ერთადერთი? ( I თავი )

დიდი ხანი ვფიქრბდი საიდან დამეწყო ამ ისტორიის მოყოლა. ზუსტად ჯერ კიდევ ვერ გადავწყვიტე, მაგრამ იმდენად მინდა გაგიზიაროთ, რომ დავიწყებ და რაც იქნება იქნება. ბოლოს თქვენ გადაწყვიტეთ რამდენად კარგი დაწყება გამომივიდა.

„მდაჰ“ (თავი 3)

- რა ხდება მაშო? - აბა საიდან უნდა ვიცოდე? - რა ხდებააა - ეს ჯელტმელი უკვე ნერვებს მაწიწკნის.. - რანაირად ახერხებს.. - კარგი შემოდი მალე თორემ მეშინია.

ეს ხაფანგია პატარავ..! #4

ოთახი ვნებითაა სავსე და ერთმანეთის სურვილით ანთებული ორო ადამიანის სხეულით რომელთაც აღარ შეუძლიათ გრძნობების დამალვა და აღარც აპირებენ ამას, მათ ერთმანეთი უყვართ, ერთმანეთი არსებობისთვის სჭირდებათ...

წარსული,აწმყო,მერე?

წარსულზე ვისაუბრებ.... მაგრამ.... მადლიერებით დავივიწყო ის? ეს როგორ?! მასწავლეთ ,,კეთილო’’ ხალხო,როგორ დავივიწყო წარსული მადლიერებით,წარსული რომელმაც მთელი ჩემი არსება მოშხამა და გაანადგურა

სხვისი შვილები (VIII)

იმაზე მეტს ნიშნავდა ეს ანოსთვის, ვიდრე დემეტრე ოდესმე წარმოიდგენდა. მთელი არსებით იგრძნო ანოს პატარა ხელები როგორ შემოეჭდო კისერზე და სიამოვნების ტალღამ დაუარა მთელ სხეულში ყელზე ანოს თბილი ტუჩების შეხებაზე. -არ ვარ კარგად, მაგრამ მალე ვიქნები. -

შენ.

უკვე რამდენიმე თვეა მალულად ვეტრფი ჩემს სიყვარულს... შენ რომ არც ერთხელ არ შეგიმჩნევია. ყოველთვის მეშინოდა, რომ შევხვდებოდი მას და ის ვერ იგრძნობდა ჩემს არსებას. უკვე რამდენიმე თვეა, რაც საკუთარ თავს

ურჩხული უფრი დასარული

აქ ყველაფერი სხვაგვარად არის მე კესოსთვის ისეთი არაფერი გამიკეთებია რაც მას დაზიანებდა , თუ მომიყევები რა მოუყვა მეც მოგიყვები რაღაცას.-ბელსმა მოუყვა ყველაფერი რაღაცაზე შეთანხმდნენ და ოთახიდან ერთად გავიდენ.

ს ი ყ ვ ა რ უ ლ ი ! (1თავი)

"სიყვარული პარადოქსულია, რადგან ორი არსება ხდება ერთი, თუმცა ამავდროულად კვლავ ორია." (ერიკ ფრომი)"სიყვარული ყოველდღე იზრდება, არასოდეს კარგავს თავის პირველ მდგომარეობას, არ წყდება, არ უფერულდება, არ ხუნდება.."

სტარტ გულის ჩუყინგები . (1)

-კიდე უფრო მაღლა აიწიე და ყველა სხეულის ნაწილს დაფარავ,-ვუბღვერ ნატუკას და დაწვრილებული თვალებით მუცლამდე აწეულ კაბაზე ვანიშნებ.-აღარ ადის უფრო მაღლა , თორემ ავქაჩავდი.-"სინანულით" აქნევს თავს.

ტანჯვისთვის დაბადებული (მეორე თავი)

მარიამის სახლიდან გამოვედი. მთელი გზა ჩემს სიზმარზე ვფიქრობდი, ნეტავ რისთვის ვარ დაბადებული, რა მისიისთვის, მართლა წამიყვანს? ვეკითხებოდი ჩემს თავს.ამ ფიქრებში ერთ მანქანას წინ გადავუხტი.-ფრთხილად შვილო