ქაოსი

ქაოსი არის ყველაზე დიდი წესრიგი რომლის აღსაქმელად ადამიანებს არ გაგვაჩნია ხშირად გონებრივი შესაძლებლობები. ეს ლექსი არის სამყაროში ქაოსის შესახებ, ოღონდ ბუნებრივი ქაოსის, რომელიც თითქოს ვიღაცის მიერ ჩაპროგრამებული ანტი ვირუსივით ებრძვის უსამართლობას.

კონსტანტინოპოლი (თავი 7)

დალალებ შევარცხნილი, ბაგე წითელი, მოელვარე ალიონის ცისფერი თვალებით, იდგა ეულად, მაგრამ ამაყად და შესცქეროდა სამეფო ოჯახს, შესცქეროდა ზიზღით, ბოღმითა და ბოროტებით, თუმცა არ ჰკარგავდა სისპეტაკეს ყოველის მზერით.

ადელაიდა (3)

თვალები მძიმედ გავახილე, მეწვოდა. წინ მდებარე ფონს ბუნდოვნად ვხედავდი. თითქოს შავი ძაფები იყო დაკიდებული ჩემს თვალწინ, წამი დამჭირდა იმის გასაანალიზებლად რომ ეს ძაფები კი არა ჩემი თმები იყო. თავი წინ მქონდა გადაგდებული და გარემოს გარჩევაში წინ

გაზაფხულის სურნელი (4)

დიდად არც ვაჩეს მიუქცევია ყურადღება ქალისთვის,ლაპარაკში გართულმა დიდი ხნის შემდეგ მოიხედა და გაეღიმა,მხარზე ჩამოვარდნილი თმისსამაგრი ფრთხილად მოაცილა მის თმებს და უკანა სავარძელზე დადებულ კურტკას დაწვდა,ეცადა რაც შეიძლება ფრთხილად მოეფარებინა

eyes

"იცით როდის არის ცხოვრება საინტერესო?!როდის აქვს შენს ცხოვრებას აზრი?! როცა საყვარელი ადამიანები გყავს, როცა ცხოვრებას პოზიტიურად უდგები.გიხარია ბავშვობა, როცა დედოფალი გგონია თავი,ბედნიერი ხარ რომ მშობლებს მარტო შენ ყავხარ და შენზე ზრუნავენ,როცა

სკლეროზიანის დღიურები

როგორია?! დამანახე შენი სახე.. უშენობას.. უკვე ვეღარ ვეყრები... აღარ მახსოვს.. აღარც გზა, არც შენი სახლი.. არც თვალები და არც თეთრი გეტრები?!

იყო ბედნიერი...

მე წარმოგიდგენთ რამოდენიმე საფეხურს იმისთვის რომ იყოთ ბედნიერი, იმედი მაქვს დაგეხმარებით...ეს საფეხურები ამართელებს!!! შეგიძლიათ გამოსცადოთ თქვენი სურვილისამებრ და შდეგიც სახეზე იქნება!!

შემიყვარდა!

მე ის მიყვარს. მე მას ვუყვარვარ. ამაზე კარგი რამე არსებობს? ამ დღემდე მეგონა,რომ არსებობდა. თურმე არა. არ არსებობს იმაზე მაგარი რაღაც,როდესაც უყვარხარ და გიყვარს!

დამოკიდებულებიდან დამოკიდებულებამდ (თავი8)

ჩემთვის გაუცნობიერებლად ჩაიარა მთელმა საღამომ ვერც კი გავიგე როგორ მოვიდა შუაღამე და როგორ ჩამოეძინა, ზოგიერთს გაწყობილ სუფრასთან, ზოგიერთმა მიაგნო კიდეც თავის ლოგინს და დაიძინა. მარიამმა ყველა გამოაფხიზლდა და სახლისკენ უბიძგა.

სამიზნე (14 თავი)

-გაბრიელმა დამირეკა, მითხრა რაც მოხდა და ძალიან ვწუხვარ, მე პროფესიით პროგრამისტი ვარ, იქნებ დაგეხმაროთ_ოთახისკენ წავიდა ქალი -გაბრიელმა მითხრა ყველა ანდრიასთან იქნებაო_ღიმილით გადახედა შეკრებილ რაზმს.