ რაობა. მინდა მოგიძღვნა ლექსი,სანამ სიყვარული გაქრება.

უარყოფილი (თავი 13)

- მე ვარ შენი ერთადერთი მემკვიდრე. მე ვარ ცივსისხლიანი მკვლელი. შენს წინაშე დგას შენი უარყოფილი შვილი. დიდხანს რომ არ გავაგრძელო. სიგარეტს მის ქვასთან ვაგდებ. - მიმიფურთხებია შენი საფლავისთვის მამიკო.

უკუნითი უკუნისამდე 1

დიდიხანი იდგა გაუნძრევლად თითქოს ვერ გაიგონა დედის ნათქვამი სიტყვები. უემოციოდ მიშტერებოდა კედელს და თვალსაც კი არ ახამხამებდა. შემდგომ კი თითქოს ერთიანად გაიაზრაო მომხდარი და იქვე ჩაიკეცა. მას შემდეგ არაფერი ახსოვს დიტოს და მათეს ჩაშავებული

***

ცილს გწამებენ...გამტყუნებენ... ცივა...სუსხია... ტყუი..

მიტოვებული 13 დასასრული

იარაღი ეჭირა, საფლავების წინ ჩამუხლულიყო და ტიროდა. -ნიკოლოზმა ფეხის ხმაზე შეამჩნია მოსული სტუმარი ისე რომ არც გაუხედავს, თავლების მიხბუნებით ამოიცნო დაა საუბარი დაუწყო. -ჩაიცინა და ლიზას კითხვით მიუბრუნდა, როგრო ფიქრო ეხლა მე რას ვიმსახურებ?

როცა სიყვარული მარტივია.... (თავი 2)

-არაფერია, უარესებიც დამმართნია_საღი ხელი აიქნია ბიჭმა და ნათიას პირდაპირ სახეში შეხედა. იმას არ ელოდა რაც დახვდა. გოგოს აშკარად ეტყობოდა მთელი ღამე რომ ეტირა და დანაშაულის გრძნობამ ლამის შეჭამა.