ერთი უბატონო ხევსური ვარ

ერთი უბატონო ხევსური ვარ, ვიცი უნაპირო სიყვარული, ზოგჯერ ჩუმ თრობაში შესული ვარ, ზოგჯერ მთებზე მიყვარს სიარულ

რა გიღირს შენი სიცოცხლე?

ისე მოეწყობა ხოლმე ზოგჯერ გარემოებები რომ ძალიან ბევრ რამეზე გვიწევს დაფიქრება ან იმ ქმედების განხორციელება.დიახ, ასე ხდება ხშირად და ყველა ჩვენთაგანის თავს ხდება და მაინც ისმის კითხვა რატომ? რისთვის? ამის მიზეზი არსებობს? ეჰ, ჩემო კარგო მიზეზს რა

Him and I

მაღალითქო ვერ გეტყვით მაგრამ არც იმდენად დაბალი ვარ რომ არ ვჩანდე. მყავს ძმა ირაკლი 25წლის მშობლები ავტოსაგზაო შემთხვევისას დაგვეღუპა 10წლის წინ.  ძალიან რთულად გადავიტანე ეს პერიოდი. ირაკლი არიმჩნევს მაგრამ ვიცი რომ მასაც უჭირს, მაშინ ის მხოლოდ

უშენოდ არ მინდა! (სრულად)

საშინელად, თავყბა მონგრეულად ცხელოდა და თავყბა მონგრეული გადაადგილდებოდნენ ქუჩაში ადამიანებიც. სიცხისგან ნერვებ დაკარგული, ლანძღვით მიიწევდა სახლში იოანა კალანდაძე,ისე ლანძღავდა ზაფხულს თითქოს ვინმე მართლა სულიერი იყო მის გვერდით.ქოთქოთით ავიდა

გატაცება კავკასიონზე (სრულად)

-მე მაინც ვფიქრობ, რომ იმის უარყოფა, რასაც ვგრძნობთ, ნაწილებად გვშლის და ნელ-ნელა კიბოსავით გვკლავს. ერთი შანსი გვაქვს ადამიანებს. მუხლების მოკვეთამდე უნდა ვიბრძოლოთ იმისთვის, რაც გვიყვარს, რადგან ამ სამყაროში ერთადერთი რაც გვეკუთვნის ჩვენივე

სიყვარულმა იცის (11 თავი)

- ბატონო გიორგი მობრძანდით _ მაშინვე მიეგება ნათია და თიკოს თვალებით ანიშნა მაგიდიდან ჩამოსულიყო. ისიც სწრაფად ჩამოხტა - როგორც ვხედავ თავისუფალი დრო გაქვთ

ტკბილიბავშვობიდან-ტკივილამდე

ძალიან ბევრი რამ მოხდაა ამის შემდეგ.. სოციალურ ქსელში მომწერა ზუსტად იგივე რაც წერილზე ეწერა "ანამარია მიყვარხარ".. და ჩემმა პასუხმა შეცვალა ყველაფერი... მთელი ჩემი ცხოვრებაა.. ამპასუხმა მომიტანა უდიდესი ბედნიერებაც და ტკივილიც..

ლილე (ნაწილი 2)

თვეები ერთმანეთს მიყვებოდა, ცხოვრება ისევ იმ ტემპით მიდიოდა. ერთადერთი რაც შეიცვალა, იყო ის რომ მარიამთან იმაზე მეტ დროს ატარებდა, ვიდრე მანამდე. თვითონაც ვერ გაიგო, როდის მოხდა მათი ასე დაახლოება, მაგრამ ეს ნამდვილად კარგი იყო! ალბათ, საუკეთესოც.

შორს ნაპოვნი ბედნიერება (შესავალი)

დედმამიშვილობა, ეს სიყვარულის ის ფენომენია, რომლის მსგავსიც ჯერ არ შობილა დედამიწაზე, ყველაზე წრფელი, ამაღელვებელი და უღალატო გრძნობისა, რომელიც არაერთ ჩვენგანს უთრთოლებს გულს, უწყვეტი სულიერი კავშირისა, რომელმაც ერთმანეთს შეახვედრა ჩვენი მთავარი

გოგონა ისევ იღიმის

საწოლზე ვზივარ, ვგრძნობ როგორი უემოციო სახით ჩავჩერებივარ ტელეფონს, ათობით არაფრის მომცემ სტატიებს ვათვალიერებ, მოულოდნელად ტელეფონის ნათურის შუქზე აპრიალებულ ეკრანზე არსაიდან იაპონურად დაწერილი რამდენიმე სიტყვა ჩნდება, მთელ გონებას ვიკრებ და