***

მხიარულია ეს ჩემი სიტყვა რომლითაც ვიწყებ, თანდაყოლილი საამური სიმშვიდის რიტმა, მინდა თან ვახმო მეგობრობის უშრეტი ნიჭი და სიყვარულის უძლევობა ფუძედ გავუგო.

ჟაბო (სრულად)

და იყო ბიბლიოთეკაც, რომლის თაროებსა და კედლებზეც კი მტვერდაფენილი ფრაზები იკითხებოდა: ზოგი უხეშად ამოკაწრული და სხვები - ვარდის ფურცლებივით ნაზად მიმობნეული, მინელებული ფარფატით ზედაპირზე ჩამოცვენილი და იქვე არომატული სირბილით მიალერსებული.

-ეპიდემია-

იმ ქალისაკენ წავედი, რომელიც დედად გავასაღე, მივუახლოვდი და საწოლზე ჩამოვუჯექი, თვითონ კი კედელს იყო მიყრდნობილი, ქალის ხელი ავიღე და ორივე ხელში მოვიქციე, დახეული ხელთათმანი უკეთია, ქალი უცნაურად მიყურებს, მას წითელი გამონაყარი აქვს, და დაუბანელი

......

ცხოვრება? ცხოვრება ნამდვილად მშვენიერია, მაგრამ ამავ დროულად, საშიში, საინტერესო, მძაფრი შეგრძნებებით აღვსილი, ტკივილიც თან ახლავს, გაოცებაც, სიხარულიც, და მოულოდნელობებიც..

მხოლოდ სამი დღე ჩემო პეპელა(4)

-მითხარი დედა ,ოცნებები ხდება? -გააჩნია რამდენად გსურს ეს ოცნება რეალობად აქციო ჩემო პატარა. -მთელი გულით მინდა! -და რა არის შენი ოცნება? -მინდა რომ მამა სულ ცოტახანს ვნახო ...თუნდაც რამოდენიმე დღით .

შეთქმულება 2 (სრულად)

ადრიანი გაზაფხულის ის დილა მშვენიერი იყო. ისეთი, დეტექტივს რომ უყვარდა, ყველაფერს ისიც ემატებოდა, რომ დამსახურებულ შვებულებაში იმყოფებოდა. თუმცა ამირეჯიბი ამ ყველაფერს ვერ გრძნობდა

კულულები

ეს სიყვარული ზედმეტად ცალმხრივი გამოდგა ცალმხრივობისთვის... მის კულულებში ვიკარგებოდი.... ახლა რა დარჩა მისგან ჩემში?! და იყო თუ არა რა მე ჩემი მასში?საკითხავია,საკითხავია...

რაში ვცდებით ხშირად ადამიანები,რატომ ვმტრობთ ერთმანეთს?

რაში ვცდებით ხშირად ადამიანები? ყველაფერში და ყოველ წვრილმანში.ჩვენ, გვაქვს ის ყველაზე ცუდი და მოუშორებელი ჭირი რომელსაც ბოროტობა, ქიშპობა, შური ჰქვია.

გელოდი

ჯანდაბას წარსულ და მომავალს.. წამოდი. გავიქცეთ ქუჩაში წამოდი.

რა იქნებოდა ცხოვრება შეგრძნებათა გარეშე ?

მივდივართ და ზურგზე აკიდებული ხურჯინში ვაგროვებთ თითოეულ განცდას, ემოციას, ფიქრს... ვაგროვებთ, ვაგროვებთ და ასე გრძელდება უკანასკნელ ნაბიჯამდე...