შეპყრობილი (თავი მეხუთე)

Put Your head On My Shoulder…...... როგორ მიყვარს რეტრო მუსიკა, ჩემს სახლში მუდამ ფონად ისმის ხმა მაღალი ხმით..

ჩვენი ბედნიერი სახლი. თავი 2

ორსულობა არ ყოფილა დაგეგმილი. ყველამ იცოდა რამხელა რისკთან იყო დაკავშირებული ბავშვის გაჩენა. და მაინც...საკუთარი სურვილით შობა სიცოცხლე... მისი გადაწყვეტილება იყო...მაშინ რატომ?

თათია მუსაშვილს

წარსულის ნისლში მოგონებებმა კვლავ განმიახლეს გულის იარა

ჩვენი ბედნიერი სახლი. თავი 1

თუ დიდ დროს გაატარებ სიცარიელეში, ერთხელაც გშთანთქავს და აღარ გაგიშვებს...ხოლო მაშინ, როცა გაღწევა მოგინდება და კითხვებზე პასუხის ძებნას დაიწყებ, ვერაფერს იპოვი. სიცარიელეს პასუხი არ ექნება...

კალმის აჯანყება

„იცოდი, რომ ასე მოხდებოდა?“ — იკითხა მარგომ. იგომ უპასუხა: „ვიცი, რომ ყველაფერი, რასაც იწყებ, თავისას ითხოვს. წერას სურს სიჩუმე. ხსნას — ტყვეობა. თავისუფლებას კი მსხვერპლი.“ „ჩაი აქ ყოველთვის თბილია,“ — გაიფიქრა იგომ. „ის ისევეა დაკავშირებული

შეპყრობილი (თავი მეოთხე)

ზედაპირული დიალოგით მივადექით მამუკას კაბინეტს, ფრთხილი კაკუნის შემდეგ დაგვრთო ნება შევსულიყავით მასთან.

შესაფერისი! (ნაწილი 8)

-ჩემი გეშინია?!-წარბები შეიჭმუხნა-ჩემი რა გაშინებს? -განა ის არაა საკმარისი რომ მთვრალი სადაც გინდა იქ მიმარბენინებ? -დარწუნებული ვარ, ამაში ორივეს სურვილი იდო და მსგავს საქციელში, ცუდს ვერაფერს ვხედავ, პირიქით, მერომანტიულება.

თათია მუსაშვილს

წვიმს და ნიადაგს გასჩენია ცრემლები უხვი უშენობით რომ ატარებენ მძიმე ნიაღვრებს

თვალები გეტყვის (სრულად)

-მესმის მე შენი ნანი..-სული გავუთბე.. გამიგო და გამიღიმა მისებურად.. კანი მეწვოდა უწონო სურვილით, იმ ტუჩებსაც დავპატრონებოდი,რკალად რომ დააწყობდა ხოლმე ღიმილისას, მაგრამ.. ამწამს და ასე მეგონა, მთელი ცხოვრება, მხოლოდ თვალები მეყოფოდა მისი რომ

მარტო' სული 24 თავი

-ნიცა-მისი შეჩერება სცადა ირაკლიმ მაგრამ ვერ შეძლო, რის გამოც საშინლად გაბრაზდა თორნიკე და მბრძანებლური ტონით გასძახა -გაყევი! -კარგი მაგრამ... -გვერდიდან არ მოშორდე! რომ დამშვიდდება სახლში წაიყვანე -შენ აქ დარჩენას აპირებ?! -ბიჭებს არ უთხრა რომ აქ