ბარბარობა (ანუ ლობიანის დღე)

ლობიანების დღეს გილოცავ-ბიჭი ამესვეტა და თან ხელში კარგად მოზრდილი,მადისაღმძვრელი ლობიანი დამაკავა. -იცი როგორ მოიგო გოგოს გული ვერ დაგიკარგავ-ვუთხარი და თავმომწონედ გაიჯგიმა კაპანაძე

შენელებული გულისცემა (17 თავი)

-უყურე შენ ბატონ თეოდორეს, ხოდა გადაეცით თინია ორი დღით შვებულებაშიათქო, თქვენც არ გამომყვეთ, დღეს ჩემი და ანას დღეა_გიორგის ხელიდან გასაღები აართვა, მის დას ესროლა და კომფორტულად მოკალათდა.

სიყვარულის სიკვდილი(Everything is finished)

არ ვიცი, არ ვიცი ამ გრძნობას როგორ კლავ, და ვგონებ არასდროს, არასდროს რომ მოვრწყავ. კვლავ წავალ, კვლავ წავალ, აქედან გავქრები და ალბათ ოდესღაც ვინმესთან გავთბები. დღეს უკვე უარვყოფ ჩემს ნათქვამ ბევრ სიტყვას, მივხვდი, რომ ეს გრძნობა მუდმივი არ არის.

თანახმა ვარ მოგიყვანო ცოლად(დასარული)

ნინო ამას არ ელოდა არ ელოდა რო ოცნება ასე აუხდებოდა. შემდეგ სიტვაცია გაიაზრა და თავი დახარა. ცრემლები წამოუვიდა. გიორგიმ გულზე მიიხუტა, და ჩასჩურჩულა. -გამომყვები ცოლად?-ნინომ თავი ასწია კითხვის დასმას აპირებდა გიორგიმ რო შეაჩერა.-იმის გამო ნუ

You saved my life (3)

იმ ღამით ვერ დავიძინე... ოღონდ ამ ჯერად ბედნიერების გამო არა,რაღაც მჭამდა შიგნიდან,ლუკაზე ვნერვიულობდი არ ვიცოდი რა მოხდებოდა,რას გააკეთებდა.მისგან ყველაფერი იყო მოსალოდნელი.

ბუმერანგი.ნაწილი მეორე 8 თავი

-შენ რომ კომფორტში გეცხოვრა,შენ და დედაშენს რომ არაფერი შემოგკლებოდათ,ვიღაცეებს ეკლების გაკაფვა უწევდა და იმ ეკლებისგან განთავისუფლებულ გზებზე სისხლის წმენდაც საჭირო იყო, რადგან სუფთას გამოჩენილიყო სასახლისკენ მიმავალი თეთრი ქვაფენილი.

„ცხოვრების არსი“

ცხოვრების არსს ვუკავშირებთ ბედს,თუ როგორია ის. თუ კარგია,მაშინ კაყოფილები ვართ და ვთვლით,რომ ცხოვრების არსი ზუსტად ეს ყოფილა,თუ არა და უკმაყოფილოები ვართ და მაშინაც ვთვლით,რომ ასეთია ჩვენი ცხოვრების არსი,მაგრამ მთავარია იმის ხსოვნა,რომ ცხოვრება

ერთი ვარსკვლავი ცაზე (თავი 11)

გავიფიქრე კიდევ კარგი იოანე წავიდა და ამას არ ხედავს მეთქი და... ამ დროს მანქანის დამუხრუჭების ხმა იყო.იოანე..;ახლა მზად ვიყავი გასაქცევად.შემოვბრუნდი მანქანიდან ისეთი მზერით და მანერით გადმოვიდა,მეგონა ჰაერი გასქელდა და ვეღარ ვსუნთქავდი.

მადერა [თავი 1]

ყველაზე უცნაური რა გადაგხდენია? - მკითხა ერთხელ. დამთხვევა იყო, ბედისგან კარგად გაწერილი ირონია, რომ ეს მოხდა ერთი დღით ადრე, სანამ ყველაფერი დაიწყებოდა. დიდხანს ვიფიქრე და, უფრო გონებამახვილი რომ ვერაფერი მოვიფიქრე, გულწრფელად ვაღიარე: -

და მაინც ყინულს საყინულეში დავადნობთ?! (თავი მეორე)

ჩემი დღის გეგმა?! ჰმ... დღეს დილით ბარში წავალ და იქაურობას შევათვალიერებ. ერთი-ორ ჭიქა ვისკსაც დავლევ და ჩემს "ბუდეში" დავბრუნდები. ჩემს მზარეულს ისე ეშინია ჩემი, რომ ვერც კი ვიგებ ისე ადრე მოდის და საუზმეს და სადილს მიმზადებს.