მაბედნიერებ დევდარიანო (თავი 1)

ცხოვრება სავსეა მრავალი თავგადასავალებით. ბევრს ვერაფერს ვიტყვი ჩემზე უკვე 5 წელია ამერიკაში ვარ. ყოველ დღე იმაზე ვფიქრობ თუ რითი გავიხალისო თავი. სასტავში სამნი ვართ მე დემეტრე და დამიანე. სამივე ერთად გავიზარდეთ. დღეს 5 წლის შემდეგ პირველად

გზა ვარსკვლავებისკენ (პირველი თავი)

ჰეი, მე ნია ვარ 14 წლის. ჩვეულებრივი გოგონა რთული ხასიათებით. ხოომ, ჩემს თავს იქამდე მივიჩნევდი ჩვეულებრივ ადამიანად, მანამ, სანამ თავი განსაკუთრებულ ადამიანად არ მაგრძნობინეს.

არ შეგიყვარებ. მეორე ნაწილი 3 თავი

ცხოვრება არასდრის არის ისეთი როგორიც ჩვენ გვინდა რომ იყოს. ყველა დაგამცირებს, ფეხქვეშ გაგთელავს და ფეხზე წამოდგომასაც არ გაცდის ისე ჩაგქოლავს,მაგრამ ის გამოავლენს რანი ვართ. ძლიერნი თუ სუსტნი, კეთილნი თუ ბოროტნი. ბოლოს რას მიიღებ? ან შარავანდს და

ფსიქოპათოლოგია (დასასრული)

ამ დროს თითქოს ვერ ხვდები რა გინდა ორ დიდ სამყაროში ხარ გაჩხერილი იქ სადაც სიცოცხლე დუღს და იქ სადაც არ ვიცით რა ხდება, თუმცა ამბობენ, რომ კარგია, თუმცა მაინც გვეშინია რადგან არ ვიცით რა დაგვხვდება...

სიყვარული თურმე დიდი ტკივილია

"სულით ბინძური ადამიანები უფრო გვიზიდავენ, ცდილობ დაადგინო სად დაკარგა ამ ურჩხულმა თავის უმანკოება" /გროსმაისტერი/

მაქვს სატირალი

დღეს მე ცრემლების არ მიდგას გუბე, მაგრამ ნამდვილად მაქვს სატირალი.

აპრილის პირმშო

მამა იხსენებს თვალცრემლიანი პირველი შეხების სიძლიერეს იმ დღიდან, დღემდე მხარდამხარ მომსდევს და უფსკრულებზე მეხიდება

შენ ხარ მიზეზი (5)

"საკუთარ თავთან დარჩენა ხშირად ყველაზე კარგი არჩევანია გამოსავალის საპოვნელად"

მოვედი შენთან

მოვედი შენთან...განა იმიტომ რომ რაღაც მტკივა ან უკვე მცივა და მინდა სითბო... ისე...უბრალოდ...სულ უმიზეზოდ...მოვედი შენთან...

ცხოვრება ტკივილთან ერთად.თავი 6.

ლილე 15 წელია რაც წამოდი და ვფიქრობ 15 წელი საკმარისია ადამიანის დასჯისთვის,დროა ალექსანდრემ სიმართლე გაიგოს.