ჩემეული

გაჰყურებ თვალუწვდენელ ჰორიზონტს და ელი როდის შეღებავს მზე ღვინისფრად ცასა და ზღვის მცირე მონაკვეთს.პროცესის დაწყებისას მზის სხივები შენშიც აღწევს და შინაგან სამყაროს ოქროსფერი ელფერით შემოსავს.

შემდეგ (სრულად)

-შენ დემნას საცოლე იყავი არაა?-გვერდით ქალი მომიჯდა.-მე დემნას დედა ვარ.-ჩამომჭკნარ სახეზე დავაკვირდი. მის სიტყვებზე საოცარი სიბრაზე მომაწვა, ისე მშვიდად გამოიყურებოდა ცუდად ვიყავი, აქამდეც ვიცოდი

თავდავიწყებით შემიყვარდი (თავი 9)

გიორგი მაშინვე კლასიდან გარბის, ელვის სისწრაფით. ნიკა კი ძლიერად მიკრავს გულში. ხელებს გაუაზრებლად ვხვევ ყელზე, თავს მკერდზე ვადებ და ისე განვაგრძობ ტირილს.    - მათთან წავიდეთ კარგი? - ამბობს თბილი ხმით, ოდნავ უკან მწევს და თავისი მწვანე თვალებით

OCTAVIAN AUGUSTUS (თვაი 1)

ოქტავიუსი სალოცავში შევიდა,მსახურები გარეთ დარჩნენ.სალოცავი ჩაბნელებული იყო აქაიქ თასში ანთებული ცეცხლი ანათებდა კედლებზე ნახატებს,სუნელების,ზეთის და სისხლის სუნი იგრძნობოდა,სუნი უფრო მძაფრდებობდა მსხვერპლშესაწირ დარბაზთან მიახლოვებისას,დარბაზი

სულის სიდიდე მხიბლავს

მე შენი სულის სიდიდე მხიბლავს შენი თვალების მე ცქერა მიყვარს შენი სხეული მიზიდავს შენსკენ, როგორც მაგნიტი იზიდავს რკინას.

მეორედ დავიბადე მაქსიმე (1)

მოგესალმებით, ალბად აჯობებს,რომ ჯერ გაგეცნოთ. მე მარიტა ონიანი გახლავართ. 17 წლის ონიდან. მყავს მამა-გიორგი, დედა- მართა და 4 წლის ძმა ნიკუშა. მშობლები დამერუპნენ. დედა დიზაინერი იყო, მამა პროკური მათ ჩვენი უსიტყოდ ესმოდათ , საუკეთესო მშობლები

სიცოცხლე სიკვდილისთვის...

ყოველთვის ვფიქრობდი, რომ ძნელია მიხვიდე თვითმკვლელობამდე. გადადგა ნაბიჯი იქ, სადაც არაფერია. ძნელია დატოვო ოჯახი, რომელიც შენს ამგვარ გადაწყვეტილებას არ ელის. თუმცა ახლა ვიცი რას ნიშნავს ,,თვითმკვლელობა''. ვერასდროს წარმოვიდგენდი, რომ ასეთი რამის

გვირილა.

სადღაც შორს მთებს იქით დაფანტული გვირილების წყებაში დაკარგული სევდა ხშირად გახსენებს, რომ ადამიანი ხარ, მაგრამ დიდი სიამოვნებით მოკრეფდი თითოეულ გვირილას იმის იმედით,

შუა ღამე იწვის სიყვარულის ალით

სიყვარულის ალით იწვის დრო და ყველა წამი. აკრძალული სიყვარულის ალით იწვის მთვარე. შეუყვარდა თურმე მზე და ვერ უმხელდა ღამეს.

ბრძოლა (3)

ერთ ჭიქას მეორე მოყვა, მეორეს მესამე, მესამეს მეოთხე და დაახლოებით მეშვიდე ჭიქაზე ელენე დანებდა. გამოაცხადა ძილი მინდაო, თუმცა ისეთი ნასვამი იყო, ფეხზე ნორმალურად ვერ იდგა.