ეს ჩემი გზაა...

და ეს გზა მიყვარს, ნუ მომბაძავ ეს ჩემი გზაა ... ეს ჩემი გზაა, ჩემი ხმა და ჩემი სულია.

გაზაფხული

გაიღვიძა ბუნებამ, ტყეს ფოთლები გასცვივდა ჩემი გული თითქოს კი არა, ყინულივით გაცივდა. მზე ჩავიდა... ირგვლივ მოეფინა სინათლე თბილი, ხიდან მოწყდა ფოთოლი, მიწას მიბარდა ვით ბალიში რბილი.

Kirkwood (თავი 3)

მანუე მიენდო მელკორნს,რადგან მასში არანაირი ბოროტება არ იყო და ვერ ხედავდა მის სიავეს,რადგან იცოდა რომ მელკორნი ილუვატარის თავდაპირველ განზრახვაში მისგან არაფრით განსხვავდებოდა

არ შეგიყვარებ. 4თავი

-20დეკემბერს. -აჰამ ქალბატონო... -ქალბატონოს გარეშე სოფი. -სოფი მოკლედ თუ გადავწყვეტი რომ აი ამ ადამიანს გავყვე ცოლად გაგაგებინებთ, და კაბასაც როგორმე ავარჩევ.

სიცარიელე {4}

ცოტა ხანს თვალებში უყურებდა, შემდეგ ნელა მიუახლოვდა, ხელი მუცელზე მოხვია და მხარზე აკოცა.

ბრაზი

ეშმაკმაც წაიღოს ყოველივე ის, რასაც ახლა ვგრძნობ. მინდა დანა ჩავირტყა და დავასრულო ყოველივე ეს უაზრობა. მინდა მოვკვდე, რომ გაიგონ ჩემი ფასი მათ ვინც ასე მექცევიან. მინდა გავგიჟდე ისე, რომ ფსიქიატრიულ კლინიკაშიც ვერ მიშველონ.

მექანიკურად! (4 თავი)

თათამ ცოტა ხანი უმისამართოდ იარა ფეხით და თან ფიქრობდა. ყველაფერს ერთად განიცდიდა. ცდილობდა ეს განწყობა მოეშორებინა და ისევ უდარდელობა აეკრა სახეზე. საღამოსკენ კატოს შეეხმიანა.სახლში იყო. მანაც გადაწყვიტა მისთვის აეკითხა. -სად გამექეცი ამ დილით?

მე შენ და ცხოვრება (თავი 7)

ცრემლები გადმომცვივდა და ისტერიული ტირილი ამიტყდა..ვერ ავიტანე, რომ მასთან წავიდა, ვერ ავიტანე რომ წარმოვიდგინე ამ ღამეს სხვას შეეხებოდა, სხვას გაუნაწილებდა თავის სითბოს..მიყვარს და მტკივა. მიყვარს?ხო ზუსტად ამ დროს მივხვდი რომ მიყვარს და ორგანულად

მექანიკურად! (3 თავი)

თათა ძალიან გაბრაზებული და ნაწყენი წამოვიდა კატოს სახლიდან.ერთი სული ჰქონდა მოშორებოდა ამ ადგილს,ისე წავიდა კატოს გაღვიძებას არც დალოდებია,წერილი მისწერა და მოკლედ აუხსნა რომ ეჩქარებოდა.სახლში გაღიზიანებული შევიდა -დილამშვიდობისა საჭმელს

ყვავილობა შენში (სრულად)

თვალებს ვახელ და საოცარ სიმსუბუქეს ვგრძნობ, უწონობას განვიცდი. ასეთ ადგილას არასოდეს მოვხვედრილვარ. ირგვლივ პლანეტების გაუჩერებელი მოძრაობა, ქარები და შიშინია.