ყოველთვის ვერ გაექცევი გრძნობებს

არის ხოლმე მომენტები, როდესაც გინდა უბრალოდ საკუთარ თავს მარტო ესაუბრო და მხოლოდ შენში დარჩეს ეს. ხანდახან ტირილიც გინდა და მხოლოდ იმის გამო რომ სხვას შენი სისუსტე არ აჩვენო, განმარტოება გსურს...მარიამი სხვა ნამდვილად არ იყო, მაგრამ როგორც უკვე

ების ისტორია (თავი 1)

გამარჯობა, მე მქვია ები და 16 წლის განმავლობაში პირველად ვაწარმოებ ვლოგს. ძალიან მიჭირს ამ ყველაფრის წერა, მაგრამ მინდა გიამბოთ ისტორიაზე, რომელიც რამდენიმე დღის წინ გადამხდა. შაბათს ჩემი ერთერთი მეგობრის დაბადების დღე იყო.

სუიციდი

"მესამე წელი დაიწყო რაც ჩემი სხეულის რაღაცა ორგანოები იმ ადამიანთან ერთად ჩაწვნენ მიწაში, რომელმაც საკუთარი ცხოვრება სუიციდით დაასრულა."

გიჯივით შეყვარებული(თავი 7)

აი ეს მესმის ბიჭს, რომელიც თითქმის შემიყვარდა,რომელმაც ჩემი ტუჩები ორჯერ მიისაკუთრა ,რომელიც ჩემ მიმართ ასეთი თბილი იყო,თურმე საცოლე ჰყოლია.ამ მომენტში მედა მერიემმა გადავწყვიტეთ ,რომ ყველაფერი გამოგვეძიებინა და ასეც ვქენით,დემნას დედამ ყველაფერი

ვნების მსხვერპლი #3

- ქეთი, ყავა გამიკეთე სასწრაფოდ, თან ორმაგი! - განკარგულება გასცა დაბღვერილმა ადვოკატმა. - ვოუ, ვოუ, ჩემმა დანახვამ ასე აგაღელვა? დეიდები აღარ მიზიდავს, ღლაპობაში მევასებოდი. ბოლოს და ბოლოს, ათი წლით უფროსი ხარ და მე შენზე კარგი კანი მაქვს. ხომ

მე შენ და ცხოვრება (თავი 12)

იმიტომ კი არა რომ მე შეგიყვარდი.-იმიტომ ხარ რომ ჩემს ნათქვამს ვერ ვხდები,ვერ ხვდები როდის მინდა შენი გაბრაზება,-ძალიან მომწონხარ გაბრაზებული და რა გავაკეთო?-მაგიჟებ.-ვერ ვიტან როცა ჩუმად ხარ მინდა სულ მესმოდეს შენი ხმა სულ მეხებოდე და მეფერებოდე.

Moonlight Sonata

-რატომ ტირი ლილია? -დედას ვკითხე მამა როდის მოვა მეთქი და იცი რა მითხრა? -რაო? -არ ვიციო ნიკო,ეს არავინ არ იცისო.-ტკივილიანი ხმით წარმოთქვა და თავი ძმის კალთაში ჩარგო.

გაუჩინარებული (სრულად)

- გეგი, ჩემი გვარი დაგავიწყდა? - ჯაფარიძე, თუ სწორად მახსოვს. - ჯაფარიძე უნდა გააცნო ოჯახს? - ოჯახსაც გავაცნობ და მთელ სამყაროს. ხო უნდა იცოდნენ, რომ თორნიკეს შვილი დავკერე და ყველაზე მაგარი ვარ ჯიშში.

სიზმარში ნანახი სიყვარული(თავი8)

-აააააააააა!!!არააა!ჯანდაბა,ამას არ გავაკეთებდი!ლუკას ახლა როგორ შევხედო თვალებში!მაგრამ ისე მაინც ხომ მომწონს!-თავს ამხნევებდა ლიზი.ასე ფიქრებში გართული ფანჯარასთან იდგა და ჰორიზონტს გაჰყურებდა როცა ცხელი სუნთქვა იგრძნო.

ცხოვრება პროცესია

არ უნდა ველოდოთ ქუჩაში მილიონის პოვნას, არც თეთრ რაშზე ამხედრებულ პრინცს, როგორც ამას ბავშვობაში ზღაპრები გვასწავლიდნენ ; ლოდინს მოძრაობა უნდა ვარჩიოთ და უსიამოვნო ვითარებაშიც კი ჩვენთვის დადებითი აღმოვაჩინოთ...