უკანასკნელი ამბორი +18 (თავი 6)

"- არა... ყველაფერი წარმავალი არ არის! - აბა რა არის მარადიული, თე. - ყველაფერი წარმავალია, ჩვენი ურთიერთობის გარდა. - ყველა ადამიანი ბუმერანგივით უბრუნებს მის წინ პიროვნებას ტკივილს. - შენ სხვა არ ხარ. ჩვენ ერთნი ვართ... სულ სხვა ფენომენნი. არ

ების ისტორია (თავი 3)

იმ წყეული ამბის შემდეგ კვირაზე მეტი გავიდა. ამ დროის განმავლობაში სახლში, საკუთარ თავში ჩაკეტილი ვიჯექი. შეიძლება სულელურად ჟღერდეს მაგრამ ჩემთვის მართლა დიდი სტრესი იყო.მას მერე არც ტესისთან და არც სემთან არ მქონია კონტაქტი, არც კოლეჯში დავდიოდი.

ჩვენი სიზმარი (1)

დღის ბოლოს დაქანცულს სამსახურიდან მოსული ლოგინზე რომ ჩამოჯდები და ფიქრობ ეს სამსახური შენი ოცნება იყო თუ ვალდებულებაა თავის გასატანად? და მაინც რას ვითხოვთ ცხოვრებისგან? ყველაფერს ფერადს არა? ხანდახან ბერვი ფიქრიც არაა კარგი და დაძინება მირჩევნია

"ამ ქვეყნაად რაც კი ხდება შემთხვევით, მარადიული ის არის მხოლოდ" (5)

სანდრო, ალექსანდრე მახარაძე ჩემზე ორი თავით მაღალი, შავგვრემანი, ჩასმული ტანის პატრონი იყო, მარჯვენა მკლავზე ტატუთი. (ნუ გიკვირთ, საკმარისზე მეტ დრო მქონდა იმისთვის, რომ მასზე რაღაცები გამერკვია. თანაც ეს ჩემი სფეროა, მე ხომ ჟურნალისტი ვარ),

ოცნება უფასოა (თავი 17)

როდესაც მიხვდა რომ მის ფართხალს აზრი არ ქონდა და უკვე ნემსი ვენაში იყო, თვალები გადაატრიალა და გაითიშა.

შენი სახელით!!! /24-29 თავი/

- ეს ჭრილობები... ეს ყველაფერი... არც კი ვიცი რა გითხრა, წარმოდგენაც კი არ მინდა რა გადაიტანეთ. - მშვენიერი გადაწყვეტილებაა! - გამოვცერი კბილებში, მის შეხებას ჭკუიდან გადავყავდი. - ახლა ჭრილობები უნდა გაგიწმინდო, კარგი? გეტკინება.

ტყუილი მილიონ დოლარად *8*

სახეზე მიეფერა და ღრმად ჩაისუნთქა დახუთული ჰაერი.- მიყვარხარ.თმა ისევ ყურს უკან გადაუწია და ბიბილოზე აკოცა ნაზად,შემდეგ კი ისევ გამოთქმით და დამარცვლით ჩასჩურჩულა: მი ყვა რხარ..ერთიანად შეკრთა მაშარელი,თითქოს მოულოდნელმა სიტყვამ დაზაფრა და

ცოდვილი {8}

დილით გაღვიძებულს ამაღლობელი საწოლში, რომ არ დახვდა შვებით ამოისუნთქა და სააბაზანოში შეიკეტა. სარკეში საკუთარი ანარეკლის დანახვისას ტანში გასცრა და წინა ღამე ფრაგმენტებად ამოუტივტივდა.

ვნებების ქარცეცხლში (6თავი)

საშხაპეში დიდი ხანი დავყავი მიუხედავად იმისა, რომ საკმაოდ ცხელოდა და ჩემი ორგანიზმიც ჯერ კიდევ ვნებების ქარცეცხლში იყო გახვეული, მაინც დიდ სიამოვნებას განვიცდიდი სხეულზე თბილი წყლის შეხებით.

ჩემი კიბორჩხალა

ჩემს წინ სამი, უსაშველოდ დიდი, წითელი ნეკერჩხლის ხე საზარლად არის წამოჭიმული. მათი ფოთლების შრიალს ჩემი ბუტბუტი ერთვის თან და გონებაში აზელილ ფიქრებს ვერც ერთი ჩიტს ხმა ვერ ფარავს. რა მოხდება ჩემს ბურუსსში გახვეულ მომავალში, ან ახლა რა უნდა