მოდი, მაგრამ არა ! წადი !

წამში მონაგონი სტროფი წუთში აცდენილი წამი როცა ვამბობ უკვე მორჩა... მოდი, მაგრამ არა! წადი!

ბაბნიკს შეუყვარდა (თავი 22)

-ჯერ არ დამიმთავრებია.შენ ზღვარს გადააჭარბე და ამისთვის როგორც წესი ისჯებიან. თვალები დააწვრილა და ტუჩის კუთხე ჩატეხა.მია საწოლში შეწოლას აპირებდა ცალი ფეხი რომ გაუშეშდა ჰაერში და სწორედ მაგ დროს ინანა, რომ ეს გეგმა ამოიჩემა.თუმცა მისი რაღაც ნაწილი

არეულები , ჩხლართულები (1)

გაუფერულულებული თვეები, დღეები , საათები, წუთში წამები. გულის ფეთქვა და დამპალ ფილტვებში ჩასული ჰაერი, არასდროს მაწუხებდა ისე , როგორც ახლა.. სულ რაღაც 24 წელი... ნუთუ წლები ასეთი მნიშვნელოვანია? არა! უამრავი ტკივილი გროვდება,

ნათლის მფენი თავი 2

- ელიზაბეტ დაწყნარდი ვიცი შენთვი ეს ყველაფერი შოკის მომგვრელი და თავზარდამცემია მაგრამ ეხლა საღი გონება გჭირდება რადგან ყველაფერი სწორად განსაზღვრო და გაანალიზო

ბაიკერის ცხოვრება (სრულად) 1 ნაწილი

სიმართლე გითხრათ, არც მანჩაჩო მქვია და არც ნინჩო. არც მწვანე თვალები მაქვს და არც ცისფერი. არც მთელი თბილისი ლაპარაკობს ჩემზე და სულ ზმანები არ მაცვია. და არც თბილისში ყველაზე სიმპატიურ ბიჭს ვუყვარვარ. არც მდიდარი მშობლები მყავს და არც ჩემ ძმას ან

პატიება(სრულად)

კარეზე გაბმულმა კაკუნმა გამოაფხიზლა, საძინებლში, ემბრიონის ფორმაში მოკუნტულს ტანსაცმლით ეძინა.

მე ის მიყვარდა (სრულად)

გაეცინა, ისევ გაეცინა და მიმიხვდა, რომ გულში ჩარჩენილმა პატარა წყლის წვეთმა მზის სხივის დაცემისთანავე გაანათა, აციმციმდა და ცდილობდა უფრო დიდი გამხდარიყო, მაგრამ გიო ხმას მაინც არ იღებდა.- რატომ მოხვედი?დამაბნია, ჩემი საყვარელი

მოპარული სიზმრები

მაშინ მივხვდი თუ რას ნიშნავს სუნთქვის შეკვრა, ფეხებიდან მიწის გამოცლა და თავში მილიონობით აზრის პეპლებივით აფარფატება. ვერაფერი ვერ ვუპასუხე, უბრალოდ, ძლივს შეკოწიწებული გამბედაობით ძლიერად ჩავეხუტე.

მე შენ მიყვარხარ! -1

ყველაფერი ასე დაიწყო.ზაფხულში ჩემი და ემას ოჯახი წავედით დასასვენებლად ბათუმში.მე და ემა საუკეთესო მეგობრები და კლასელები ვართ ისევე,როგორც ემას დედა ნინა და დედაჩემი მაია.ემას დედა ჩემი ნათლიაა. ბათუმში,რომ წავედით სასტუმროში

სანაპიროზე

ორიათასოცდაერთი წლის შვიდი ნოემბერი, ღამდება, სანაპიროსთან დგახარ ხელებგადაჯვარედინებული, სახე მაღლა ღრუბლებისკენ გაქვს მიშვერილი, სადაც წვიმის წვეთები შენს სახეზე ისე ეცემა, როგორც მარგალიტი ციდან შენთვის გადმოცვენილი.